ΑΜΦΙΑΡΑΟΣ

Κυκλοφόρησε το 9ο τεύχος της ΝΕΑΣ ΕΥΘΥΝΗΣ

2012-01-25T20:40:00.004+02:00

Κυκλοφόρησε το 9ο τεύχος της "Νέας Ευθύνης"! Με ανέκδοτες επιστολές του Νικηφόρου Βρεττάκου προς τους Μιλλιέξ, δοκίμιο του Κώστα Ε. Τσιρόπουλου, ποιήματα του Γιάννη Δάλλα κ.ά.

Το 9ο τεύχος της Νέας Ευθύνης (Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου) ανοίγει με το δοκίμιο του Κώστα Ε. Τσιρόπουλου «Ο επίλογος της πληθωριστικής κοινωνίας» και ποιήματα του Γιάννη Δάλλα («Από το Άσμα Ασμάτων (Το εκπεσόν)». Ακολουθούν τρεις επιστολές του Νικηφόρου Βρεττάκου με αθησαύριστα ποιήματά του (τις παρουσιάζει η Γεωργία Κακούρου-Χρόνη) και εκτενές δοκίμιο του Ανδρέα Παστελλά για την «κυπριακή γενιά του 60». Το τεύχος αυτό περιλαμβάνει περισσότερη λογοτεχνική ύλη: ποιήματα της Αγγελικής Σιδηρά («Καύσωνας»), της Χλόης Κουτσουμπέλη («Ο άσπρος λαγός»), του Κώστα Λιννού («Ο αγκώνας στην κουπαστή»), της Ελένης Ηλιοπούλου-Ζαχαροπούλου («Τρία ποιήματα»), του Πιερ Εμμανυέλ («Χαίρε μέρα γιορτινή», σε μετάφραση Βενιζέλου Χριστοφορίδη) και της Κλαίρης Ν. Αγγελίδου («Αφιέρωμα στους ήρωες του Μαρί»).Επίσης, δημοσιεύονται διηγήματα της Ζέτας Κουντούρη («Λίγο πριν βρέξει»), του Θανάση Ν. Παπαθανασίου («Της δικής μου προσφυγιάς»), του Ιωάννη Κ. Τσέγκου («Το ακάτιον του γιατρού»), του Δημήτρη Χρ. Μποσινάκη («Στο Ευρυγένειο»), της Ούρσουλας Φωσκόλου («Το φορτίο») και του Χουάν Χοσέ Μιγιάς («Ο άντρας που έβγαινε τις νύχτες», σε μετάφραση Βούλας Χρηστίδη). Στους «Προσανατολισμούς» θα βρείτε: δοκίμια και άρθρα των Μαριάνου Δ. Καράση («Θεωρίες δικαιοσύνης – Καππαδόκες πατέρες και νηπτική θεολογία»), Διονύση Κ. Μαγκλιβέρα («Γόνιμες ρήξεις»), Κώστα Χατζηαντωνίου («Νέος ενιαυτός σε μια νέα πατρίδα»), Γιάννη Β. Κωβαίου («Ποιος νοιάζεται για τα ρωμαίικα του Πόντου;»). Κριτική βιβλίου γράφουν οι Ηλίας Κεφάλας, Χρίστος Παπαγεωργίου, Δ.Κ.Μ., Δημήτρης Ελευθεράκης, Μάρκος Α. Καρασαρίνης, για τα εικαστικά ο Νίκος Αλ. Μηλιώνης, κριτική θεάτρου η Έλενα Σταγκουράκη. Επίσης, δημοσιεύονται δοκίμια του Γιώργου Βαρθαλίτη, του Ισπανού οικονομολόγου Χουάν Βελάρδε για την ευρωπαϊκή κρίση (μετάφραση: Ούρσουλα Φωσκόλου), του Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλου, του Κώστα Βραχνού, της Βικτόρια Κάμπς (μετάφραση: Δημήτρης Αγγελής), της Ειρήνης Καρβουνιάρη, του Κωνσταντίνου Βάσση, της Νατάσας Κεσμέτη, του π. Κωνσταντίνου Ν. Καλλιανού.

Το τεύχος κοσμείται με σχέδια του Αχιλλέα Παπακώστα.
*
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΤΑ ΤΗΣ "ΝΕΑΣ ΕΥΘΥΝΗΣ"

Το Σάββατο 21-1-12 ο εκδότης του περιοδικού Γιώργος Γκέλμπεσης έκοψε την πρωτοχρονιάτικη πίτα παρουσία του δημάρχου της Αθήνας κ. Γιώργου Καμίνη, του επί 39 χρόνια εκδότη της "ΕΥΘΥΝΗΣ" κ. Κώστα Ε. Τσιρόπουλου (κάτω δεξιά), του διευθυντή σύνταξης της "ΝΕΑΣ ΕΥΘΥΝΗΣ" κ. Δημήτρη Αγγελή (κάτω αριστερά) και πολλών δεκάδων συνεργατών, συνδρομητών και φίλων.

Φοιτητές τραγούδησαν για το "Χαμόγελο του Παιδιού"!

2012-01-22T13:44:00.001+02:00

Είμαι ευτυχής που η αγαπημένη μου μαθήτρια και... ακριβή φίλη, η Ακριβή, με κάλεσε στη σχολή της και έζησα τη βραδιά συναυλίας που οργάνωσε με μερικούς συμφοιτητές της για έναν σκοπό ιερό! Με την εκδήλωσή τους τα παιδιά της Νομικής Αθηνών την Παρασκευή 20/1, χωρίς να εμπλέξουν παρατάξεις, συγκέντρωσαν χρήματα για το "Χαμόγελο του Παιδιού"!

Η Ακριβή (αριστερά) και η Κωνσταντίνα προλογίζουν τη συναυλία

Ένα μεγάλο ΕΥΓΕ στα παιδιά μας! Για τις ευαισθησίες τους και για το κέφι τους! Για την αυθεντικότητά τους!

Όταν ηθοποιός σημαίνει ΦΩΣ!

2012-01-17T21:57:00.003+02:00

ΠΡΟΤΟΥ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ, ΑΚΟΥΣΤΕ

ΑΥΤΟ ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ!

Ο Πέτρος Μαμόνωφ, ο πρωταγωνιστής της ταινίας "Ostrov", μιλάει...

Το καλοκαίρι του 2006 ο Πέτρος Μαμόνωφ “κήρυξε” στο Σότσι στη Μαύρη Θάλασσα. Ήταν αμέσως μετά την πρεμιέρα της ταινίας “Ostrov”. Αυτό το κείμενο αποδεικνύει ότι ο τεράστιος αυτός ηθοποιός και μουσικός, καταλαβαίνει πολύ καλά τι είναι πνευματική ζωή και ότι ο ρόλος του στο έργο μόνο τυχαίος δεν ήταν.

Ο Άγιος Φανούριος στη λίμνη Δόξα

-“Πόσο διεστραμμένα είναι όλα σήμερα! Οι κριτικοί συζητούσαν πρόσφατα για την ταινία “Ostrov” του Pavel Lunghin και μιλούσαν για την Εκκλησία σαν να είναι κάτι μυθικό, σαν να είναι ο Ilya Murometz (σ.σ. πρόσωπο της παλαιάς ρωσικής παράδοσης)
Πώς να ζήσεις εάν δεν πιστεύεις τίποτα; Τριγυρίζω συγχυσμένος δεξιά και αριστερά. Ενώ, όταν έχεις πίστη, όσο κουρασμένος και να είσαι, θα δώσεις τη θέση σου σε μια γριούλα στο λεωφορείο. Κι αυτό είναι χριστιανισμός. Τρέχεις να πλύνεις τα πιάτα, χωρίς να σου το ζητήσουν. Είναι αυτό μια χριστιανική πράξη; Είναι.

Μην επιμένεις συνεχώς ότι έχεις δίκιο. Μη φωνάζεις “Το φαγητό είναι κρύο”. Κάνε υπομονή δύο λεπτά να στο ξαναζεστάνουν. Η καημένη η γυναίκα σου θα το κάνει γρήγορα. Είναι και αυτή κουρασμένη. Ο καθένας με το ρυθμό του και τις έννοιες του. Γιατί όλο επιμένετε, «η γυναίκα είναι υποχρεωμένη…», «ο άντρας πρέπει…» κ.τ.λ.

Αγάπη είναι να πορεύεσαι με κάποιον και να τον υποφέρεις. Να, βλέπεις κάποιον πεσμένο με τα μούτρα στο χιόνι (σ.σ. συνηθισμένο στη Ρωσία). Εμείς γρήγορα θα σκεφτούμε ότι είναι μεθυσμένος. Κι αν έχει πάθει ανακοπή καρδιάς; Τι κι αν είναι μεθυσμένος; Βοήθησέ τον να σηκωθεί, βάλε τον σ’ ένα παραπέτο να μην παγώσει. Αλλά όχι. Εμείς συνεχίζουμε το δρόμο μας. Ξεφεύγουμε από τον ίδιο τον εαυτό μας. Πρέπει να ζούμε όχι λέγοντας: “Δώσε μου”, αλλά “πάρε από εμένα”. Πολλοί δεν καταλαβαίνουν πώς είναι να δώσεις το πουκάμισο που φοράς. Έχουμε συνηθίσει να ζούμε ανάποδα.

Όσα είναι ευάρεστα στο Θεό τα απορρίπτουμε.

Το κυριότερο, μη διστάζεις να βοηθήσεις τον αδύνατο. Για μας ισχύει το αντίθετο – “κατάπιε τον”. Ο πλούσιος παίρνει από τον φτωχό κι αυτό το λίγο. Κλέβει όσο πιο πολύ γίνεται και μετά κρύβεται πίσω από ψηλούς φράχτες, για να μην του τα πάρουν άλλοι.
Έχουμε μια στρεβλή αντίληψη για τον χριστιανισμό. Αλλά τα πράγματα είναι απλά. Πόσο αίμα μπορείς να δώσεις στον άλλο; Είναι γραμμένο: “όσα κάνεις για τους αδελφούς μου τους ελαχίστους, σ' Εμένα το κάνεις”.
Να μπορείς να καθήσεις όσο πιο πολύ μπορείς στο προσκέφαλο της μάνας του, που υποφέρει από τα χρόνια και τις αρρώστιες. Να πού και πώς πρέπει να πεθαίνουμε κάθε μέρα!
Όπως τα παιδιά που έστειλαν στην Τσετσενία. Ένας κρετίνος πετάει μια χειροβομβίδα και ένας αντισυνταγματάρχης έπεσε πάνω της. Δε δίστασε και σκοτώθηκε. Έσωσε οχτώ άτομα. Ήταν κομμουνιστής. Αβάπτιστος. Σκέφτηκε όμως χριστιανικά.
Γιατί τι σου χρησιμεύει να πηγαίνεις στην εκκλησία και η καρδιά σου να είναι άδεια; Χωρίς μια χριστιανική πράξη. Μπορείς εσύ να επισκεφτείς όλα τα Άγια Όρη και να προσκυνήσεις όλα τα λείψανα. Τσάμπα. Βλέπεις ένα φτωχό, κακομοίρη και σκέφτεσαι “θα είναι από εκείνους τους απατεώνες που δείχνει η τηλεόραση”. – “Δώσε του 50 καπίκια. Δε θα φτωχύνεις”. Η αληθινή μαφία είναι αυτοί οι πέντε-έξι που χειραγωγούν τα πλήθη από την τηλεόραση….
Δε διακόπτω τους άλλους όταν μιλούν. Οι Άγιοι Πατέρες μάς μαθαίνουν να στεκόμαστε μπροστά στους άλλους σαν να είμαστε μπροστά σε μια παλιά εικόνα. Τι σημαίνει να μην κρίνεις; Να μη βγάζεις καταδικαστικές αποφάσεις. Γνώμη είμαστε υποχρεωμένοι να έχουμε. Ο Χριστός προσπάθησε να κάνει κάποιες διευκρινήσεις στους Φαρισαίους, ενώ ο θυμός του ήταν δίκαιος. Έχεις δίκιο όταν θυμώνεις με τον εαυτό σου επειδή π.χ. χτες βράδυ μέθυσες. Να μισείς την αμαρτία σου, τα πάθη σου, αυτά που σε βασανίζουν και δε βρίσκεις γιατρικό. Μόνο αν μισήσεις την αμαρτία βαθιά θα γευτείς το άρωμα της νίκης. Αν και μεγάλος, κάθε μέρα προσπαθώ να μαθαίνω. Να, πηγαίνω συχνά με το λεωφορείο μέχρι τη Μόσχα. Δύο ώρες χωρίς στάση. Μπροστά μου κάθονταν δύο νεαροί, μεθυσμένοι. Έβριζαν, μιλούσαν πάρα πολύ άσχημα. Έτρεμα και μόνο στην σκέψη ότι πρέπει να τους υποστώ για δύο ώρες. Μετά όμως σκέφτηκα. Για να δούμε. Ποιοι είναι αυτοί οι νεαροί; Μεγάλωσαν σε χωριό. Τι είδαν εκεί; Τον πατέρα μεθυσμένο, τη μάνα να τους δίνει σφαλιάρες, βρισιές. Η τηλεόραση συνεχώς ανοιχτή. Αυτή είναι η νέα γενιά. Τι να τους ζητήσεις. Εγώ προσωπικά τούς έμαθα κάτι; Πέρασα το κατώφλι του σπιτιού τους; Τους διάβασα κάποιο βιβλίο; Βγαίνω από το λαβύρινθο των σκέψεών μου και διαπιστώνω ότι φθάσαμε...
Όλα είναι στα χέρια μας: το πώς ακούμε, το αν τα μάτια μας είναι καθαρά, το εάν τα αυτιά μας είναι κλεισμένα, το εάν η ψυχή μας είναι ξεκλειδωμένη, το αν η συνείδησή μας είναι καθαρή. Με αυτά τα πράγματα πρέπει να ασχοληθούμε. Οι άγιοι μας μαθαίνουν: σώσου και είναι αρκετό για μια ζωή. Τρόπος δράσης; Φτιάξε τον εαυτό σου. Ένα χιλιοστόμετρο. Αλλά αυτό το χιλιοστόμετρο θα φέρει πιο πολύ φως. Εάν μείνουμε όμως μόνο σε διαπιστώσεις… τίποτα δε θ’ αλλάξει. Μόνο το κακό, από το οποίο έχουμε αρκετό, θα πολλαπλασιαστεί. Να ελαττώσουμε την κακία. Αυτό προσπαθήσαμε και με την ταπεινή ταινία μας το “Ostrov”.
Ίσως κάποιοι κριτικοί έχουν δίκιο. Ίσως υπάρχει πολύ “φλυαρία” στις κινήσεις. Προσπάθησα να τις εξηγήσω. Βρισκόμασταν σε μια περίεργη κατάσταση, μια αδυναμία από την οποία προσπαθήσαμε μ’ όλες μας τις δυνάμεις να βγούμε. Όπως τα παιδιά, δεν προσπαθούσαμε να καταλάβουμε, αλλά να συγκρατήσουμε τι συμβαίνει με τον άνθρωπο που αρχίζει να πιστεύει και προσπαθεί να γνωρίσει τον Θεό, όπως ήταν ο ήρωάς μου…..

Ευθύμη Βαρλάμη, Άγιο Όρος

Επειδή ξεχνάμε ότι η αμαρτία είναι έλλειψη φωτός. Εμείς της δίνουμε μορφή, την κάνουμε χειροπιαστή... Με τους ερεθισμούς μας. Με την έλλειψη σεβασμού στον άλλο… Τι είναι παράδεισος και τι είναι κόλαση; Οι Πατέρες μάς μαθαίνουν ότι παντού υπάρχει ένας ωκεανός θεϊκής αγάπης. Όσους λαθεύουν τους τιμωρεί με το μαστίγιο της αγάπης. Σκεφτείτε – έναν ωκεανό αγάπης, όπου όλος ο κόσμος αγαπιέται. Αυτό μας λείπει σ’ αυτή τη ζωή, η αγάπη. Να λοιπόν η κόλαση, η έλλειψη αγάπης. Και αν το σκοτάδι είναι έλλειψη φωτός, η σκοτεινή ψυχή, όταν βγαίνει στο φως, λιώνει (….)
Το μόνο που θέλω είναι να μεταδώσω κάτι από την προσωπική μου εμπειρία. Είμαι σαν όλους τους άλλους – αδύνατος. Αλλά αισθάνθηκα μια ανάγκη. Αισθάνομαι την Αλήθεια σαν κάτι το επείγον, σαν έναν κόμπο στο λαιμό. Μια από τις ονομασίες του Χριστού είναι ο Ήλιος της Αλήθειας. Προς αυτόν τον ήλιο κατευθύνομαι μ’ όλες μου τις πενιχρές δυνάμεις.
Διαβάζω: «Δε ζούμε ποτέ τη στιγμή. Ακόμη και τότε που καθόμαστε στο τραπέζι, οι σκέψεις μας πετάνε, πότε στα αγγουράκια, πότε στο κβας, πότε στη σούπα. Δοκιμάστε έστω ανά λεπτό την ημέρα, όταν δεν έχετε κάτι να κάνετε, να συγκεντρωθείτε στον εαυτό σας, για να ζήσετε το τώρα. Σ’ εκείνο ακριβώς το λεπτό. Είναι πολύ δύσκολο. Αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας θα είναι να αισθανθείτε την παρουσία του Θεού».
Αισθάνομαι ηθοποιός; Εγώ είμαι ο Μαμόνωφ Πέτρος Νικολάεβιτς. Προσπαθώ να κάνω τη δουλειά μου όσο καλύτερα μπορώ. Δίνω κάθε στιγμή όλες μου τις δυνάμεις. Όταν μετά από πέντε χρόνια θα κοιτάξω πίσω και θα πω «πώς μπόρεσες να παίξεις τόσο χάλια;», θα έχω τη συνείδησή μου ήσυχη, επειδή εκείνη τη στιγμή έκανα ό,τι μπορούσα.

Έτσι ήταν και με την ταινία “Ostrov”. Πέτυχε έτσι; Θα εντυπωσιάσει. Προσπάθησα να βοηθήσω τον εαυτό μου και τους γύρω μου. Όταν ο Χριστός μπήκε στην Ιερουσαλήμ επί πώλου όνου, τον έραναν με λουλούδια και τον υποδέχθηκαν με επευφημίες. Το ζωάκι πίστευε ότι σ’ αυτό απευθύνονται όλα αυτά. Έτσι είμαστε και εμείς, σαν τον όνο που έφερε τον Χριστό. Εγώ έχω πολλά ταλέντα, αλλά τα έχω με την αξία μου; Ένα γενναιόδωρο χέρι τα έσπειρε… Ζω μ’ αυτά. Προσπαθώ να μην τα διαψεύσω, να μην τα προδώσω. Δεν έχω οργασμούς με το “εγώ” μου. Καταλαβαίνω ότι εγώ, ο Πέτρος Μαμόνωφ δεν έκανα κάτι με την αξία μου. Έχω με τι να περηφανευτώ; Σ’ όσους ο Θεός δίνει, τους το ζητάει. Πρέπει να ζήσουμε όσο πιο καθαρά μπορούμε. Όλα είναι τόσο εύθραυστα, απροστάτευτα…

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: http://www.proskynitis.blogspot.com/

***

Και για να κλείσετε πάλι μελωδικά,

ΑΚΟΥΣΤΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΣΑΛΕΑ!

Τότε, ἡ ἁλμυρὰ τῆς ἀπιστίας θάλασσα ἔφυγε...

2012-01-05T21:11:00.003+02:00

ΛΗΜΝΟΣ, Μύρινα

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ
Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου σου Κύριε, ἡ τῆς Τριάδος ἐφανερώθη προσκύνησις· τοῦ γὰρ Γεννήτορος ἡ φωνὴ προσεμαρτύρει σοι, ἀγαπητὸν σε Υἱὸν ὀνομάζουσα· καὶ τὸ Πνεῦμα ἐν εἴδει περιστερᾶς, ἐβεβαίου τοῦ λόγου τὸ ἀσφαλές. Ὁ ἐπιφανεὶς Χριστὲ ὁ Θεός, καὶ τὸν κόσμον φωτίσας δόξα σοι.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ

ΥΠΑΚΟΗ

Ὅτε τῇ ἐπιφανείᾳ σου ἐφώτισας τὰ σύμπαντα, τότε ἡ ἁλμυρὰ τῆς ἀπιστίας θάλασσα ἔφυγε, καὶ Ἰορδάνης κάτω ῥέων ἐστράφη, πρὸς οὐρανὸν ἀνυψῶν ἡμᾶς. Ἀλλὰ τῷ ὕψει τῶν θείων ἐντολῶν σου, συντήρησον Χριστὲ ὁ Θεός, πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, καὶ σῶσον ἡμᾶς.

ΚΟΝΤΑΚΙΟ
Ἐπεφάνης σήμερον τῇ οἰκουμένῃ, καὶ τὸ φῶς σου Κύριε, ἐσημειώθη ἐφ' ἡμᾶς, ἐν ἐπιγνώσει ὑμνοῦντάς σε. Ἦλθες ἐφάνης τὸ φῶς τὸ ἀπρόσιτον.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ

ΚΑΛΑΝΤΑ ΚΑΛΥΜΝΟΥ

Σ' αυτό που γεννιέται δείξε στοργή!

2011-12-30T22:10:00.000+02:00

Με αυτές τις εικόνες από την καστροπολιτεία του Μυστρά,

από το Δεσποτάτο του Μορέως, υποδέχομαι το νέο έτος.

Και επιθυμώ να στείλω σε όλους σας, φίλες και φίλοι,

δυο απλά αλλά τονωτικά μηνύματα:

ΧΡΟΝΟΣ ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ

Ούτε στους Μάγιας τον χαρίζω

ούτε στις "Αγορές".

Τον νέο χρόνο καλωσορίζω

με πίστη, ελπίδες και χαρές!

ΣΤΑΣΟΥ Η ΜΟΙΡΑ

Σ' αυτό που γεννιέται δείξε στοργή.

Νιώσε η μαία για ολάκερη γη.

Κρύψ' το από καύσωνα κι από χιονιά.

Στάσου η Μοίρα στη νέα χρονιά!

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ!

ΜΗ ΧΑΣΕΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΥΠΕΡΘΕΑΜΑ!

Ας μην ξεχνάμε και το "κοριτσάκι με τα σπίρτα"...

2011-12-22T14:31:00.002+02:00

Ας μην ξεχνάμε, φίλες και φίλοι, ειδικά τέτοιες μέρες και το "κοριτσάκι με τα σπίρτα".

Δεν ζει και πολύ μακριά μας... Ούτε στα παραμύθια...

Για παράδειγμα, ας μπούμε στην ιστοσελίδα

των Παιδικών Χωριών SOS

http://www.agapi-sos.gr/sos/en/show.html

Ο ΑΜΦΙΑΡΑΟΣ ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ...

2011-12-21T19:59:00.002+02:00

"Γιορτές"... γιορτινές!!!

ήτοι με Υγεία, Φώτιση, Ευλογία!

Με μια φωτογραφία μου από την οδό Αιόλου

και

ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΣΠΥΡΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ

44 διδάγματα της ζωής!

2011-12-11T19:57:00.003+02:00

Το παρακάτω κείμενο μου το έστειλε η καλή μου φίλη Ελενέστερ Παπαδοπούλου, μου άρεσε και στα περισσότερα συμφώνησα! Γράφτηκε από μια κυρία 90 ετών σήμερα, τη Regina Brett, πρώην δημοσιογράφο στο Κλίβελαντ του Οχάιο. "Για να γιορτάσω τα γενέθλιά μου, έγραψα κάποτε στη στήλη μου στην εφημερίδα, τα 44 πράγματα που μου έμαθε η ζωή. Ήταν το πιο... πετυχημένο άρθρο που έγραψα ποτέ":

1. H ζωή δεν είναι δίκαιη, αλλά ακόμα κι έτσι είν' ωραία.

2. Όταν αμφιβάλλεις για κάτι, απλώς κάνε το επόμενο μικρό βήμα.

3. H ζωή είναι πολύ μικρή για να χάνεις χρόνο μισώντας τον οποιονδήποτε.

4. Αν αρρωστήσεις, δε θα σε κοιτάξει η δουλειά σου. Θα σε κοιτάξουν οι φίλοι και η οικογένειά σου. Μη χάνεσαι.

5. Πλήρωνε τις πιστωτικές σου κάθε μήνα.

6. Δε χρειάζεται να κερδίζεις σε κάθε διαφωνία. Συμφώνησε με το να διαφωνείς.

7. Κλάψε παρέα με κάποιον. Είναι πιο εύκολο να συνέλθεις απ' ό,τι αν κλαις μόνος.

8. Δεν πειράζει να θυμώνεις με τον Θεό. Το αντέχει.

9. Βάζε στην άκρη για τη σύνταξή σου από τον πρώτο σου μισθό.

10. Απέναντι στη σοκολάτα κάθε αντίσταση είναι μάταιη.

11. Συμφιλιώσου με το παρελθόν σου, για να μην καταστρέφει το παρόν σου.

12. Δεν πειράζει αν σε δουν τα παιδιά σου να κλαις. Άσ' τα να το κάνουν.

13. Μη συγκρίνεις τη ζωή σου με των άλλων. Δεν έχεις ιδέα τι νόημα μπορεί να έχει το δικό τους το ταξίδι.

14. Αν μια σχέση πρέπει να κρατιέται μυστική, τότε δεν πρέπει να την κρατάς εσύ.

15. Τα πάντα μπορεί να αλλάξουν μ' ένα ανοιγοκλείσιμο των ματιών. Αλλά μην ανησυχείς. Ο Θεός δεν τρεμοπαίζει τα βλέφαρά του.

16. Πάρε μια βαθιά ανάσα. Ηρεμεί το μυαλό.

17. Ξεφορτώσου ό,τι δεν είναι χρήσιμο, όμορφο ή γεμάτο χαρά.

18. Ό,τι δε σε σκοτώνει πράγματι σε κάνει δυνατότερο.

19. Ποτέ δεν είναι αργά για να έχεις μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία. Αλλά τη δεύτερη φορά εξαρτάται από σένα.

20. Όταν είναι να κυνηγήσεις αυτά που αγαπάς στη ζωή, μη δεχτείς ποτέ το όχι.

21. Άναψε τα κεριά, στρώσε τα καλά σεντόνια, φόρεσε τα ακριβά εσώρουχα. Μην τα φυλάς για ειδικές περιπτώσεις. Κάθε μέρα είναι ειδική περίπτωση.

22. Προετοιμάσου για όλα. Και μετά ακολούθησε το ρεύμα.

23. Γίνε εκκεντρικός τώρα. Μην περιμένεις να πάρεις σύνταξη για να φορέσεις μοβ χρώμα!

24. Κανείς δεν είναι υπεύθυνος για την ευτυχία σου παρά μόνο εσύ.

25. Σε κάθε αποκαλούμενη "καταστροφή" σκέψου: "Σε 5 χρόνια, αυτό θα έχει καμία σημασία;".

26. Πάντα να επιλέγεις τη ζωή.

27. Συγχώρησε σε όλους τα πάντα.

28. Το τι πιστεύουν οι άλλοι για σένα δεν είναι δική σου δουλειά.

29. Ο χρόνος θεραπεύει σχεδόν τα πάντα. Δώσε χρόνο στο χρόνο.

30. Όσο καλή ή κακή κι αν είναι μια κατάσταση, θα αλλάξει.

31. Μην παίρνεις τον εαυτό σου τόσο στα σοβαρά. Κανείς άλλος δεν το κάνει.

32. Πίστευε στα θαύματα.

33. Ο Θεός σ' αγαπάει επειδή είσαι αυτός που είσαι, όχι για κάτι που έκανες ή δεν έκανες.

34. Μην παρακολουθείς τη ζωή. Βγες μπροστά και εκμεταλλεύσου την πλήρως τώρα.

35. Το να γερνάς είναι καλύτερο από την εναλλακτική λύση: να πεθαίνεις νέος.

36. Τα παιδιά σου θα ζήσουν μόνο μία παιδική ζωή.

37. Το μόνο που έχει σημασία τελικά είναι ότι αγάπησες.

38. Βγες έξω κάθε μέρα. Τα θαύματα παραμονεύουν παντού.

39. Αν όλοι ρίχναμε τα προβλήματά μας σε ένα σωρό δίπλα δίπλα, θα αρπάζαμε τα δικά μας πίσω.

40. Η ζήλια είναι χάσιμο χρόνου. Έχεις ήδη όλα όσα χρειάζεσαι.

41. Τα καλύτερα έπονται.

42. Ό,τι διάθεση και να έχεις, σήκω, ντύσου και πήγαινε εκεί που έχεις να πας.

43. Ένδωσε.

44. Η ζωή δεν είναι τυλιγμένη με κορδέλα, δεν παύει όμως να είναι δώρο.

ΣΑΝ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ ΚΥΡΙΑΚΗ

με την παιδική χορωδία του Σπύρου Λάμπρου

και πολλές ευχές για τη γιορτή του!

Νέο cd της Νεκταρίας Καραντζή

2011-12-04T20:36:00.001+02:00

Νέα της δισκογραφική δουλειά παρουσιάζει η καλή μου φίλη Νεκταρία και ο ΑΜΦΙΑΡΑΟΣ με χαρά την παρουσιάζει και της εύχεται "καλοτάξιδη"!

Νέο CD της ΝΕΚΤΑΡΙΑΣ ΚΑΡΑΝΤΖΗ με παραδοσιακά τραγούδια από όλη την Ελλάδα, σε διασκευές και ενορχήστρωση ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΖΟΥΛΛΗ.
Συμμετέχουν: ΧΡΟΝΗΣ ΑΗΔΟΝΙΔΗΣ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΖΟΥΛΛΗΣ

　Η ΝΕΚΤΑΡΙΑ ΚΑΡΑΝΤΖΗ είναι μια ερμηνεύτρια της σύγχρονης γενιάς, που έχει όμως ήδη μία μακρά θητεία στον χώρο της βυζαντινής και της δημοτικής μουσικής παράδοσης. Ο κόσμος της Βυζαντινής Μουσικής την γνώρισε, ήδη από παιδί, κυρίως μέσω ηχογραφήσεων με τον Γέροντα Πορφύριο τον καυσοκαλυβίτη, ενώ στον κόσμο της Παράδοσης τη μύησε, τη σύστησε και την ανέδειξε ο κορυφαίος δάσκαλος και ερμηνευτής της παράδοσης, Χρόνης Αηδονίδης , στον οποίο μαθητεύει από το 2003 και αποτελεί μόνιμη συνεργάτιδά του τα τελευταία χρόνια, σε συναυλίες και δισκογραφία. Είναι Νομικός, με ειδίκευση σε θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας, με μεταπτυχιακά στο Ποινικό και στο Εκκλησιαστικό Δίκαιο, υποψήφια διδάκτωρ Νομικής και διπλωματούχος βυζαντινής μουσικής. Η φωνή της, ευαίσθητη και αέρινη, κινείται στους δρόμους της παράδοσης, δημοτικής και βυζαντινής, εκεί που "ακουμπά" η ψυχή της. Αποτελεί σήμερα μοναδική περίπτωση γυναίκας ψάλτριας στην Ελλάδα, με επίσημη δισκογραφία βυζαντινής μουσικής από τα 14 χρόνια της, με ενεργό θητεία στο αναλόγιο εκκλησιών από τα 9 χρόνια της έως σήμερα και με καλλιτεχνικές ζωντανές εμφανίσεις που συνδυάζουν τους βυζαντινούς εκκλησιαστικούς ύμνους με τα παραδοσιακά τραγούδια.
Στον δίσκο αυτό ερμηνεύει παραδοσιακά τραγούδια από όλη την Ελλάδα, με μια εντελώς φρέσκια ματιά. Για πρώτη φορά, συνεργάζεται με τον γνωστό τραγουδοποιό και σύντροφο της ζωής της, Βασίλη Καζούλλη, ο οποίος ανέλαβε τις διασκευές και τις ενορχηστρώσεις, χαρίζοντας «με εμπνευσμένη καλλιτεχνική ματιά, ....μια φρέσκια πνοή στα παραδοσιακά ακούσματα, με σεβασμό!», όπως τονίζει χαρακτηριστικά ο Μεγάλος Δάσκαλος Χρόνης Αηδονίδη, σε ένα σημείωμά του στο ένθετο που συνοδεύει τον δίσκο. Ο ίδιος ο Χρόνης Αηδονίδης μετέχει ερμηνευτικά τόσο σε ένα παραδοσιακό κομμάτι της Μακεδονίας όσο και σε μία δική του δημιουργία, με τίτλο «Δροσοσταλιά» που ξεχωρίζει, αποπνέοντας το απόσταγμα της μακρόχρονης εμπειρίας ενός από τους τελευταίους κορυφαίους της Ελληνικής Παράδοσης. Ερμηνευτικά συμμετέχει επίσης και ο ίδιος ο Βασίλης Καζούλλης, σε δύο γνωστά παραδοσιακά κομμάτια, δίνοντάς τους το δικό του ιδιαίτερο χρώμα και εκπλήσσοντας...! Η φωνή της Νεκταρίας ισορροπεί ανάμεσα στις μνήμες και στη σύγχρονη ματιά, ανάμεσα στα μελίσματα και την απλότητα, στα παραδοσιακά χρώματα και στην φρεσκάδα ενός νεώτερου εναρμονισμένου ήχου που συνοδεύει διακριτικά τις ερμηνείες της, ....ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα... ξυπνώντας συλλογικές ιστορικές μνήμες, νοσταλγώντας και συγκινώντας... Δεξιοτέχνες μουσικοί συνοδεύουν με τρόπο αρχοντικά διακριτικό, τις ερμηνείες: Κυριάκος Γκουβέντας, Γιώργος Κωτσίνης, Τάσος Μυσιρλής, Φίλιππος Ευφραιμίδης , αλλά επίσης ίδιος ο Βασίλης Καζούλλης αλλά και ο Χιλιανός Alejandro Diaz, ο οποίος, με τον ήχο των πνευστών της Λατινικής Αμερικής, δίνει έναν ακόμα ξεχωριστό τόνο στα τραγούδια...

***

AKOYΣΤΕ ΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ CD

ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ στη "ΝΕΑ ΕΥΘΥΝΗ"

2011-11-21T16:32:00.001+02:00

Στο 8ο τεύχος της "Νέας Ευθύνης" αφιέρωμα στο επίκαιρο θέμα

Έθνος και Ιστορία

Πώς γράφεται μια εθνική ιστορία; Πώς προκύπτουν οι εθνογενέσεις και αντίστοιχα τα εθνικά αφηγήματα; Και ειδικότερα: Το ελληνικό έθνος αποτελεί ιδεολογική κατασκευή του 19ου αιώνα, την οποία κυρίως εισηγήθηκαν ο Παπαρρηγόπουλος και ο Ζαμπέλιος, ή μήπως η άποψη αυτή βασίζεται σε παρωχημένη πλέον διεθνή βιβλιογραφία και λανθασμένη μεταφορά ξένων όρων στη γλώσσα μας; Ποια η σχέση έθνους και κράτους και ποια μπορεί να είναι η έννοια του έθνους στην παγκοσμιοποιημένη μας εποχή; Τα κείμενα που περιλαμβάνονται στο αφιέρωμα αυτό επιχειρούν να απαντήσουν στα παραπάνω ερωτήματα, ενώ συγχρόνως εξετάζονται και κάποιες παραπλήσιες έννοιες, όπως η ελληνικότητα.
Η δημόσια συζήτηση για τη σχέση Έθνους και Ιστορίας βρίσκεται διαρκώς στο προσκήνιο τα τελευταία χρόνια, γεγονός που σχετίζεται οπωσδήποτε και με την ταυτότητα και την επιθυμητή αυτοεικόνα που θέλουμε να προβάλλουμε για τον 21ο αιώνα. Με το πολυσέλιδο αυτό αφιέρωμα αρχίζουμε μια συζήτηση, η οποία πιθανόν να χρειαστεί και συνέχεια.

Περιεχόμενα τεύχους:
Κωνσταντίνος Σβολόπουλος, Η συνέχεια του έθνους στην ελληνική ιστοριογραφία
I. Κ. Χασιώτης, Ιστοριογραφία και εθνογενετικές ανα-κατασκευές
Ιάκωβος Δ. Μιχαηλίδης, Ιστορία à la carte; Ο χάρτης της διδασκαλίας της Ιστορίας στην ευρωπαϊκή ήπειρο

Ευάνθης Χατζηβασιλείου, Έθνος, νομιμοποίηση και ιστορικότητα: Όψεις των διεθνών τάσεων και των ελληνικών προσλήψεων

Πέτρος Παπαπολυβίου, Ελλάδα και Κύπρος: Αλυτρωτικοί πόθοι και εθνικές προτεραιότητες 1821-1960
Γιάννης Παπακώστας, Επίσκεψις όρων. Ένα λανθάνον κείμενο του Β. Μυστακίδη

Μόσχος Μορφακίδης, Ιστορία και ελληνικό έθνος στην Αιώνια Ελλάδα του Enrique Gómez Carrillo

Γιώργος Κοντογιώργης, Το έθνος του κράτους εναντίον του έθνους της κοινωνίας. Το διακύβευμα στη νεοελληνική ιστορία
Κώστας Χατζηαντωνίου, Το έθνος: Μια υπόθεση που αφορά το μέλλον

Περικλής Ντάλτας, Εθνική συνείδηση και γλώσσα

Παναγιώτης Δόικος, Η αισθητική ένταση του δωρικού: Ο Μπιθικώτσης και η ελληνικότητα
*
Ακολουθούν δύο κείμενα για τις φιλολογικές επετείους του 2011, τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Οδυσσέα Ελύτη και του Νίκου Γκάτσου:
Νίκος Αλ. Μηλιώνης, Ο εικαστικός μοντερνισμός στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη

Ηλίας Κεφάλας, Ο ποιητής και η ξωθιά
*
Στα δίστηλα των «Προσανατολισμών» θα βρείτε: άρθρα και δοκίμια των Μερόπης Ν. Σπυροπούλου («Ο νέος νόμος για την ανώτατη παιδεία»), Αντώνη Η. Σακελλαρίου («Παιδεία και Εκπαίδευση»), Διονύση Κ. Μαγκλιβέρα («Η αναγνώριση της Κικής Δημουλά»), Γιάννη Β. Κωβαίου («Έθνος+Ιστορία=Γλώσσα). Κριτικές βιβλίου γράφουν οι Αλέξης Ζήρας, Θανάσης Παπαθανασόπουλος, Θεοδόσης Πυλαρινός, Ευστάθιος Γιαννής, Βασιλική Τσακίρη, κριτική τέχνης ο Νίκος Αλ. Μηλιώνης και θεάτρου η Έλενα Σταγκουράκη. Δημοσιεύεται επίσης κείμενο του Μαριάνου Δ. Καράση για τον Παπαδιαμάντη («Ο Παπαδιαμάντης και το νέο δίκαιο της συγγένειας») και δοκίμια των Γιώργου Βαρθαλίτη («Ο δρόμος προς τη δύση»), Νίκου Ορφανίδη («Μνήμη Χρήστου Μαλεβίτση, του φιλοσόφου») και Φερνάντο Σαβατέρ («Το δόγμα του κακού. Σύγχρονα κακά και αίτια του ρατσισμού, μτφρ. Βερόνικα Βαΐτση).
Το τεύχος κοσμούν σχέδια του Σαράντη Καραβούζη (1938-2011).

Καλή ανάγνωση!

Ιστορία + Έθνος = Γλώσσα

2011-11-13T19:18:00.002+02:00

Κυκλοφορεί μέσα στην εβδομάδα το 8ο τεύχος της ΝΕΑΣ ΕΥΘΥΝΗΣ, με ένα πλούσιο και βαρυσήμαντο αφιέρωμα "ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΕΘΝΟΣ" και άλλη ποικίλη ύλη.
Από τη στήλη μου "ΕΥΓΛΩΤΤΑ" προδημοσιεύω ένα απόσπασμα του άρθρου μου Ιστορία + Έθνος = Γλώσσα:

Όταν εν έτει 1907 ο «υπονωμοτάρχης» εκείνος της Ματαράγκας, νομού Καρδίτσης, στον επίλογο της Αστυνομικής Διαταγής που είχε εκδώσει ζητούσε συγγνώμη για τα ενδεχόμενα γλωσσικά σφάλματά του, δεν μπορούσε να φανταστεί πόσοι συμπατριώτες μας, έναν αιώνα αργότερα, όχι μόνο δε θα αισθάνονταν άβολα, αλλά θα επιδείκνυαν και σαν «στάση» την αγραμματοσύνη τους! Έγραφε: «Νὰ μὲ σινχορῖτε ἂν ἔκανα κάπιο σιντακτικὸ λάθος καθότι τελίοσα καὶ ἐγὼ τὴν τρίτη τοῦ Δημοτικοῦ σχολίου διότι δὲν μὲ ἔστιλε ὁ πατέρας μου ἀπὸ τὸ χωρίον στὶv Λάρισσαν γιὰ νὰ μάθο περισότερα γράματα. Σὰν γκαραγκούνις ποὺ εἶμε καὶ ἐγὼ καταλαβένετε ἅπαντες τὰς γραφάς μου τὰς ὁπίας θέλετε δὲν θέλετε θὰ τὰς τιρίσετε ἀνιπερθέτος».

[...] Το ήθος που αναβλύζει από αυτό το δείγμα «απελέκητης γραφής» είναι το αξιοτίμητο και όχι, βέβαια, η ορθογραφία και η σύνταξη. Το ήθος απορρέει από βιώματα και αμφίδρομα οδηγεί σε νέα, δηλαδή αγώνες και δοκιμασίες –στα πεδία των μαχών ή στα πεδία της βιοπάλης και της δημιουργίας αδιάφορο. Και οι αγώνες κάθε λογής, δηλαδή οι σκέψεις, οι πράξεις και οι συνέπειες αυτών μνημειώνουν την πορεία του κάθε ανθρώπου και του κάθε λαού. Είναι η Ιστορία του. Το Έθνος και η Ιστορία του αθροίζονται, συναιρούνται ή, πάντως, συναντιούνται στη Γλώσσα. Μέσα από αυτήν εκφράζεται το ήθος και ύφος του Έθνους, με άλλα λόγια μέσα από αυτήν «γράφεται» η Ιστορία του, όχι μόνο ως πληροφόρηση για γεγονότα, αλλά ως απαύγασμα μορφωμένων ή όχι ψυχών, όπως έδειξε ο Σεφέρης (αναφερόμενος στην αντίστοιχη περίπτωση του Μακρυγιάννη).

[...] Γι’ αυτό, άλλωστε, και όλη αυτή η νεοταξική, αλλοδαπής αλλά και ημεδαπής προέλευσης, πανστρατιά τα τελευταία χρόνια αποδύεται σε λυσσαλέο αγώνα υπονόμευσης και ευτελισμού της γλώσσας μας, ιδίως στις συνειδήσεις και στα πληκτρολόγια των νέων μας. Επωφελούμενη από τη γενικότερη ψυχολογία της ευκολίας, που καλλιεργούν οι περισσότεροι φορείς κουλτούρας στη νέα γενιά, υποδεικνύει σαν κατάρα αυτό που θαύμαζε ο φιλέλληνας Jacques Lacarrière, ότι «στην Ελληνική υπάρχει ένας ίλιγγος λέξεων». Έτσι, προωθεί τα αγγλικά, τα greeklish, τις κομμένες λέξεις, τις εικόνες στη θέση του λόγου και λοιπές παραμορφώσεις της γλώσσας και της γραφής μας σαν… αντίδοτα στον «ίλιγγο».[...]

Δεν μου λες, κυρία Ελλάδα...

2011-11-05T18:09:00.000+02:00

Στενωπός στη Λευκωσία...

Αναδημοσιεύω το άρθρο-μαρτυρία του εκλεκτού συναδέλφου και φίλου Σάββα Παύλου από την Κύπρο σε ένδειξη αμφίδρομης αγωνίας και αλληλεγγύης των δύο λαών μας...

Δεν μου λες, κυρία Ελλάδα

Του Σάββα Παύλου

Γυρίζαμε με το συνεργείο της ΕΡΤ ένα ντοκιμαντέρ για τις φωτογραφίες που τράβηξε ο Σεφέρης από την Κύπρο, όταν ταξίδεψε στο νησί τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’50. Στο αρχείο του σώθηκαν τρεις, περίπου, εκατοντάδες φωτογραφίες, πολύτιμες ψηφίδες της κυπριακής πραγματικότητας της τότε εποχής αλλά και πολύτιμες για την κατανόηση της ματιάς του Σεφέρη, πως κοίταξε τον κόσμο της Κύπρου. Σε πολλές φωτογραφίες του υπάρχουν παιδιά, πολλά παιδιά της Κύπρου, δεν ξέρω αν ήταν αυτό ένα είδος αναπλήρωσης της ατεκνίας του Σεφέρη, συνδεδεμένης με τις μνήμες της παιδικής του ηλικίας στη Μικρασία –στην Κύπρο «βρήκα έθιμα που μόνο από παιδί είχα γνωρίσει» έγραψε στο ημερολόγιό του το Νοέμβριο του 1953.

Σε μια φωτογραφία του από το ορεινό χωριό Άλωνα: τρία παιδάκια, δύο κορίτσια και ένα αγόρι, μπροστά από το σύνθημα στον τοίχο «Την Ελλάδα θέλομεν και ας τρώγωμεν πέτρες». Οι Άγγλοι, προσπαθώντας να υπονομεύσουν τις ενωτικές διεκδικήσεις των Κυπρίων, τόνιζαν συνεχώς ότι η Ένωση με την Ελλάδα σήμαινε εγκατάλειψη της ευημερίας που πρόσφερε η βρετανική αυτοκρατορία και συνταύτιση με τη φτώχεια και την πείνα της Ελλάδας. Οι Κύπριοι πεισματάρηδες και άξιοι απαντούσαν: ...και ας τρώγωμεν πέτρες.

Λεμεσός

Ο Ανδρέας Πάντζης, ο σκηνοθέτης της ταινίας, φιλέρευνος και επίμονος, έδρασε ως κινηματογραφικός ντετέκτιβ. Τριγύρισε όλη την Άλωνα με τη φωτογραφία αυτή ρωτώντας τους κατοίκους για τα παιδιά που απεικόνιζε. Έτσι ανακάλυψε τα τρία πρόσωπα της σεφερικής φωτογραφίας και τα έβαλε μπροστά στον ίδιο τοίχο για την καινούρια απεικόνιση. Η αντίστιξη ανάμεσα στις δυο εικόνες είναι πολύ έντονη και πικρή. Τα τρία παιδιά, που τράβηξε ο Σεφέρης το 1954, βρίσκονται τώρα, στη φωτογραφία του 2004, στην ίδια θέση και με την ίδια σειρά, όμως μεσήλικες, σχεδόν εξηντάρηδες. Στο πρόσωπό τους, στη νέα απεικόνιση, είναι αποτυπωμένος ο μισός ακριβώς αιώνας που μεσολαβούσε από τότε που τα φωτογράφησε ο Σεφέρης μα και πενήντα χρόνια κυπριακής ιστορίας από τα πιο ηρωικά και τα πιο τραγικά χρόνια.

Ξαναστήσαμε το ίδιο σκηνικό στο χωριό Πελέντρι. Ήταν μια φωτογραφία με δέκα παιδιά μπροστά από ένα δέντρο, δίπλα την εκκλησία του Σταυρού, πέντε κορίτσια και πέντε αγόρια, στη μέση τους η Μαρώ. Ο εμμανής Πάντζης τα βρήκε όλα εκτός από μια απώλεια, ένα παιδάκι της τότε φωτογραφίας είχε πεθάνει πρόσφατα. Πριν προχωρήσει στο νέο στήσιμο της προ πεντηκονταετίας φωτογραφίας, στην αυλή ενός διπλανού σπιτιού, οργανώθηκε το συνεργείο της ΕΡΤ για σύντομη συνέντευξη με τα κορίτσια της παλιάς φωτογραφίας, ώριμες τώρα κοντά στα εξήντα. Ρωτούσα εγώ κάτι σχετικό με τη φωτογράφηση τους, πως έγινε, αν θυμούνται τον Σεφέρη κ.λπ. Δεν μου λες, κυρία Νίκη, είπα στην πρώτη, δεν μου λες κυρία Ελλάδα, απευθύνθηκα στη δεύτερη και ένιωσα ένα παράξενο συναίσθημα. Ήξερα ότι στο νησί ο κυπριακός αλυτρωτισμός έδινε τακτικά το όνομα Ελλάδα στα κορίτσια του καθώς και άλλα συμβολικά ονόματα, όπως Κρήτη, Θράκη, Θεσσαλία.

Πάντως πρώτη φορά απευθυνόμουν σε κάποια, πρόσωπο με πρόσωπο, και να λέω: -«Δεν μου λες κυρία Ελλάδα». Ως Κύπριος ένιωθα πάντα την ανάγκη να τα συζητήσω με την Ελλάδα, να τη βρω και να τα πούμε […], για την απονιά και για τα λάθη της, για τα λόγια της τα ψεύτικα και μεγάλα, τι έγινε, και πώς φτάσαμε ως εδώ. Συνεχίσαμε τη συζήτηση μπροστά στην κάμερα.

- Πώς σας έδωσαν το όνομα Ελλάδα;

- Έχει τρεις στο χωριό μας, μα τώρα με τις εγγονές μας προστέθηκαν άλλες εφτά και φτάσαμε τις δέκα.

- Εμείς αγαπούσαμε πάντα την Ελλάδα, μπήκε μαχητική στη συζήτηση η διπλανή της. Εγώ ρωτούσα τη μάνα μου γιατί δεν είχε χρυσαφικά δικά της όπως άλλες γυναίκες. Τα δώσαμε στον έρανο, μου απαντούσε, για την Ελλάδα, το 1940, μόλις ξεκίνησε ο πόλεμος στην Αλβανία, μέχρι και το δακτυλίδι του γάμου της. Ο Σεφέρης τράβηξε μερικές φωτογραφίες από το Πελέντρι, σε μια άλλη τα ίδια σχεδόν παιδιά μπροστά από την εκκλησία του Σταυρού στο Πελέντρι, στη μέση ο παπάς. Στο ημερολόγιο του, στις 25 Σεπτεμβρίου 1954, ο ποιητής έγραψε: «Από κάτω Αμίαντο στο Πελέντρι. Παιδάκια: Ένωση – Ένωση – Ένωση. Εκκλησιά του Σταυρού. Η Ανάληψη στο τέμπλο –Δωρητής Λουζινιάν.» Ήξερε ο Σεφέρης ότι ένα από αυτά τα παιδάκια που φωτογράφησε, και προηγουμένως τον υποδέχτηκε ζητωκραυγάζοντας για την Ένωση, λεγόταν Ελλάδα;

Το συνεργείο μάζευε σύρματα και συσκευές, μετά τις συνεντεύξεις θα μεταφερόμαστε στο χώρο της εκκλησίας. Πήγα κοντά τους και λίγο ταραγμένος ανέφερα τα συναισθήματά μου για την συνάντηση με τη γυναίκα αυτού του ορεινού χωριού που τη λένε Ελλάδα, έχω πολλά να της … σύρω είπα έντονα στο συνεργείο. Ο νεαρός ηχολήπτης της ΕΡΤ, το εξέλαβε και ως ανταγωνιστικό για την κατάληξη της Κύπρου, η γνωστή διαμάχη Κυπρίων με Ελλαδίτες.

- Και γω ψάχνω να τη βρω, ρε φίλε, για να της τα ψάλω, ξέρεις πόσα χαστούκια φάγαμε εμείς απ’ αυτή;

Τότε έφτασε ελκυστικό ένα κορίτσι κοντά στα είκοσι, η εγγονή της Ελλάδας, μας την παρουσίασε γεμάτη περηφάνεια «είναι στο Πανεπιστήμιο, πάει για δασκάλα», μα εμείς σημειώναμε: τανύσφυρος και εϋπλόκαμος, καλλιπάρειος, φιλομειδής και καλλίπυγος. Σαγήνη βασανιστική.

Πώς σε λένε;

- Ελλάδα.

Ο ηχολήπτης είχε διπλωθεί στα δυο από το θάμβος, κάθισε στο περιβάζι και κοιτούσε άφωνος.

Θεέ μου! όλα αυτά τα χρόνια της ατονίας και της παραίτησης να ήταν ένα διάλειμμα μόνο. Το παιγνίδι να ξεκινά πάλι.

Από το http://savvaspavlou.wordpress.com/

Τι ΘΑ ΕΛΕΓΑ σήμερα στους μαθητές μου...

2011-10-27T17:34:00.000+03:00

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ…

Αγαπητά μου παιδιά,

Μια τέτοια μέρα, τι άλλα θα μπορούσα να σας έλεγα προλογίζοντας τη Γιορτή του σχολείου;

Θα έπιανα το νήμα από την αρχή και θα σας έλεγα για τον άνανδρο τορπιλισμό της «Έλλης» και τη δολοφονία των ανδρών της, που υπήρξε η προειδοποίηση της φασιστικής Ιταλίας προς την Ελλάδα για τις προθέσεις της… Αλλά φοβάμαι μην υπονομεύσω τις διαπραγματεύσεις που κάνει η χώρα μου αυτή τη στιγμή με τη Γαλλία και τη Γερμανία, για να αγοράσει φρεγάτες, και μας ανεβάσουν το κόστος.

Θα σας περιέγραφα πώς ξύπνησαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες σας εκείνο το πρωί της 28^ης με σοκ και δέος για την επίθεση μιας αυτοκρατορίας στη μικροσκοπική Ελλάδα… Αλλά ξέρετε πώς ξυπνάτε πλέον εσείς εν μέσω των καθημερινών επιθέσεων στην Ελλάδα από τις σύγχρονες αυτοκρατορίες, τις περιβόητες «αγορές» –ξένες τράπεζες, «οίκους αξιολόγησης», «μίντια» και λοιπά «γεράκια».

Θα σας αναπτέρωνα το ηθικό, βέβαια, με το φωτογραφικό και κινηματογραφικό υλικό που δείχνει τους φαντάρους μας να φεύγουν «με το χαμόγελο στα χείλη» για το μέτωπο και τους αμάχους πίσω να διασκεδάζουν διακωμωδώντας τον Μουσολίνι με παρωδίες τραγουδιών, επιθεωρήσεις στα θέατρα και γελοιογραφίες… Αλλά ίσως με κοιτάξετε καχύποπτα μονολογώντας ότι «αυτά δε γίνονται» ή, ακόμη χειρότερα, δυσκολευτείτε να καταλάβετε καν τι σημαίνει γέλιο –εννοώ αυθόρμητο, περήφανο, λυτρωτικό– γιατί οι σημερινοί Έλληνες, που οι δημοσκοπήσεις μάς κατέγραφαν πριν λίγα χρόνια ως τον πιο αισιόδοξο λαό της Ευρώπης, καταντήσαμε ο πλέον απαισιόδοξος.

Θα σας απαριθμούσα τις αλλεπάλληλες νίκες των στρατευμάτων μας πάνω στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας… Αλλά μπορεί να πληγώσω κάποιους, που φέτος θα χάσουν τις χιονισμένες πίστες του σκι.

Θα σας μιλούσα για τα παιδιά της Κατοχής, που πέθαιναν στους δρόμους της Αθήνας από την πείνα… Αλλά δαγκώνω τα χείλη μου, γιατί ήδη έχουμε παιδιά στα σχολεία που λιποθυμούν από την πείνα, όπως μας μεταφέρουν ο δήμαρχος Μεσολογγίου και σύλλογοι εκπαιδευτικών από την Αθήνα, τον Βόλο και την Αχαΐα.

Θα σας περιέγραφα τις μαζικές εκτελέσεις άμαχου πληθυσμού στο Δίστομο, στα Καλάβρυτα, στην Κάνδανο και σε δεκάδες άλλες πόλεις μας και χωριά και θα επιχειρούσα να υπολογίσω τα αστρονομικά χρέη της Γερμανίας απέναντί μας για αποζημιώσεις… Αλλά, αφού η πατρίδα μου τους παραχώρησε αεροδρόμια, τηλεπικοινωνίες ή τους αγοράζει πανάκριβο οπλισμό και πολλά άλλα, την εξευτελίζουν και της απαντούν ότι εκείνη τούς χρωστάει.

Θα σας εξηγούσα –με νούμερα και άλλα επίσημα στοιχεία– από ποιες ακριβώς συνέπειες της ιταλικής και γερμανικής κατοχής αναγκάστηκαν μετά τον Πόλεμο οι θείοι μου να μεταναστεύσουν ακριβώς στη Γερμανία, που προκάλεσε θύματα και στην ίδια την οικογένειά τους, και θα σας αφηγούμουν πόσο σκληρά έζησαν και εργάστηκαν εκεί, αλλά και πόσο ρατσιστικά αντιμετωπίστηκαν… Αλλά σε λίγες μέρες φεύγουν και τα ανίψια μου μετανάστες για τη Γερμανία και την Αυστραλία και, μάλιστα, με δυσμενέστερες εργασιακές συνθήκες από τότε.

Θα σας θύμιζα την ευγνωμοσύνη που εξέφραζε εκμέρους όλων των Συμμάχων μας για την υπεράνθρωπη Αντίσταση του ελληνικού λαού ο ηγέτης της Μεγάλης Βρετανίας Ουίνστον Τσώρτσιλ με την περίφημη δήλωση «μέχρι τώρα λέγαμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, από τώρα θα λέμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες!»… Αλλά θα με ρωτήσετε «πότε η Βρετανία μάς επέστρεψε τα κλεμμένα μάρμαρα του Παρθενώνα και δεν το μάθαμε;» και θα με αποστομώσετε.

Θα σας προέτρεπα να διαβάσετε δυο-τρεις στίχους από το «Άξιον εστί» του Ελύτη: «Έφτασαν ντυμένοι "φίλοι" αμέτρητες φορές οι εχθροί μου, τα παμπάλαια δώρα προσφέροντας. Και τα δώρα τους άλλα δεν ήτανε παρά μόνο σίδερο και φωτιά. Στ' ανοιχτά που καρτέραγαν δάχτυλα μόνον όπλα και σίδερο και φωτιά»... Αλλά θα μου απαντούσατε ότι τώρα, όμως, φτάνουν οι «εταίροι» μας με «πακέτα στήριξης»: Για παράδειγμα, οι ίδιοι δανείζονται από τις τράπεζες με 2% και μας δανείζουν με 5%.

Θα σας έβαζα και τραγούδια: ν’ ακούσετε, ας πούμε, τον θρήνο της Μαρινέλας για τον ηρωικό έφεδρο ανθυπολοχαγό που «κοιμάται μες στο χιόνι»… Αλλά θα με βγάλουν σε εργασιακή εφεδρεία.

Θα σας έλεγα κι άλλα πολλά, αγαπητά μου παιδιά, σήμερα που ξημερωθήκαμε με το "κούρεμα" του 50% στο χρέος μας… Αλλά θα με καλέσουν σε απολογία…

ΤΕΛΙΚΑ, ΕΚΑΝΑ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΨΕΛΛΙΣΑ

ΜΟΝΟ 2-3 "ΑΝΩΔΥΝΑ" ΑΠΟ ΑΥΤΑ...

ΤΙ ΘΑ ΕΛΕΓΑ ΑΥΡΙΟ ΣΤΑ ΔΥΟ ΑΝΕΡΓΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ, ΑΝ ΒΡΙΣΚΟΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΑΝΕΡΓΟΣ;

_________________________

ΤΟ ΚΟΛΑΖ απεικονίζει τον αντισυνταγματάρχη Μαρδοχαίο Φριζή, που σημείωσε την πρώτη νίκη των ελληνικών δυνάμεων, αλλά σε λίγο έπεσε μαχόμενος στην Πρεμετή στις 5-12-40. Ο έφιππος ανδριάντας του βρίσκεται στη γενέτειρά του Χαλκίδα και τον αποδίδω σημειολογικά για τις συγκρίσεις που κάναμε εν μέσω της σφύζουσας καθημερινότητας της πόλης.

Περισσότερα εδώ: http://halkida.tv/article/1778

Όταν οι Γερμανοί μάς λεηλατούσαν...

2011-10-25T17:44:00.003+03:00

Όταν οι Γερμανοί λεηλατούσαν την ελληνική οικονομία

Η κατοχή της Ελλάδας από τις στρατιές του Χίτλερ, προκάλεσε ανυπολόγιστες ζημιές στην οικονομία και διέλυσε τον παραγωγικό ιστό της χώρας. Το NEWS 247 εξασφάλισε και προδημοσιεύει μέρος του αφιερώματος της εφημερίδας "Δημοκρατία" που θα δημοσιευθεί την Παρασκευή (Pics)

Μάνος Χωριανόπουλος, 25-10- 2011

Σε μια εποχή που η Ελλάδα βρίσκεται υπό οικονομική "κατοχή" και απειλείται με διεθνή εποπτεία και με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου την ερχόμενη Παρασκευή, η εφημερίδα "Δημοκρατία" , θα δημοσιεύσει την Παρασκευή συγκλονιστικά στοιχεία των ολέθριων συνεπειών της κατοχής της Ελλάδας από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Πρόκειται για μια έρευνα, που παρουσιάστηκε το 1945, στο Παρίσι και το Λονδίνο, καθώς και στη διάσκεψη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) στον Αγ. Φραγκίσκο και απαριθμεί αναλυτικά τις απώλειες της Ελλάδας, σε πληθυσμό, περιουσία και υποδομές.
Οι ανθρώπινες απώλειες, οι σφαγές, η οικονομική καταστροφή και η καταστροφή των υποδομών, θα παρουσιαστούν με φωτογραφίες, χάρτες και διαγράμματα, όπως καταγράφηκαν στο λεύκωμα "Αι Θυσίαι της Ελλάδος εις τον Β' Παγκόσμιον Πόλεμον"*, που δημοσιεύθηκε αμέσως μετά την απελευθέρωση.
Το NEWS 247 από σήμερα Τρίτη και μέχρι την Παρασκευή εξασφάλισε και θα προδημοσιεύσει αποσπάσματα του μεγάλου αφιερώματος της "Δημοκρατίας".
Η οικονομική αντίσταση και η απάντηση των Γερμανών
Η γερμανική κατοχή της Ελλάδας, επέφερε μια ολοκληρωτική καταστροφή στην οικονομία της χώρας και κυρίως στη γεωργική παραγωγή.
Η παρουσία των δυνάμεων του Χίτλερ στην Ελλάδα συνοδεύτηκε από ένα οικονομικό "ολοκαύτωμα". Η Ελλάδα υποχρεώθηκε να συντηρεί τα στρατεύματα που στάθμευαν στη χώρα, ενώ ανεφοδίαζε με τρόφιμα και το μέτωπο της Λιβύης. Παράλληλα οι Γερμανοί λεηλατούσαν την παραγωγή με αποτέλεσμα την εξόντωση χιλιάδων Ελλήνων από πείνα και ασθένειες.
Ωστόσο, με την έναρξη της κατοχής ο ελληνικός λαός σταμάτησε όσο ήταν δυνατόν την παραγωγή με στόχο να μη βοηθηθεί ο Άξονας. Έτσι, οι καλλιεργούμενες εκτάσεις και η απόδοσή τους κατά στρέμμα ελαττώθηκαν σημαντικά.

Όπως φαίνεται και στο παραπάνω διάγραμμα, την περίοδο της κατοχής (1941-1944), είχαμε μείωση της παραγωγής κατά 40% στα δημητριακά, κατά 36% στα όσπρια, κατά 89% στον καπνό και κατά 75% στο βαμβάκι.
Κυρίως μειώθηκε η παραγωγή προϊόντων που είχαν περισσότερο ανάγκη οι Γερμανοί, όπως το βαμβάκι και ο καπνός, ενώ το ίδιο συνέβη και με τις ελιές, το λάδι τα σταφύλια και τους ξηρούς καρπούς.
Μείωση παρατηρήθηκε και στην παραγωγή μεταλλευμάτων (αντιδράσεις εργατών, σαμποτάζ, επιθέσεις αντιστασιακών), με την Ελλάδα να διακόπτει ουσιαστικά τις εξαγωγές , με στόχο να μην μπορούν οι κατοχικές δυνάμεις να επωφεληθούν.
Όπως ήταν φυσικό οι Γερμανοί αντέδρασαν στο σαμποτάζ, διακόπτοντας τις εισαγωγές στην Ελλάδα με ό,τι αυτό σήμαινε για τον λαό της.

Οι Γερμανοί εκμηδένισαν τις εισαγωγές ζώων και μείωσαν δραστικά τον αριθμό των ζώων που χρησιμοποιούνταν σε εργασίες, με αποτέλεσμα τα χωράφια να μείνουν ακαλλιέργητα και οι μεταφορές σε δύσβατες περιοχές να σταματήσουν.

Με ανάλογο τρόπο μειώθηκε και ο κτηνοτροφικός πλούτος της χώρας, με αποτέλεσμα το κρέας, το τυρί και άλλα κτηνονοτροφικά προϊόντα να εξαφανισθούν από την ελληνική αγορά.
Με τη ραγδαία μείωση και των εισαγωγών και των εξαγωγών κλιμακώθηκε ο οικονομικός πόλεμος κατά της χώρας μας ως συνέπεια της εισβολής και κατοχής της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα.

Ολόκληρο το αφιέρωμα για τις συνέπειες της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα, μπορείτε να το διαβάσετε στην εφημερίδα "Δημοκρατία" την Παρασκευή.

*Τα στοιχεία που περιέχει το λεύκωμα συγκεντρώθηκαν κατά τη διάρκεια της κατοχής από το Γραφείο Χωροταξικών και Πολεοδομικών Μελετών και Ερευνών του Υπουργείου Δημοσίων Έργων και από άλλες Δημόσιες Υπηρεσίες της εποχής. Το κείμενο του λευκώματος γράφτηκε από τον Αρχιτέκτονα κ. Κωνσταντίνο Α. Δοξιάδη.
Η εργασία άρχισε τον Μάιο του 1941 και δημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο του 1944 όταν ελευθερώθηκε η Ελλάδα. Το 1945, παρουσιάσθηκε στο Παρίσι και το Λονδίνο, καθώς και στη διάσκεψη της Κοινωνίας των Εθνών στον Αγ. Φραγκίσκο.
ΠΗΓΗ: NEWS247. GR

Τιμήσαμε τον "Άγιο" στον Διόνυσο!

2011-10-23T20:49:00.002+03:00

Με αθρόα προσέλευση και με ζωηρό ενδιαφέρον από το ακροατήριο -και όχι "κοινό"- αποτίσαμε ένα ελάχιστο ποσοστό φόρου τιμής στον "Άγιο των Γραμμάτων" μας και στον Διόνυσο της Αττικής, όπως ήδη σε εκατοντάδες πόλεις και χωριά της χώρας μας.

"ΦΩΣ ΙΛΑΡΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ"

Μαζί μου στην παρουσίαση η εκλεκτή μαθήτριά μου
και τώρα πρωτοετής στη Φιλολογία της Αθήνας
Σοφιάννα Σταθοπούλου, που διάβασε αποσπάσματα.
ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ

Το φωτογραφικό ρεπορτάζ έγινε από τον καλό φίλο Γιάννη Παπαϊωάννου, τον οποίο ευχαριστώ. Επίσης ευχαριστίες στον φίλο Φραντζέσκο Σούρμπη για την τεχνική υποστήριξη.

Το "φως" του Παπαδιαμάντη και στον Διόνυσο

2011-10-19T10:26:00.002+03:00

"ΦΩΣ ΙΛΑΡΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ"
Φίλες και φίλοι,

Θα ήταν χαρά και τιμή μου να βρεθούμε μαζί στην ομιλία μου για τον Παπαδιαμάντη,
την Κυριακή 23/10, στις 11 το πρωί.
Πολιτιστικό Κέντρο Διονύσου,
στο Δημαρχείο του Διονύσου
δίπλα από τον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου.

Μας διαβάζει αποσπάσματα η μαθήτριά μου

Σοφιάννα Σταθοπούλου

Σας ευχαριστώ

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΜΟΥ

ΣΤΟ "ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ"

Το Ευρωπαϊκό Βραβείο Μυθιστορήματος στον Κώστα Χατζηαντωνίου!

2011-10-15T21:48:00.006+03:00

Ο"ΑΜΦΙΑΡΑΟΣ" νιώθει υπερήφανος, γιατί είχε αναδείξει -από τον πρώτο καιρό της κυκλοφορίας του- την υψηλή ποιότητα του μυθιστορήματος "ΑΓΚΡΙΤΖΕΝΤΟ" (ο αρχαίος Ακράγας της Σικελίας) από τις εκδόσεις "Ιδεόγραμμα" και τώρα από τις εδόσεις Λιβάνη.
Συγγραφέας του ο αγαπητός φίλος ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ, που μου είχε κάνει τον περασμένο Δεκέμβριο την παρουσίαση του βιβλίου μου "Προσοχή... έργα!" (από όπου η φωτογραφία).

Ο Χατζηαντωνίου, λοιπόν, τιμήθηκε στην Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης με το Βραβείο Μυθιστορήματος 2011της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το εν λόγω βιβλίο!

Μαζί με όλους τους Έλληνες τον συγχαίρω εγκάρδια και τον ευχαριστώ για την ακένωτη φιλία μας!

Το χθεσινό αφιέρωμα της «Ελευθεροτυπίας»

Και μια κριτική για το βιβλίο από την "Αυγή"

Ο Κώστας Χατζηαντωνίου είναι πολιτικός επιστήμων και ιστορικός με πλούσιο ήδη στα 46 του συγγραφικό έργο και μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού "Νέα Ευθύνη", στο οποίο έχω και εγώ την τιμή της τακτικής συνεργασίας, αλλά και συνεργάτης πολλών άλλων περιοδικών. Διατέλεσε, επίσης, μέχρι φέτος μέλος της Κριτικής Επιτροπής των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας.
Για το μυθιστόρημά του δηλώνει ο ίδιος:
«Ο αρχαίος Ακράγαντας είναι μια όψη του μυθιστορήματος. Πεδίο ζωής των ηρώων και εξέλιξης του βιβλίου είναι ο σύγχρονος Ακράγαντας, το Αγκριτζέντο. Η επιλογή αυτή δεν επισημαίνει μόνο το γεγονός του ανέκκλητα χαμένου δυτικού Ελληνισμού, αυτού της Σικελίας, ούτε εξαντλείται στο θαυμασμό μου σ' ένα μεγάλο τέκνο αυτής της πόλης, τον Εμπεδοκλή. Αναζήτησα πώς επιβιώνει σε σημερινούς χαρακτήρες μια παράδοση, έστω φαντασιακή, και πώς η ιστορία επαναλαμβάνεται ως τραγωδία επ' άπειρον».

52 Άγραφα Παραμύθια από την Παυλίνα Παμπούδη

2011-10-14T01:28:00.001+03:00

Χθες βράδυ παραβρέθηκα στα εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής της φίλης, διακεκριμένης και πολυγραφότατης ποιήτριας, στιχουργού, πεζογράφου κυρίως παιδικής λογοτεχνίας Παυλίνας Παμπούδη. Εκεί αποκαλύφθηκε και πόσο ταλαντούχος ζωγράφος είναι!

«52 παραμύθια άγραφα εικονογραφημένα» ο τίτλος της έκθεσης, που διεξάγεται στον πολυχώρο «Αγγέλων Βήμα» (Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια) από 12/10 έως 6/11.
*

Για την Παυλίνα και το έργο της μπείτε εδώ:http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=462&t=377

Εκείνο το βράδυ έμεινε ξάγρυπνη με τις τέσσερις Μοίρες να της παραστέκουν ορθές, εγκιβωτισμένες σε σκοτεινές κρύπτες στον τοίχο… (η λεζάντα που συνοδεύει αυτόν τον πίνακα)

ΚΙ ΑΛΛΟ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ:

Και ένα από τα τραγούδια της Παμπούδη, που άφησαν εποχή: ΑΡΛΕΤΑ, Είχα ένα αγόρι

Μητροπολίτης Μεσογαίας:"Ένωσα τη φωνή μου με τον λαό"

2011-10-09T20:24:00.002+03:00

ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 9 Οκτωβρίου 2011

Συνέντευξη στην Άννα Παναγιωταρέα

Τις δύσκολες ώρες που περνάμε, πολλές φορές αναφύεται το εύλογο ερώτημα: «Η Εκκλησία τι κάνει για τους ασθενέστερους, για όσους έχουν ανάγκη». Ο λόγος που άρθρωσε στην εγκύκλιο προς το ποίμνιό του ο μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος, πνευματικά αυχμηρός, αληθινός και απροσδόκητος, προκάλεσε τους ελάχιστους, που θέλουν την Εκκλησία μακρινή και αμέτοχη στην καθημερινότητά μας και ανάπαυσε τους περισσότερους: «Όσοι δεν μπορούν να μη πληρώσουν. Να μη φτάσουν στην απόγνωση , είπε για το τέλος της ακίνητης περιουσίας. Λόγος ασυνήθιστος για εκκλησιαστικό. Στη συνέντευξή του ζητάει, ως καλός ποιμένας, να αγωνιστούμε όλοι μαζί και να μοιραστούμε όλοι μαζί ό,τι έχουμε».

[..] Έχω διαβάσει πολλά σχόλια διθυραμβικά για σας. Αλλά διάβασα και άλλα που σας καταγγέλλουν για πολιτικό λόγο.

Υπάρχει και πολιτικός λόγος που αφυπνίζει και είναι πνευματικός. Αν προσέξατε στο κείμενό μου, τα βασικά σημεία της εγκυκλίου είναι τα εξής: Πρώτον, η περιγραφή της κατάστασης. Το δεύτερο, η προτροπή του κόσμου να αρχίσει την αλλαγή από μέσα του, την προσωπική του αλλαγή. Το τρίτο, να ξανασυνδεθεί ο λαός με την Εκκλησία για να θηλάσει από αυτήν. Το τέταρτο, να υψώσει τη φωνή του και, το τελευταίο, όλοι μαζί να εκφράσουμε αυτό που νιώθουμε. Υπογραμμίζω το μαζί. Είναι διαιρετικός αυτός ο λόγος;

Πώς εννοείτε το να υψώσουμε τη φωνή μας. Να βγούμε στους δρόμους, να καταλάβουμε δημόσια κτίρια;

Προς το παρόν να πούμε δεν μπορούμε. Πρέπει να καταλάβουν τα όριά μας. Είναι λίγο, νομίζετε;

Πώς μεταφράζεται αυτό;

Δεν έχω, δεν πληρώνω. Πέστε μου εσείς, αν δεν έχω πώς να πληρώσω; Η εγκύκλιος λέει βγάλτε το φόβο από την ψυχή σας.

Λέτε να υψώσουμε τη φωνή μας; Τι εννοείτε; Πώς να συνδεθεί ο κόσμος με μια αδιάφορη Εκκλησία;

Πρώτα θα απαντήσω στο δεύτερο: Μια Εκκλησία που δίνει ετησίως 96 εκατομμύρια ευρώ στο φτωχό λαό ή προσφέρει φαγητό σε 50.000 κόσμου ημερησίως είναι αδιάφορη; Μια Εκκλησία που λέει ότι αδειάζω τα ταμεία μου για να μοιραστώ το βάρος είναι αδιάφορη;
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Μοσχοβολούσε Αξιοπρέπεια!...

2011-09-30T15:09:00.000+03:00

Γράμμα του γιου ενός εργάτη.

La lettera del figlio di un operaio

Είχα γεννηθεί λίγες ώρες πριν, τον είδα για πρώτη φορά, ήταν ψηλός, όμορφος, δυνατός και μοσχοβολούσε λάδια και μέταλλο.Για χρόνια τον έβλεπα να σηκώνεται στις 4 το πρωί, να ανεβαίνει στο ποδήλατό του και να εξαφανίζεται μέσα στην ομίχλη του Τορίνο, με κατεύθυνση το εργοστάσιο.Τον είδα να αποκοιμιέται στον καναπέ, κατεστραμμένος από τις ώρες δουλειάς και από την παραγωγή χιλιάδων κομματιών, όλων ίδιων, όπως επέβαλε η δουλειά του.Τον είδα χαρούμενο να περνά τον ελεύθερο του χρόνο με τα παιδιά και τη γυναίκα του.Τον είδα να υποφέρει, όταν μου είπε ότι ο μισθός του δεν του επέτρεπε να με στείλει στο πανεπιστήμιο.
Τον είδα ταπεινωμένο, όταν του έδωσαν αύξηση 100 λιρών (5 λεπτά) για κάθε ώρα δουλειάς.Τον είδα κατεστραμμένο, όταν στα 53 του χρόνια, ένας μάνατζερ του Εργοστασίου του είπε ότι ήταν πολύ μεγάλος για τις ανάγκες τους. Είδα μάνατζερ και βιομήχανους να ζητάνε να ανέβει ακόμη περισσότερο η ηλικία συνταξιοδότησης, είδα οικονομολόγους να παροτρύνουν την παγκοσμιοποίηση του χρήματος, αλλά να ξεχνάνε την παγκοσμιοποίηση των δικαιωμάτων, είδα διευθυντές εφημερίδων να επιβεβαιώνουν ότι οι εργάτες δεν υπήρχαν πια, είδα πολιτικούς να ζητάνε από τους εργάτες να κάνουν θυσίες, για το καλό της χώρας, είδα συνδικαλιστές να λένε ότι το «μοντέρνο» μάς ζητάει να γυρίσουμε πίσω.

Μου κόπηκε η ανάσα, όταν τη Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010, στην εφημερίδα "La Stampa" του Τορίνο διάβασα το άρθρο του καθηγητή Mario Deaglio. Μέσα στην έκθεση του καθηγητή, «τα δικαιώματα των εργαζόμενων» γίνονται «κομμάτια, όχι οικονομικά, των αποδοχών», η «υπεράσπιση της θέσης εργασίας» έπρεπε να αντικατασταθεί με μια γενική «εγγύηση της συνέχισης των ευκαιριών εργασίας», αλλά κυρίως ο εργαζόμενος, του οποίου ο μισθός έχει μειωθεί στο ελάχιστο, δε χρειαζόταν πλέον «ελεύθερο χρόνο ώστε να ξοδεύει αυτό το μισθό», αλλά έπρεπε μόνο να σκέφτεται πώς θα ικανοποιήσει τις σημαντικές απαιτήσεις της άλλης πλευράς (εργοδότη).
Σκεπτόμενος ότι ένας άνθρωπος των γραμμάτων, που είναι ικανός να εκφράσει κάθε επιχειρηματολογία, φτάνει στο σημείο να υποστηρίζει ότι ο ελεύθερος χρόνος του εργάτη δεν έχει καμιά αξία, γιατί δεν είναι συνδεδεμένος με το χρήμα, αυτό μου έκοψε την ανάσα…
Μπήκα στο αυτοκίνητο που κατασκεύασαν οι εργάτες της Mirafiori στο Τορίνο (Fiat). Έτρεξα στο σπίτι των γονιών μου. Tον είδα για χιλιοστή φορά. Έγερνε. Ο κλονισμός στο λαβύρινθο (των αυτιών), που προκάλεσαν τα εκατομμύρια χτυπήματα της πρέσας, τον έκαναν να χάνει την ισορροπία του. Ήταν αδύναμος από την καρδιοπάθεια. Ήταν ο πατέρας μου, εργάτης στον τομέα συμπίεσης (πρέσες) για 35 χρόνια, εκεί όπου θυσίασε τα πάντα, ανάμεσα στα οποία και τον ελεύθερό του χρόνο, αλλά αυτός ήταν δωρεάν…. Μοσχοβολούσε αξιοπρέπεια.

Luca Mazzucco

Πηγή: http://speradisole.wordpress.com/2010/08/01/la-lettera-del-figlio-di-un-operaio/

Μετάφραση: Νιόβη Ζαραμπούκα Χατζημάνου

Στον 2ο χρόνο η "ΝΕΑ ΕΥΘΥΝΗ"

2011-09-27T14:49:00.001+03:00

→ Στο 7ο τεύχος της Νέας Ευθύνης (Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου), που μόλις κυκλοφόρησε, δημοσιεύονται: - Άρθρο του ακαδημαϊκού Κωνσταντίνου Δεσποτόπουλου «Για τη διδασκαλία της ξένης γλώσσας στο δημοτικό» που απευθύνεται στην υπουργό Παιδείας. - Επιστολές του Ι.Ν. Θεοδωρακόπουλου προς τον Κωνσταντίνο Τσάτσο από την περίοδο που σχεδίαζαν το περιοδικό Αρχείον Φιλοσοφίας και Θεωρίας των Επιστημών (εισαγωγή-σημειώσεις: Δημήτρης Αγγελής) και το δεύτερο μέρος της μελέτης του Λυκούργου Κουρκουβέλα «Ιδεαλισμός εναντίον μαρξισμού: Η περίπτωση του Κωνσταντίνου Τσάτσου». - Μελέτη της Σταυρούλας Γ. Τσούπρου για «Το μυθιστόρημα της Ιουλίας Ιατρίδη», μαζί μ’ ένα αδημοσίευτο κείμενο της Ιουλίας Ιατρίδη για τη «θέση του μεταφραστή στην Ελλάδα». Για το θέμα της μετάφρασης δημοσιεύεται ακόμα το δοκίμιο του Κώστα Κουτσουρέλη «Για τη μετάφραση της νεότερης γερμανόφωνης ποίησης στα ελληνικά», κείμενο ομιλίας του στο Διεθνές Κέντρο Συγγραφέων και Μεταφραστών της Ρόδου, το οποίο πλαισιώνεται από μεταφράσεις των Γερμανών ποιητών Πέτερ Χούχελ και Γκέοργκ Χάυμ (μτφρ. Δημήτρης Θ. Γκότσης) κι από το κείμενο του Χουάν Γκοϋτισόλο «Η επιβίωση του Βερολίνου» (μτφρ. Ούρσουλα Φωσκόλου), αναφορά στην πτώση του Τείχους του Βερολίνου και του τι αυτό αντιπροσώπευε. -Ποιήματα των Ορέστη Αλεξάκη, Θανάση Παπαθανασόπουλου, Π.Β. Πάσχου, Θοδωρή Βοριά και Πέδρο Ματέο (μτφρ. Μαρία Ψαρούδη) –στα δίστηλα του περιοδικού δημοσιεύεται και μια συνέντευξη του τελευταίου.- Πεζά κείμενα της Λουκίας Δέρβη («Πώς χάθηκε η πανσέληνος») και του Γιάννη Παπαγιάννη («Άνθρωποι πραγματικοί και ανύπαρκτοι»).
* * * Στα δίστηλα των «Προσανατολισμών» θα βρείτε: άρθρα και δοκίμια των Μαριάνου Δ. Καράση («Θεωρίες δικαιοσύνης»), Διονύση Κ. Μαγκλιβέρα («Όταν οι πολιτικοί προκαλούν τον λαϊκό θυμό»), Κώστα Χατζηαντωνίου («Ιδέες για μια σύγχρονη ελληνική αισθητική»), Γιάννη Β. Κωβαίου («Σαν πολλές παρανοήσεις...»). Κριτικές βιβλίου γράφουν οι Ηλίας Κεφάλας και Άγγελος Μουζακίτης, κριτική τέχνης ο Νίκος Αλ. Μηλιώνης και θεάτρου η Έλενα Σταγκουράκη. Δημοσιεύεται επίσης κείμενο του Άγγελου Καλογερόπουλου για τον Παπαδιαμάντη («Η Αϊμά») και δοκίμια των Γιώργου Βαρθαλίτη («Ποίηση και γλώσσα»), Κώστα Βραχνού («Αλήθεια όχι ελπίδα»), Γιώργου Καστρινάκη («Η πτώση της έπαρσης»), π. Κωνσταντίνου Καλλιανού («Φωτεινές, άσβηστες παρουσίες»), και μια μαρτυρία του Κώστα Ασημακόπουλου για τον Ζεράρ Φιλίπ.
Το τεύχος κοσμούν αδημοσίευτα σχέδια του Σαράντη Καραβούζη (1938-2011).

Παραδοσιακό τραγούδι για τον Άγιο Στέφανο

2011-09-26T22:43:00.000+03:00

Χθες βράδυ στην πόλη μου, τον Άγιο Στέφανο της Αττικής, καλλιτέχνες του παραδοσιακού τραγουδιού μάς χάρισαν αφιλοκερδώς τις μελίρρυτες μελωδίες τους, για να συνεισφέρουν στην αποπεράτωση της εκκλησίας μας, που ανεγείρεται στη θέση του παλιού –λαβωμένου από το σεισμό του 1999– ναού.

Ήταν κοντά μας η χορωδία της Μητρόπολης Κηφισιάς, Αμαρουσίου και Ωρωπού, που τη διευθύνει και τραγουδάει ο π. Χρήστος Κυριακόπουλος, ο Χρυσόστομος Μητροπάνος, ο Χρήστος Τσιαμούλης και η καλή μου φίλη Νεκταρία Καραντζή. Είναι η σύζυγος του συμμαθητή μου Βασίλη Καζούλη και σας την είχα «συστήσει» (μαζί με την κορούλα τους Ελένη) παρουσιάζοντας εδώ τη μεγάλη συναυλία για τα 25 χρόνια του στο τραγούδι.

Στο βίντεο η Νεκταρία με συνοδεία από τον Χρήστο Τσιαμούλη.

Άλλα στιγμιότυπα: Ο παπα Χρήστος με τη χορωδία, ο Χρυσόστομος Μητροπάνος, η Νεκταρία.

... σήμερα όμως οι 100 χιλιάδες ποιητές ξεκινούν!

2011-09-24T19:48:00.000+03:00

Σε πείσμα όλων όσοι υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι του πνεύματος κάθονται με σταυρωμένα τα χέρια απέναντι στις συγκλονιστικές παγκόσμιες εξελίξεις σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, οι ποιητές από όλο τον κόσμο αποφάσισαν να δραστηριοποιηθούν και να επαναστατήσουν μέσα από τους στίχους και τις ρίμες τους.

Οι έντονες κοινωνικές αναταραχές και η παγκόσμια οικονομική κρίση που «γονατίζουν» καθημερινά τους ανθρώπους του πλανήτη δεν τους αφήνουν αδιάφορους. Από τον δικό τους... κύκλο, σπουδαίοι Ελληνες ποιητές μάς παροτρύνουν να αγωνιστούμε για τη δικαιοσύνη και να δείξουμε ευσπλαχνία στους φτωχούς. Οι διαθέσεις τους είναι ειρηνικές. Εξάλλου ως άνθρωποι του πνεύματος δεν πιστεύουν ότι η κοινωνική αλλαγή έρχεται μέσα από τις εξεγέρσεις ή τις βίαιες συγκρούσεις, αλλά από τον διάλογο και την ειρηνική επίλυση των προβλημάτων.

Το επαναστατικό σύνθημα του παγκόσμιου κινήματος είναι «100.000 ποιητές για αλλαγή». Τόσοι ελπίζουν να συγκεντρωθούν στο αυριανό ραντεβού της διοργάνωσης, στην οποία παίρνουν μέρος συνολικά 97 χώρες και 405 πόλεις του πλανήτη. Σε αυτές συγκαταλέγονται και η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Λάρισα, ο Βόλος, που έχουν προγραμματίσει ειδικές βραδιές απαγγελίας με προσκεκλημένους γνωστούς ποιητές, που θα δώσουν το «παρών» στη μάχη κατά της πείνας αλλά και της καταπάτησης των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Ηδη μεταξύ των ποιητικών προσωπικοτήτων που είπαν το «ναι» στη διοργάνωση περιλαμβάνονται ο διάσημος Αμερικανός Λόρενς Φερλινγκέτι, του οποίου ποιήματα αποτελούν διδακτέα ύλη στα αμερικανικά πανεπιστήμια, και ο Ρώσος ποιητής και σκηνοθέτης Γεβγκένι Γεφτουσένκο, οι οποίοι θα διαβάσουν ποιήματα στις χώρες τους. Στην Ελλάδα συμμετέχουν οι Τίτος Πατρίκιος, Γιάννης Δάλλας, Μιχάλης Μήτρας αλλά και πολλοί ακόμη ποιητές, που θα φέρουν -έστω και για λίγο- τη διάθεση για αλλαγή στην εκδήλωση που έχει προγραμματιστεί για τις 19.00 στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων.

Στόχος του... κύκλου των ποιητών είναι να υποστηρίξει αλλά και να προωθήσει τις σκέψεις, τις πράξεις και τις αποφάσεις που αποσκοπούν στην παγκόσμια ειρήνη και την υπεράσπιση κάθε μορφής ζωής στον πλανήτη.

«Πρόκειται για μια παγκόσμια διοργάνωση χωρίς πολιτική χροιά. Οι ποιητές θέλουν έναν κόσμο χωρίς πολέμους και κοινωνικές αναταραχές, χωρίς πείνα. Κοινώς επιζητούν μια μεγάλη κοινωνική αλλαγή, η οποία δεν έρχεται με τις βίαιες συγκρούσεις» τονίζει στη «δημοκρατία» ο ποιητής και εκδότης λογοτεχνικών περιοδικών Ντίνος Σιώτης. «Κάποιος είπε, κατά τη διάρκεια των συζητήσεων για το πρόγραμμα των εκδηλώσεων, ότι θα πρέπει να κάνουμε κατάληψη στη Βουλή. Φυσικά και εμείς καταδικάζουμε κάτι τέτοιο» τονίζει ο κ. Σιώτης, ιδρυτής του Διεθνούς Λογοτεχνικού Φεστιβάλ της Τήνου.

«Θα διαβαστούν ποιήματα από όλους. Οσοι θέλουν είναι ευπρόσδεκτοι να έρθουν» τονίζει ο κ. Σιώτης. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα υπάρξουν δύο διαλείμματα, που θα ντυθούν μουσικά με ιντερλούδια.

Η πρωτοβουλία «γεννήθηκε» το περασμένο καλοκαίρι κατά τη διάρκεια της πρώτης παγκόσμιας συνάντησης συντονιστών Διεθνών Ποιητικών Φεστιβάλ, που έγινε στην πόλη Μεντεγίν της Κολομβίας. Απόρροια της συνάντησης αυτής, η δημιουργία του παγκόσμιου κινήματος ποίησης, αλλά και η πρωτοβουλία «100.000 ποιητές για αλλαγή», μια παγκόσμια κινητοποίηση από τους ανθρώπους του πνεύματος. Η ιδέα μάλιστα ανήκει στους ποιητές Μάικ Ρόδενμπεργκ και Τέρι Κέριον από τη μακρινή Καλιφόρνια, γρήγορα όμως χάρη και στους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης η προσπάθεια γιγαντώθηκε και ο κύκλος των ποιητών απέκτησε χιλιάδες μέλη.

Πού αλλού έχουν προγραμματιστεί δράσεις; Στην Καμπούλ, στο Κάιρο, στην Πόλη του Μεξικού καθώς και σε πολλές ακόμη πόλεις του πλανήτη, που είδαν την πρωτοβουλία αυτή ως μια κίνηση με ουσιαστικό περιεχόμενο.

Γιώτα Βαζούρα, εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 23.9.11

Σαν σήμερα έκανε φτερά ο Γιώργος Σεφέρης

2011-09-22T22:47:00.005+03:00

Σαν σήμερα, 22 Σεπτεμβρίου 1971, η Ελλάδα αποχαιρετούσε τον Νομπελίστα της με μια σχεδόν παλλαϊκή συμμετοχή των Αθηναίων στην κηδεία, που έλαβε διαστάσεις συλλαλητηρίου κατά της Χούντας... Όπως και του Παλαμά στην άγρια Γερμανική Κατοχή...

Ἕνας γέροντας στὴν ἀκροποταμιά

Στὸν Νάνη Παναγιωτόπουλο

Κι ὅμως πρέπει νὰ λογαριάσουμε πῶς προχωροῦμε.
Νὰ αἰσθάνεσαι δὲ φτάνει μήτε νὰ σκέπτεσαι μήτε νὰ
κινεῖσαι
μήτε νὰ κινδυνεύει τὸ σῶμα σου στὴν παλιὰ πολεμίστρα,
ὅταν τὸ λάδι ζεματιστὸ καὶ τὸ λιωμένο μολύβι αὐλακώ-
νουνε τὰ τειχιά.

Κι ὅμως πρέπει νὰ λογαριάσουμε κατὰ ποῦ προχωροῦμε,
ὄχι καθὼς ὁ πόνος μας τὸ θέλει καὶ τὰ πεινασμένα παι-
   διά μας
καὶ τὸ χάσμα τῆς πρόσκλησης τῶν συντρόφων ἀπὸ τὸν
   ἀντίπερα γιαλὸ-
μήτε καθὼς τὸ ψιθυρίζει τὸ μελανιασμένο φῶς στὸ πρό-
    χειρο νοσοκομεῖο,
τὸ φαρμακευτικὸ λαμπύρισμα στὸ προσκέφαλο τοῦ παλι-
    καριοῦ ποὺ χειρουργήθηκε τὸ μεσημέρι-
ἀλλὰ μὲ κάποιον ἄλλο τρόπο, μπορεῖ νὰ θέλω νὰ πῶ
    καθὼς
τὸ μακρὺ ποτάμι ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὶς μεγάλες λίμνες τὶς
κλειστὲς βαθιὰ στὴν Ἀφρικὴ
καὶ ἤτανε κάποτε Θεὸς κι ἔπειτα γένηκε δρόμος καὶ δω-
    ρητὴς καὶ δικαστὴς καὶ δέλτα-
ποὺ δὲν εἶναι ποτές του τὸ ἴδιο, κατὰ ποὺ δίδασκαν οἱ πά-
    λαιοὶ γραμματισμένοι,
κι ὡστόσο μένει πάντα τὸ ἴδιο σῶμα, τὸ ἴδιο στρῶμα, καὶ
   τὸ ἴδιο Σημεῖο,
ὁ ἴδιος προσανατολισμός.

Δὲ θέλω τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ μιλήσω ἁπλά, νὰ μοῦ δοθεῖ
   ἐτούτη ἡ χάρη.
Γιατὶ καὶ τὸ τραγούδι τὸ φορτώσαμε μὲ τόσες μουσικὲς
   ποὺ σιγὰ-σιγά, βουλιάζει
καὶ τὴν τέχνη μας τὴ στολίσαμε τόσο πολὺ ποὺ φαγώθηκε
   ἀπὸ τὰ μαλάματα τὸ πρόσωπό της
κι εἶναι καιρὸς νὰ ποῦμε τὰ λιγοστά μας λόγια γιατὶ ἡ
   ψυχή μας αὔριο κάνει πανιά.

Ἂν εἶναι ἀνθρώπινος ὁ πόνος δὲν εἴμαστε ἄνθρωποι μόνο
   γιὰ νὰ πονοῦμε
γι᾿ αὐτὸ συλλογίζομαι τόσο πολύ, τοῦτες τὶς μέρες, τό με-
   γάλο ποτάμι
αὐτὸ τὸ νόημα ποὺ προχωρεῖ ἀνάμεσα σὲ βότανα καὶ σὲ
   χόρτα
καὶ ζωντανὰ ποὺ βόσκουν καὶ ξεδιψοῦν κι ἀνθρώπους ποὺ
   σπέρνουν καὶ ποὺ θερίζουν
καὶ σὲ μεγάλους τάφους ἀκόμη καὶ μικρὲς κατοικίες τῶν
   νεκρῶν.
Αὐτὸ τὸ ρέμα ποὺ τραβάει τὸ δρόμο του καὶ ποὺ δὲν εἶναι
   τόσο διαφορετικὸ ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν ἀνθρώπων
κι ἀπὸ τὰ μάτια τῶν αὐθρώπων ὅταν κοιτάζουν ἴσια-πέρα
   χωρὶς τὸ φόβο μὲς στὴν καρδιά τους,
χωρὶς τὴν καθημερινὴ τρεμούλα γιὰ τὰ μικροπράματα ἢ
   ἔστω καὶ γιὰ τὰ μεγάλα-
ὅταν κοιτάζουν ἴσια- πέρα καθὼς ὁ στρατοκόπος ποὺ συν-
    ήθισε ν᾿ ἀναμετρᾶ τὸ δρόμο του μὲ τ᾿ ἄστρα,
ὄχι ὅπως ἐμεῖς, τὴν ἄλλη μέρα, κοιτάζοντας τὸ κλειστὸ
    περιβόλι στὸ κοιμισμένο ἀράπικο σπίτι,
πίσω ἀπὸ τὰ καφασωτά, τὸ δροσερὸ περιβολάκι ν᾿ ἀλλά-
   ζει σχῆμα, νὰ μεγαλώνει καὶ νὰ μικραίνει-
ἀλλάζοντας καθὼς κοιτάζαμε, κι ἐμεῖς, τὸ σχῆμα τοῦ πό-
   θου μας καὶ τῆς καρδιᾶς μας,
στὴ στάλα τοῦ μεσημεριοῦ, ἐμεῖς τὸ ὑπομονετικὸ ζυμάρι
   ἑνὸς κόσμου ποὺ μᾶς διώχνει καὶ ποὺ μᾶς πλάθει,
πιασμένοι στὰ πλουμισμένα δίχτυα μιᾶς ζωῆς ποὺ ἤτανε
    σωστὴ κι ἔγινε σκόνη καὶ βούλιαξε μέσα στὴν ἄμμο
ἀφήνοντας πίσω της μονάχα ἐκεῖνο τὸ ἀπροσδιόριστο
    λίκνισμα ποὺ μᾶς ζάλισε μιᾶς ἀψηλῆς φοινικιᾶς.

Κάϊρο, 20 Ἰουνίου ῾42
*
Εικόνες από την ιστορική κηδεία

"Ζητήστε ποιότητα στην παιδεία σας"!

2011-09-18T21:07:00.004+03:00

"...Ὅλες οἱ καλὲς ἐπαναστάσεις ἔγιναν ἀπὸ ἐμπνευσμένους νέους. Ὄχι ἀπὸ ἀγανακτισμένους, ἀλλὰ ἀπὸ ὑγιῶς ἐπαναστατημένους. Ἐσεῖς καὶ πρέπει καὶ μπορεῖτε καὶ ἐπιβάλλεται νὰ ἀλλάξετε μὲ δική σας πρωτοβουλία τὸ μέλλον σας. Ὄχι μὲ βία, ἀλλὰ μὲ δύναμη καὶ ἀποφασιστικότητα. Οἱ ἐπαναστάσεις δὲν γίνονται μὲ βόμβες μολότωφ καὶ λοστούς, οὔτε μὲ αὐτοκαταστροφικὴ προσφυγὴ σὲ ναρκωτικὰ οὔτε μὲ καταλήψεις, μὲ graphiti στοὺς τοίχους καὶ μηδενιστικὲς ἐπιλογές, ἀλλὰ μὲ καθαρότητα, ἡρωισμὸ καὶ ἐξυπνάδα.
Ζητῆστε ποιότητα στὴν παιδεία σας. Ζητῆστε τέτοια παιδεία ποὺ νὰ ἀξίζει τὸν κόπο σας, τέτοια παιδεία ποὺ νὰ ἐπενδύει σὲ αὐτὴν τὸ μέλλον σας. Τὸ κατεστημένο σύστημα ἀπέτυχε παταγωδῶς. Μᾶς δείχνει ὅμως τὸν μονόδρομο τῆς ἐπιστροφῆς στοὺς θησαυρούς μας, τὴν κατεύθυνση τῆς διορθωτικῆς πορείας μας. Πρωτοτυπῆστε ἀπαιτῶντας πρῶτα ἀπὸ τοὺς ἑαυτούς σας συνέπεια, προσπάθεια, ψηλοὺς στόχους, ποιότητα, ἦθος. Ρωτῆστε τοὺς καθηγητές σας τὶ σημαίνουν αὐτὰ καὶ ἀπαιτῆστε κυρίως ἀπὸ τὸν θεολόγο σας νὰ σᾶς δείξει δρόμο γιὰ τὴν ἀλήθεια. Ἂν δὲν μποροῦν νὰ σᾶς βοηθήσουν, πιέστε τους νὰ καταλάβουν τὶς ἀνάγκες σας καὶ τὴν ἀποστολή τους. Αὐτὸ νὰ κάνετε μὲ ὅλους μας. Κυρίως μὲ τοὺς ἱερεῖς καὶ τὴν Ἐκκλησία. Μὴ λυπηθεῖτε κανέναν μας. Πρέπει νὰ ἀλλάξουν ὅλα καὶ ὅλοι μας...."

(Από το Μήνυμα του Σεβασμιότατου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου, προς τους μαθητές του Λυκείου)

Διαβάστε ολόκληρο το μήνυμα

400 χρόνια από το μαρτύριο του Διονυσίου

2011-09-12T13:28:00.000+03:00

Όταν σπουδάζαμε στα Γιάννενα, κατεβαίναμε στον Μώλο -τον παραλίμνιο δρόμο γύρω απ' το Κάστρο, που καταλήγει στα άλλοτε ταμπάκικα του Δημήτρη Χατζή- και στεκόμαστε για λίγο βουβοί μπροστά σ' ένα μνημείο. Ήταν ο τόπος μαρτυρίου του Διονυσίου του φιλοσόφου, εκεί που τον έγδαραν ζωντανό οι Τούρκοι για τους αγώνες ελευθερίας. Ανατριχίλα και υπερηφάνεια συνάμα... Μνήμες που προβληματίζουν και αμνησία που σκοτώνει...
Φυσικά, το "1821" του ΣΚΑΪ δε γνώριζε τίποτα για τον ήρωα λεβεντόπαπα! Όπως και για όλα τα άλλα προεπαναστατικά κινήματα, στα οποία μάλιστα κατά κανόνα πρωτοστάτησαν κληρικοί. Ο βαθύνους καθηγητής, ο νέος διαφωτιστής του "Έθνους που... γεννήθηκε το '21", δεν έχει περάσει ποτέ από το Ιτς Καλέ, για να ρωτήσει τι είναι αυτό το "μνημείο μίσους και διχόνοιας με τους γειτονικούς λαούς"...

Αντιγράφω από ιστολόγια:
Το όνομά του δεν θα το βρείτε στα σχολικά εγχειρίδια. Οι εθνομηδενιστές και οι «φιλελεύθεροι» συνοδοιπόροι τους, τρέμουν τα συγκεκριμένα πρότυπα. Εμείς όμως, σε πείσμα των ξεπουλημένων, δεν θα παύσουμε να θυμίζουμε τα έπη των εθνομαρτύρων μας.
Διονύσιος Φιλόσοφος λοιπόν το όνομά του, μητροπολίτης Τρίκκης. Οραματιζόταν την απελευθέρωση του γένους. Το 1600, οργάνωσε εξέγερση στη Θεσσαλία, την οποία οι Τούρκοι κατέπνιξαν στο αίμα. Διέφυγε στην Ευρώπη και γύρισε το 1609, όπου άρχισε αμέσως να οργανώνει επαναστατικές κινήσεις. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1611, μπήκε επικεφαλής 1000 αγροτών & κτηνοτρόφων επαναστατών στα Ιωάννινα και πυρπόλησε το τουρκικό διοικητήριο του Οσμάν Πασά, στην Καλούτσανη. Είχαν προηγηθεί επιθέσεις κατά των Τούρκων στη Γρανίτσα και τον Άγιο Νικόλαο.
Όμως, οι Τούρκοι κατάφεραν να ανασυνταχθούν και να επικρατήσουν. Ο Διονύσιος έπεσε στα χέρια τους στις 11 Σεπτεμβρίου, μία ημέρα μετά, καθώς προδόθηκε από εβραίους κατοίκους των Ιωαννίνων και βρήκε μαρτυρικό θάνατο: τον έγδαραν ζωντανό. Μαρτυρικό θάνατο βρήκαν δύο ημέρες αργότερα και άλλοι πρωτεργάτες της επανάστασης, ενώ οι Τούρκοι έστειλαν ως τρόπαια 85 κομμένα κεφάλια Ελλήνων επαναστατών, αλλά και το δέρμα του Διονύσιου, στην Κωνσταντινούπολη.
Ο εθνομάρτυρας Διονύσιος Φιλόσοφος (οι εχθροί του τον αποκαλούσαν Σκυλόσοφο), μελετούσε τη λευτεριά... Η εξέγερση του 1604, ήταν η πρώτη αυτής της έκτασης στη σκλαβωμένη Ελλάδα, που διψούσε για λίγο φως και ελπίδα... Ο ψυχωμένος ρασοφόρος, είχε σπουδάσει φιλοσοφία στην Ιταλία και υπηρέτησε αρχικά ως Μέγας Αρχιδιάκονος στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, ως Πρωτοσύγκελος στο Γαλατά αλλά και Έξαρχος του Πατριάρχη στις εκκλησίες της Θεσσαλίας, της Ηπείρου και της Πελοποννήσου. Το 1591 εκλέχθηκε μητροπολίτης Λάρισας και αργότερα, μετέφερε την έδρα του στα Τρίκαλα. Το 1601, μετά την πρώτη επαναστατική του απόπειρα, κηρύχθηκε έκπτωτος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο...
Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος, διοργανώνει εκδήλωση για τα 400 χρόνια από το επαναστατικό κίνημα του Διονυσίου του Φιλοσόφου τη Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου και ώρα 8 μμ στο Κάστρο Ιωαννίνων (στο Ιτς Καλέ).
_____________
Η φωτογραφία δανεισμένη από το photoioannina

Με τον Αγιασμό...

2011-09-11T11:20:00.003+03:00

Αγιασμός αύριο στα σχολεία μας. Νέα αρχή με παμπάλαια "μυρωδιά σχολείου" αλλά, δυστυχώς, και παμπάλαια προβλήματα, που τα νομίζαμε λυμένα εδώ και δεκαετίες...

Μόνο ευχές στα παιδιά μας!

Μόνο ευχές και δυσθεώρητες "συγγνώμες"...

Το "Ουράνιο τόξο" από την Παιδική Χορωδία του Σπύρου Λάμπρου

Εγκαινιάσαμε τη Νέα Ομιλία (τη ΔΕΘ εννοούσα...)

2011-09-11T10:57:00.000+03:00

Ανδρέας Πετρουλάκης, Καθημερινή

Ο Όργουελ συλλαμβάνεται ώρες-ώρες πολύ φτωχός σε φαντασία... Η Νέα Ομιλία στο κράτος του Μεγάλου Αδελφού είχε μια "ευλυγισία", αλλά είναι φορές που ωχριά μπροστά στον πολιτικό λόγο της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας...

ΕΙΔΗΣΗ ΟΛΟ ΦΩΣ! Τυφλή Ρωσίδα έμαθε Ελληνικά χάρη στον Οδυσσέα και τον Παλαμά!

2011-09-03T16:19:00.004+03:00

Η 20χρονη Αλίνα Κουντριάβτσεβα, από τη Ρωσία, πρόκειται να ανοίξει τις εκδηλώσεις της αποχαιρετιστήριας βραδιάς του Σχολείου Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), στις 12 Σεπτεμβρίου, απαγγέλλοντας σε άπταιστα ελληνικά το ερωτικό ποίημα του Κωστή Παλαμά «Το Χάρισμα».

Είναι αυτό, άλλωστε, το «χάρισμα της ψυχής» της, που από την πρώτη παιδική ηλικία ανέπτυξε, νικώντας το φόβο της ανασφάλειας από την εκ γενετής τύφλωσή της, και το οποίο της άνοιξε το δρόμο της αγάπης για την ελληνική γλώσσα.

Είναι μία από τους 30 φοιτητές ελληνικών σπουδών από δέκα πανεπιστήμια της Ουκρανίας και της Ρωσίας, που επιλέχθηκαν να παρακολουθήσουν φέτος το θερινό πρόγραμμα του Σχολείου Ελληνικής Γλώσσας του ΑΠΘ (16 Αυγούστου – 15 Σεπτεμβρίου) και η πρώτη με πρόβλημα όρασης που συμμετέχει σ' αυτό.

Διήνυσε το τρίτο έτος σπουδών στην έδρα Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας στο πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας και σκοπεύει να επιστρέψει στη χώρα της πιο πλούσια σε γνώσεις για την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό, με σκοπό να εργαστεί αργότερα σε μεταφράσεις ή διερμηνεία.

Άφησε για λίγο πίσω στη Μόσχα τον πατέρα και τον μικρότερο αδελφό της και με τη συνοδεία της μητέρας της βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου καθημερινά παρακολουθεί τα μαθήματα του σχολείου, συμμετέχει σε δημιουργικά εργαστήρια λογοτεχνίας, διαβάζει με άνεση Καβάφη και Ελύτη, μαθαίνει ελληνική μουσική και μαγειρική- που από φέτος εντάχθηκαν στο πρόγραμμα- παραδοσιακούς χορούς, και επισκέπτεται με τους συμμαθητές της αρχαιολογικούς και άλλους χώρους πολιτισμού.

Τις δύο προηγούμενες χρονιές παρακολούθησε τα αντίστοιχα θερινά πρόγραμμα ελληνικής γλώσσας στα πανεπιστήμια Αθηνών και Κύπρου.

Αν για έναν ξένο φοιτητή η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας έχει έναν συγκεκριμένο βαθμό δυσκολίας, για την Αλίνα είναι πολλαπλάσιος.

Ωστόσο, με τη βοήθεια του υπολογιστή της, στον οποίο έχει εγκαταστήσει ειδικό πρόγραμμα ανάγνωσης οθόνης, υλοποιεί όλες τις εργασίες της στην ανάγνωση και τη γραφή, όπως οι υπόλοιποι συμμαθητές της.
Χαρακτηρίζει τις σχέσεις της με τους συμμαθητές της άριστες και με τους Θεσσαλονικείς, πάντα θερμές.
«Τα βιβλία έχουν σκαναριστεί πλήρως και έχουν εγκατασταθεί στον υπολογιστή της Αλίνας κι έτσι η συμμετοχή της στο μάθημα και στις ασκήσεις είναι κανονική.
Η υπεροχή της σε σχέση με άλλους μαθητές βρίσκεται στην πολύ καλή μνήμη της, που πολλές φορές μας αφήνει έκπληκτους σε ό,τι αφορά τη χρήση λέξεων, εννοιών κι εκφράσεων», αναφέρει μία από τις φιλολόγους του Σχολείου, η Σεβαστιάννα Μητρούλη.
Ο Οδυσσέας και ο Παλαμάς Η αγάπη της για την ελληνική γλώσσα ξεκίνησε στην ηλικία των 11 ετών, όταν πρωτοδιάβασε- στα ρωσικά τότε -ένα βιβλίο για την αρχαιοελληνική μυθολογία και την Οδύσσεια του Ομήρου.
Ο Οδυσσέας έγινε αμέσως ο αγαπημένος της ήρωας και οι περιπέτειές του μάγευαν τη φαντασία της.
«Διηγούμουν τις ιστορίες του στον μικρό μου αδελφό», μας λέει και θυμάται ότι άκουσε για πρώτη φορά την ελληνική γλώσσα μέσα από ένα CD του Γιάννη Κότσιρα, που της έδωσε μία φίλη της.
«Κατάλαβα αμέσως ότι τα ελληνικά είναι η αγάπη μου και ότι τα λατρεύω.
Όταν τελείωσα το σχολείο, δεν είχα καμία αμφιβολία ότι είναι αυτό που θέλω να σπουδάσω», αναφέρει χαρακτηριστικά στο ΑΠΕ – ΜΠΕ.
Μέχρι το τρίτο έτος των σπουδών της ήταν ήδη σε θέση να ασχοληθεί με την μετάφραση της πρώτης Ωδής της Ιλιάδας από τον Αθανάσιο Χριστόπουλο.
«Από τους Έλληνες ποιητές προτιμώ τον Κωστή Παλαμά, επειδή στα ποιήματά του έχει ρυθμό, ρίμα και ομοιοκαταληξία, τα οποία χαρακτηρίζουν σχεδόν όλη τη ρωσική ποίηση, με εξαίρεση την σύγχρονη» λέει.
Η ίδια επέλεξε, άλλωστε, να απαγγείλει στην αποχαιρετιστήρια βραδιά του Σχολείου, το έργο του Παλαμά «Το Χάρισμα», γιατί, όπως υποστηρίζει, αποτελεί μία «κομψή και ρομαντική» ελεγεία στον έρωτα.
Το Σχολείο Νέας Ελληνικής Γλώσσας του ΑΠΘ Το Σχολείο πρωτολειτούργησε το 1994 και έκτοτε πέρασαν απ' αυτό 630 φοιτητές πανεπιστημίων των Παρευξείνιων Χωρών, στα οποία υπάρχει έδρα ελληνικών σπουδών ή μαθήματα ελληνικών.
Το ΑΠΘ, μέσω του προγράμματος «Ιάσων», στηρίζει και προωθεί την ανάπτυξη της ελληνικής γλώσσας στις χώρες αυτές, συνάπτοντας σχέσεις συνεργασίας με τα ακαδημαϊκά αυτά ιδρύματα.
'Αλλωστε, ένα σημαντικό ποσοστό των υποτρόφων του Σχολείου Νέας Ελληνικής Γλώσσας του ΑΠΘ είναι αυτό που αργότερα στελεχώνει, με έρευνα και διδασκαλία, τις έδρες των ελληνικών σπουδών σ' αυτές τις χώρες.
«Ένα ποσοστό 10% παραμένει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και στα πανεπιστήμια των χωρών τους, πραγματοποιώντας έρευνα και διδακτικό έργο.
Το 20% απορροφάται στη μέση εκπαίδευση και στα σχολεία, όπου διδάσκεται η ελληνική γλώσσα, είτε για την ομογένεια είτε για ευρύτερο κοινό.
Το 30% εργάζεται σε ρωσικές και ελληνο-ρωσικές τουριστικές επιχειρήσεις, ενώ υπάρχουν και φοιτητές της ρωσικής διπλωματίας, που στη συνέχεια εργάζονται σε προξενικές αρχές του εξωτερικού ή στη χώρα τους.
Ένα 5%-7% καταλήγει στην Ελλάδα και χαιρόμαστε που το ποσοστό είναι τόσο μικρό, σ' αυτή την περίπτωση, γιατί τελικά είναι αυτοί που εγκαταλείπουν τις ελληνικές σπουδές τους, συνήθως εξαιτίας ενός γάμου», αναφέρει χαρακτηριστικά ο γραμματέας του προγράμματος «Ιάσων» του ΑΠΘ, Δημήτρης Φωτιάδης.
Οι οικονομικές δυσκολίες της κρίσης οδήγησαν φέτος σε μείωση του αριθμού των μαθητών του Σχολείου, κατά 25%.
Ωστόσο, το ΑΠΘ είναι αποφασισμένο να συνεχίσει το πολύτιμο έργο του προγράμματος «Ιάσων», με κάθε τρόπο.
Σήμερα, στηρίζει τις ελληνικές σπουδές σε 15 πανεπιστήμια της Παρευξείνιας περιοχής, αποστέλλοντας βιβλιοθήκες με έργα νεοελληνικής λογοτεχνίας, παρέχοντας υποτροφίες, σεμινάρια, μεταφραστικά εργαστήρια, αλλά και υλικοτεχνική υποστήριξη.
Το πρόγραμμα «Ιάσων» τελεί υπό την αιγίδα της Συγκλήτου του ΑΠΘ, υπό την επίβλεψη του πρύτανη Γιάννη Μυλόπουλου και υλοποιείται από ομάδα καθηγητών της Φιλοσοφικής Σχολής, με επικεφαλής τον καθηγητή Ιωάννη Καζάζη και συντονίστρια την καθηγήτρια Ιστορίας Α. Ξανθοπούλου-Κυριακού.

[Ειρήνη Ρακιτζή, Express από το ΑΠΕ, 2/9/11]

Ο Νίκος και η Κυριακή σε μεγάλα κέφια!

2011-08-28T20:44:00.002+03:00

Οι φίλοι Νίκος Οικονομίδης, τραγουδοποιός, βιρτουόζος του βιολιού και ερμηνευτής, και το έτερον ήμισυ, η Κυριακή Σπανού με τη γλαφυρή παριανή φωνή της κράτησαν με το συγκρότημά τους μέχρι το πρωί το γλέντι στη Μάρπησσα στο φινάλε των "Διαδρομών"!

ΣΗΜ. Κάποια στιγμή περνάει το... δοξάρι μπροστά στην κάμερα! Απλούστατα, τα παιδία παίζει!

Η Μάρπησσα μορφώθηκε, γλέντησε και... ξαναγαπήθηκε!

2011-08-25T13:54:00.004+03:00

Το τριήμερο φεστιβάλ "Διαδρομές στη Μάρπησσα", που διοργάνωσαν για δεύτερη χρονιά και φέτος νέοι και νέες του χωριού μου με τη συνδρομή πολλών εθελοντών όλων των ηλικιών (από 4 ως και 90 ετών!) αλλά και του Δήμου Πάρου, άφησε βαθιά το αποτύπωμά του!

Γλέντι και χορός "ανεξάντλητος" μέχρι πρωίας με το συγκρότημα των καλών φίλων, του Νίκου Οικονομίδη και της Κυριακής Σπανού!

(κάνετε κλικ πάνω στις φωτογραφίες για μεγέθυνση)

Παίξαμε, τι να κάνουμε; Εδώ με την οικογένειά μου Αλιπράντη και το οικόσημό μας.

Αναγνωρίσαμε γεύσεις με κλειστά τα μάτια... Εγώ χταπόδι ξυδάτο.

Πλέξαμε επιτυχώς, χωρίς να... μπλέξουμε! Θαυμάσαμε την εικαστική παρέμβαση του Γιάννη Μελανίτη, αλλά και της Κατερίνας μας με τον μικρούλη Στέλιο...

Χορέψαμε με τις τσαμπουνοπατινάδες

Ακούσαμε μαγικά παραμύθια...

Ξένοι, "ξένοι" και Μαρπησσαίοι (δηλαδή αλλοδαποί τουρίστες, Έλληνες επισκέπτες του νησιού και ντόπιοι), και μάλιστα διπλάσιοι σε πλήθος από πέρυσι, απόλαυσαν μοναδικές στιγμές! Γνώρισαν γωνιά-γωνιά το γραφικό χωριό, ζυμώθηκαν με την παράδοση του τόπου, γεύτηκαν λιχουδιές από τις νοικοκυρές μας, είδαν και άκουσαν (από ξεναγήσεις αρχιτεκτονικής και λαογραφίας μέχρι σεμινάριο... τσαμπούνας και κονσέρτα κρουστών και αναγεννησιακής μουσικής), έπαιξαν τα παιδιά αλλά πιο πολύ οι μεγάλοι... Και, φυσικά, ξεφάντωσαν δύο ολόκληρες νύχτες ως το ξημέρωμα με λαϊκό πρόγραμμα τη μία και σούπερ νησιώτικο την άλλη!

Στο παραδοσιακό παιχνίδι με τους σβούρους είχαμε φέτος αξιόλογες επιδόσεις!

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ; Συναναστράφηκαν και αγαπήθηκαν τόσοι άνθρωποι! Αν θέλετε (επειδή στις περυσινές εκδηλώσεις αναγκαστικά τούς "μούδιαζαν" κάπως και τα προεκλογικά πάθη ενόψει δημοτικών εκλογών) ξαναγαπήθηκαν και πολλοί! Τι άλλο θέλει μια μικρή κοινωνία;

ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!!!

Μπογιάτισαν τον Παπαδιαμάντη σε σχολείο!

2011-08-17T16:42:00.003+03:00

Τη χρονιά που όλος ο Ελληνισμός τιμά τον Παπαδιαμάντη και αναβαπτίζεται στα ιερά νάματα της ηθογραφίας του -πες σαν εθνική νοσταλγία, πες σαν συλλογική ενοχή...

Τη χρονιά που η κοφτερή γλώσσα του -για τους "ληστές" πολιτικούς και το ανίκανο κράτος, για την αδηφάγο πλουτοκρατία και τους μηχανισμούς εκμετάλλευσης, για την εκτροπή της Εκκλησίας από την παράδοση και το ήθος και για άλλα στραβά- ανακτά μια ανατριχιαστική επικαιρότητα, ιδού ο κομματικός "εμφύλιος" πού έχει οδηγήσει την ελεύθερη Κύπρο!

Ιδού σε τι πόλωση έχει περιέλθει ο Κυπριακός Ελληνισμός!

Τη θλιβερή είδηση μου έστειλαν από το Λύκειο της Αγίας Φύλας (Αγίας Φυλάξεως) στη Λεμεσό, όπου πριν λίγους μήνες είχα την τιμή και τη χαρά να με προσκαλέσουν για μία συζήτηση οι συνάδελφοι φιλόλογοι.

Ο ΔΗΜΟΣ ΕΣΒΗΣΕ ΜΕ ΜΠΟΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ, ΕΡΓΟ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ!!!

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

Από την επίσκεψή μου στο Λύκειο της Αγίας Φύλας

και το συμπέρασμα: Στη Μεγαλόνησο ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΑΕΡΑΣ...

Παναγιές του Αιγαίου

2011-08-14T20:14:00.002+03:00

Περιφορά της Εκατονταπυλιανής στην Πάρο

Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον καὶ παναμώμητον καὶ Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβεὶμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφεὶμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον, σὲ μεγαλύνομεν.
Τὴν ὑψηλοτέραν τῶν οὐρανῶν καὶ καθαρωτέραν λαμπηδόνων ἡλιακῶν, τὴν λυτρωσαμένην ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας, τὴν Δέσποιναν τοῦ κόσμου, ὕμνοις τιμήσωμεν.Ἀπὸ τῶν πολλῶν μου ἁμαρτιῶν, ἀσθενεῖ τὸ σῶμα, ἀσθενεῖ μου καὶ ἡ ψυχή· πρὸς σὲ καταφεύγω τὴν Κεχαριτωμένην, ἐλπὶς ἀπηλπισμένων, σύ μοι βοήθησον.
Δέσποινα καὶ Μήτηρ τοῦ Λυτρωτοῦ, δέξαι παρακλήσεις ἀναξίων σῶν ἱκετῶν, ἵνα μεσιτεύσῃς πρὸς τὸν ἐκ σοῦ τεχθέντα. Ὦ Δέσποινα τοῦ κόσμου, γενοῦ μεσίτρια.
Ψάλλομεν προθύμως σοι τὴν ὠδήν, νῦν τῇ πανυμνήτῳ Θεοτόκῳ χαρμονικῶς· μετὰ τοῦ Προδρόμου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, δυσώπει, Θεοτόκε, τοῦ οἰκτειρῆσαι ἡμᾶς.Ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν, τῶν μὴ προσκυνούντων τὴν εἰκόνα σου τὴν σεπτὴν, τὴν ἱστορηθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Ἀποστόλου, Λουκᾶ ἱερωτάτου, τὴν ὁδηγήτριαν.
Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαὶ, Πρόδρομε Κυρίου, ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι πάντες μετὰ τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τὸ σωθῆναι ἡμᾶς.

Παναγία η Πορταΐτισσα, στη Μονή Ιβήρων

Η Πορταΐτισσα στην Αστυπάλαια

Η Καστριανή στην Τζια (αριστερά),

η Καταπολιανή στην Αμοργό (δεξιά)

Η Φανερωμένη της Ύδρας (κάτω)

Η Παναγία του Νίκους (Νικοποιός) στην Κύθνο

Μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και μνημονεύετε Αγιά Μαντώ...

2011-08-11T11:06:00.002+03:00

Όπου σας βρίσκει το κακό, αδελφοί μου, όπου θολώνει ο νους σας, μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη...

Βοηθός και σκέπη μας Άη Κανάρη, βοηθός και σκέπη μας Άη Μιαούλη, βοηθός και σκέπη μας Αγιά Μαντώ...

ΕΛΥΤΗΣ, Άξιον Εστί

Η Μάρπησσα της Πάρου τίμησε (στις 7/8) το έτος Παπαδιαμάντη με μια βραδιά-μυσταγωγία!

Ομιλητές ο Γιάννης Β. Κωβαίος και η Λίλη Καλογεράκη-Ροδοπούλου.

Στην παρουσίαση πρόσφεραν τον "γλυκασμό των αγγέλων" οι μελωδικές φωνές των κοριτσιών από την Ελλάδα, την Αφρική και την Αμερική, που φιλοξενούνται το καλοκαίρι στην Πάρο από την Αδελφότητα "Αγία Τριάς" Ιλίου! Έψαλαν "Φως ιλαρόν", όπως ήταν και ο τίτλος της εκδήλωσης, "Άξιόν Εστί" αλλά τραγούδησαν και Παύλο Σιδηρόπουλο!

Το άλλο βράδυ, η Αθηνά Πέππα-Μεσσήνη -στο χωριό Μάρμαρα- χάρισε ανεκτίμητες στιγμές φωτίζοντας γνωστές και άγνωστες πτυχές από τη ζωή και τη δράση της ηρωίδας Μαντώς Μαυρογένους.

Είχε προηγηθεί το πανηγύρι της Μεταμορφώσεως στη Μάρπησσα, με ένα αξέχαστο γλέντι ως το πρωί, ενώ και οι Λεύκες είχαν τιμήσει τον πεζογράφο Ηλία Παπαδημητρακόπουλο με ανάγνωση διηγημάτων του από τους εκλεκτούς ηθοποιούς Στέλιο Μάινα και Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου.

Και ο πολιτιστικός "πυρετός" στην Πάρο ανεβαίνει!

Φως ιλαρόν Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

2011-08-03T09:56:00.004+03:00

Με μια βραδιά αφιερωμένη στα 100 χρόνια από την κοίμηση του "Αγίου των Ελληνικών Γραμμάτων" και με μια δεύτερη αφιερωμένη στην ηρωίδα της Πάρου και του Ελληνισμού Μαντώ Μαυρογένους, θα τιμήσει το χωριό μου, η Μάρπησσα της Πάρου, τις δύο αυτές μέγιστες μορφές της πατρίδας.

Την Κυριακή 7/8/11, ώρα 8.30 μ.μ., στην κεντρική πλατεία της Μάρπησσας, ο Σύνδεσμος Μαρπησσαίων και Αρχιλοχιτών Πάρου διοργανώνει και σας προσκαλεί ομιλία με θέμα

"Φως ιλαρόν Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη"

και ομιλητές τους εκπαιδευτικούς

Λίλη Καλογεράκη-Ροδοπούλου και Γιάννη Β. Κωβαίο.

Συμμετέχει η παιδική χορωδία της Αδελφότητος "Αγία Τριάς" Ιλίου με κορίτσια από την Αφρική και άλλες χώρες.

Την επόμενη βραδιά, Δευτέρα 8/8/11, ώρα 8.30 μ.μ., στο προαύλιο του Γυμνασίου Αρχιλόχου, στα Μάρμαρα, είμαστε επίσης καλεσμένοι του Συνδέσμου για την ομιλία της φιλολόγου Αθηνάς Πέππα-Μεσσήνη με θέμα: "Ατενίζοντας τη Μαντώ, τη ζωή και τους αγώνες της".

Οι Μαρπησσαίοι προσδοκούν τιμή στην τιμή!

37 χρόνια Δημοκρατίας: ΕΝΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ αγνού πατριωτισμού!

2011-07-23T00:27:00.004+03:00

Στις 24 Ιουλίου συμπληρώνονται 37 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας σ' αυτόν τον πονεμένο αλλά και χιλιοπροδομένο τόπο. Η Κύπρος ήταν το εξιλαστήριο θύμα για τη Μεταπολίτευση της "μητέρας πατρίδας" (της Μήδειας;). Όμως, η φετινή επέτειος βρίσκει την Ελλάδα βαθιά χρεωμένη, βαθιά εξαρτημένη, βαθιά πικραμένη... Αλλά και την Κύπρο σε μια ακόμη κρίσιμη "καμπή" της ιστορίας της, αφενός στα πρόθυρα οικονομικής και αυτή κατάρρευσης, αφετέρου όμως καθημαγμένη από το πρόσφατο τρομακτικό δυστύχημα στη ναυτική βάση με τους 13 νεκρούς και με το εθνικό θέμα στην "κόψη του ξυραφιού" και στη "χατζάρα" του Ερντογάν...

Μέσα σε αυτή τη συγκυρία, ήρθε σήμερα στα χέρια μου αυτό το τηλεγράφημα -με ημερομηνία 16/8/74 και προέλευση το ελληνικό εμπορικό πλοίο "Ήβη", που έπλεε στον Ινδικό Ωκεανό! Μου το παρουσίασε από το αρχείο του ο τότε καπετάνιος του πλοίου, αγαπητός φίλος Γιώργος Γκαβόπουλος, ο οποίος το είχε συντάξει εξ ονόματος όλου του πληρώματος και το απέστειλε στον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Η στιγμή ήταν ιστορική για τον Ελληνισμό, καθώς μόλις ένα 24ωρο πριν είχε γίνει στην Κύπρο η εισβολή του "Αττίλα 2". Ο πατριώτης, λοιπόν, αυτός καπετάνιος -ο Έλληνας της διπλανής πόρτας- κάλεσε όλο το πλήρωμα και αποφάσισαν ομόθυμα να προσφέρουν ό,τι υπηρεσία χρειαστεί η πατρίδα, όπως να μεταφέρουν εφόδια στην Κύπρο.

Αντιγράφω: ΕΞΟΧΩΤΑΤΟΝ ΠΡΟΘΥΠΟΥΡΓΟΝ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΥΡΙΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΝ ΑΘΗΝΑΙ- ΠΙΣΤΙΣ ΜΑΣ ΕΙΣ ΕΣΑΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΑΣ ΣΑΣ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΕΚΛΟΝΙΣΘΗ ΧΘΕΣΙΝΟΝ ΣΑΣ ΟΜΩΣ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΕΔΡΑΙΩΣΕΝ ΕΤΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΝ ΤΑΥΤΗΝ ΚΑΙ ΑΝΕΠΤΕΡΩΣΕΝ ΤΟ ΗΔΗ ΥΨΗΛΟΝ ΕΘΝΙΚΟΝ ΜΑΣ ΦΡΟΝΗΜΑ ΚΑΙ ΤΑΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΜΑΣ ΔΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΦΙΛΤΑΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΣΤΟΠ ΣΥΜΜΕΡΙΖΟΜΕΝΟΙ ΤΑΣ ΤΕΡΑΣΤΙΑΣ ΔΥΣΚΟΛΙΑΣ ΑΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΕ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕΝ ΘΕΟΝ ΣΑΣ ΔΙΑΦΥΛΑΤΤΕΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΑΝΤΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΙΣΙΑΝ ΕΚΠΛΗΡΩΣΙΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΣΚΟΠΩΝ ΣΑΣ ΣΤΟΠ ΘΕΤΟΜΕΝ ΔΙΑΘΕΣΙΝ ΣΑΣ ΕΑΥΤΟΝ ΜΑΣ ΣΤΟΠ

ΙΝΔΙΚΟΣ ΩΚΕΑΝΟΣ 16/8/74

ΠΛΟΙΑΡΧΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ ΠΛΗΡΩΜΑ Δ/Π ΗΒΗ

Νομίζω ότι η αυθόρμητη αυτή χειρονομία απλών Ελλήνων, από τη μέση του "πουθενά" όπου βρίσκονταν, στέλνει σήμερα ηχηρό μήνυμα με πολλούς αποδέκτες, φυσικά και στο ίδιο το "πλήρωμα" (εμάς τους πολίτες και ψηφοφόρους), πάνω από όλους όμως σε σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό της χώρας, που αξίζει να αναλογιστεί για μια στιγμή τι λαό είχαν το προνόμιο να κυβερνήσουν ή να κατευθύνουν ως αντιπολίτευση και πού οδήγησαν τελικά το "σκάφος" της "φιλτάτης πατρίδος"...

Εγώ, αν έχει κάποια σημασία, βούρκωσα και ασπάστηκα τον Έλληνα αυτόν παίρνοντας στα χέρια μου το πολύτιμο αυτό ντοκουμέντο... Από αυτούς έχει ποτέ κανείς τους βουρκώσει συνειδητοποιώντας το κατάντημα της Ελλάδας;

Αυτή η "ανεμόεσσα" η Λήμνος!

2011-07-14T13:14:00.008+03:00

Ο ήλιος βασιλεύει στον Άθω!

Ευλογείται κάθε μέρα

και ξαναπροβάλλει από την καθ' ημάς Ανατολή!

Ένα τριήμερο στο νησί του Ηφαίστου ήταν αρκετό, για να φορτώσουμε εικόνες, γεύσεις, αγίασμα, καταγάλανα νερά... Ιστορία και μυθολογία (με ερωτηματικά και -σε μια περίπτωση- με θαυμαστικά απογοήτευσης.)

Η Μύρινα είναι αγκαλιά ανεπανάληπτη! Ελλάδα ταυτόχρονα προϊστορική, αρχαϊκή, βενετσιάνικη, επαναστατημένη σε... "συσκευασία δώρου"! Ελλάδα του Κουντουριώτη και των απλών σημερινών νησιωτών στη βάρκα, στο παζάρι και στον καφενέ...

Το Κάστρο είναι η Μύρινα ντυμένη τα "γιορτινά" της! Από το Κάστρο απολαμβάνεις το λιμάνι αλλά από την άλλη τον Ρωμέικο Γιαλό. Εκεί πάνω και οι μασκώτ της πόλης, τα ελαφάκια, που ξεθαρρεύουν μετά το σούρουπο και βγαίνουν για κολατσιό...

Χωριά πανέμορφα σε όλο το νησί, εκκλησιές λαμπρές και περικαλλείς σε κάθε χωριό, ταπεινά και με ύφος ξωκλήσια παντού! Παντού όμως!

Και στο πιο νότιο άκρο του νησιού, ο προστάτης Άγιος Σώζων με το αγίασμα να αναβλύζει από τη θάλασσα...

Αρχαιότητες! Στην Ηφαιστία, στο Καβείριο, στην Πολιόχνη και σ' ένα σωρό άλλα σημεία. Οι δε σειρήνες εμβληματικές φιγούρες σε όλες τις ανασκαφές.

Στην Πολιόχνη -απέναντι ακριβώς από την Τροία- το αρχαιότερο βουλευτήριο στον κόσμο! Η πιο βαθιά στεριωμένη μορφή Δημοκρατίας, αφού σ' αυτή τη μακρόστενη αίθουσα με τις βαθμίδες για καθίσματα οι κάτοικοι συν-ζητούσαν τα της πόλεως!

Αλλά και η απογοήτευση! Το Καβείριο κλειδαμπαρωμένο! "Λόγω έλλειψης φυλακτικού προσωπικού"... Η πατρίδα εγκατέλειψε και σήμερα (εκεί στο ίδιο ιερό) τον Φιλοκτήτη στο έλεος της μοίρας του! Ζήσε το μύθο σου στην Ελλάδα! Τον μύθο σου, είπαμε... Μην έχεις βλέψεις και στων αρχαίων τους μύθους, ιμπεριαλιστή!

Αυτό το... ολόδροσο φως μας!

2011-07-04T19:01:00.000+03:00

Τι θα αποκαλούσαμε ελληνικό φως;

Το ελληνικό φως βοηθά στην αποσαφήνιση της έκτασης και του ορίου ανάμεσα στις μορφές. Θα έλεγα ότι το φως του τόπου μας κόβει με ψαλίδι το δέντρο, εκτείνει σε μια απόλυτα φορτισμένη γραμμή την οπτική του ενέργεια και αποκαθηλώνει τις πιο ευγενικές σκέψεις.

Είναι η χαρτοκοπτική που δεν επιτρέπει τον άγονο αισθησιασμό, αλλά κινητοποιεί τον στοχασμό για την καταγωγή των πραγμάτων. Χωρίς να τα απονευρώνει και να τα καίει, τα αντικείμενα ανταποδίδουν ισοδύναμα το φως αλλά και την έννοιά τους.

Αλέκος Κυραρίνης, ζωγράφος, Οι ερωτήσεις της Νεφέλης, εκδ. Ο Μικρός Αστρολάβος, Αθήνα 2011. (Μόλις κυκλοφόρησε το εξαιρετικό αυτό "εγκόλπιο" των εικαστικών τεχνών)

Τα 25 χρόνια του Βασίλη!

2011-06-30T15:12:00.005+03:00

Μερικές ώρες μετά την ψήφιση του μακροπρόστυχου Μεσοπρόθεσμου και μέσα σε μια ατμόσφαιρα τόνων χημικών, που είχαν φτάσει ακόμη και στο Γκάζι, ο Βασίλης Καζούλης "κατάφερε" να γιορτάσει χθες στην "Τεχνόπολι" τα 25 χρόνια του στο μουσικό μας στερέωμα!

Τον συμμαθητή και φίλο μου πήγαμε να απολαύσουμε και να του ευχηθούμε χιλιάδες θαυμαστές, μαζί με ένα πλήθος καλλιτεχνών που ήρθαν να συνεορτάσουν με τον Βασίλη:

Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Παντελής Θαλασσινός, ο Νίκος Ζιώγαλας, ο Φίλιππος Πλιάτσικας, ο Αντώνης Μιντζέλος, ο Διονύσης Τσακνής, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Γιάννης Νικολάου, ο Γιάννης Ζουγανέλης, τα Κίτρινα Ποδήλατα, ο Γιάννης Μηλιώκας. Η έκπληξη: Ακόμη κι ο Σταμάτης Κόκοτας!

Το κοινό του από τρεις γενιές: Ηλικιωμένοι, συνομήλικοί μας και νέα παιδιά, που ήξεραν όχι μόνο όλα τα τραγούδια του Καζούλη, αλλά και το "Όνειρο απατηλό", και τα άλλα του Κόκοτα! Ποιος επιμένει για "χάσμα γενεών" στην πατρίδα μας;

Στις κάτω φωτογραφίες μετά τη συναυλία με τον Βασίλη, τη γυναίκα του Νεκταρία και την κορούλα τους, την Ελενίτσα.

Στα αιματοβαμμένα Κατεχόμενα το σίριαλ του ΑΝΤ1!..

2011-06-24T22:36:00.001+03:00

Σήμερα έλαβα από φίλο δημοσιογράφο της Κύπρου την παρακάτω καταγγελία. Η ντροπή που ένιωσα -ασυναίσθητα ως Ελλαδίτης, σαν να ευθυνόμουν εγώ...- δεν περιγράφεται! Κατά τα άλλα, το κανάλι "ανοίγει την αγκαλιά του" στα παιδιά της Κύπρου και στα "όνειρά τους" με τα τάλεντ σόου του! Τηλεθέαση ψαρεύει απλούστατα στην αγορά της μαρτυρικής Μεγαλονήσου. Οι ευαισθησίες (όχι μόνο του Ομίλου αυτού, αλλά σύσσωμου του ελλαδίτικου κατεστημένου) πέθαναν με την ήττα του τυχοδιωκτικού σχεδίου Ανάν...

Ο ήλιος της Λευκωσίας ανατέλλει 37 χρόνια από τα Κατεχόμενα!

Γι' αυτό, έχει τόσο άλικο χρώμα...

Πισώπλατη μαχαιριά

Το Σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια καταγγέλλει τον ΑΝΤ1 Ελλάδος για την προβολή της Τουρκικής δημιουργίας σαπουνόπερα ΕΖΕΛ, η οποία γυρίστηκε στα κατεχόμενα μέρη της Κύπρου μας.

Είμαστε βέβαιοι ότι κάθε Τουρκική ενέργεια η οποία συνδέεται με τα κατεχόμενα, επιδιώκει την αποδοχή και αναβάθμιση του παράνομου Καθεστώτος, με τελική επιδίωξή της την αναγνώριση του ως νόμιμης ξεχωριστής οντότητας και αυτό ισχύει ακόμη και τηλεοπτικές παραγωγές,

Η ενέργεια αυτή του ΑΝΤ1 Ελλάδος συνιστά πισώπλατη μαχαιριά στον αντικατοχικό μας αγώνα τη στιγμή που κλιμακώνονται πάνω μας οι πιέσεις να υποταχθούμε στην κατοχή και να νομιμοποιήσουμε τα κατοχικά δεδομένα.

Προβάλλεται για ψυχαγωγία μια παραγωγή η οποία εξελίσσεται πάνω στην κατεχόμενη και αιματοβαμμένη γη μας, η οποία σκεπάζει νεκρούς και αγνοούμενους μας Κύπριους και Ελλαδίτες, πεταμένους σε μαζικούς τάφους και πάνω στην οποία διαπράχθηκαν σωρεία άλλων αποτρόπαιων εγκλημάτων σε βάρος του άμαχου Κυπριακού Λαού με επιστέγασμα το Εθνικό ξεκαθάρισμα όλων των Ελλήνων από τα κατεχόμενα.

Μέσα από την παραγωγή προβάλλονται και διαφημίζονται οι κλεμμένες περιουσίες μας. Προβάλλονται παράνομες αναπτύξεις που έγιναν πάνω στις περιουσίες μας όπως το ξενοδοχειακό συγκρότημα το οποίο κτίσθηκε πάνω στα ερείπια της κατεχόμενης Βουκολίδας.

Μέσα από τη σειρά διαφημίζονται παράνομα Καζίνα και άλλες επιχειρήσεις οι οποίες χρηματοδοτούν την παραγωγή.

Καλλιεργείται στους Έλληνες θεατές η ανοχή, η αποδοχή και ο εθισμός στην κατοχή της Κύπρου μας και υπονομεύεται το αντικατοχικό φρόνημα του Ελληνικού Λαού, και εν κατακλείδι εξουδετερώνεται η υποστήριξη του Ελληνικού Λαού προς την Κύπρο. Πρόκειται για δηλητήριο στις φλέβες και η παράλυση που θα προκληθεί θα έχει συνέπειες όχι μόνο για την Κύπρο αλλά και για τον Ελληνισμό γενικότερα.

Ευνοείται και υποβοηθείται η Τουρκική πολιτική της συνεχούς φθοράς και εκφυλισμού του Κυπριακού και της υποστήριξης που πρέπει να τυγχάνει ως Διεθνές θέμα εισβολής και κατοχής που είναι. [...]

Από το Σωματείο Αδούλωτη Κερύνεια.

Την Τετάρτη 29, στη βραδιά του Βασίλη Καζούλη!

2011-06-22T08:44:00.002+03:00

Την Τετάρτη 29/6, στην Τεχνόπολη στο Γκάζι,

ο συμμαθητής μου και καλός φίλος ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΖΟΥΛΗΣ γιορτάζει
μια μουσική πορεία 25 ετών με μια μεγάλη συναυλία και καλεσμένους τους: Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Φίλιππο Πλιάτσικα, Παντελή Θαλασσινό, Διονύση Τσακνή, Γιάννη Ζουγανέλη, Γιάννη Μηλιώκα, Δημήτρη Σταρόβα, Βαγγέλη Γερμανό, Νίκο Ζιώγαλα, Κίτρινα Ποδήλατα, Γιάννη Νικολάου, Αντώνη Μιτζέλο, Παναγιώτη Μάργαρη.

Τιμή εισιτηρίων: Προπώληση/ Φοιτητικά : 15 € - Ταμείο: 18 €. Προπώληση: Public & Metropolis & «Τεχνόπολις», Πειραιώς 100, Γκάζι
*

Θα τον απολαύσουμε σε μοναδικά ατμοσφαιρικά κομμάτια, όπως

Η Φανή

(Εδώ ντοκουμέντο: Η πρώτη του εμφάνιση το 1987

στην εκπομπή του Σαββόπουλου "Ζήτω το ελληνικό τραγούδι"!)

Αν ήσουν άγγελος της γης

Το τελευταίο (Αμοργός)

Φεγγαρένια

Πότε μικρή μεγάλωσες;

Αεροπλάνα

και πολλά άλλα...

"Γιατί είπα ανδρός και ανδρεύεται" (Μου απαντά ο βουλευτής)

2011-06-20T15:23:00.006+03:00

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΚ ΤΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ:

Σε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, που είχα στείλει στον βουλευτή κ. Μιχελογιαννάκη για το γνωστό φραστικό εξάμβλωμα, μου απάντησε προς τιμήν του επιχειρώντας, βέβαια, να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα...
Επειδή δεν πρόκειται για ιδιωτικής φύσεως αλληλογραφία, αλλά για επικοινωνία πολιτικού και παιδευτικού χαρακτήρα με ένα δημόσιο πρόσωπο, την αναρτώ στο βήμα αυτό του ανοικτού προβληματισμού και διαλόγου:

Το αρχικό μήνυμά μου:

"Θερμά συγχαρητήρια, γιατρέ μου, (δεν τολμώ να πω "βουλευτά", γιατί πρέπει να γίνει ο συνειρμός με το "πατέρας του Έθνους"...) για τα Ελληνικά σας!

Βέβαια, αν κρίνω απ' το "σκονάκι", κάποιος σας πήρε στο λαιμό του!... Αλλά δε βγαίνει αυτός στις κάμερες...

Φιλικά

ΓΙΑΝΝΗΣ Β. ΚΩΒΑΙΟΣ,

φιλόλογος-συγγραφέας (τέλος πάντων Έλληνας πολίτης)

Η απάντηση Μιχελογιαννάκη

"Έχετε απόλυτο δίκιο, όμως χρησιμοποίησα το «ανδρός» αντί «δρυός» και το «ανδρεύεται» αντί «ξυλεύεται», γιατί ήθελα να δώσω πολιτικό στίγμα με πολλαπλούς αποδέκτες.

Συμφωνώ ότι δεν πρέπει να παραποιείται η ελληνική γλώσσα, όμως πολύ περισσότερο να μη δολοφονείται η πολιτική.

Φιλικά,

Ιωάννης Δ. Μιχελογιαννάκης

Βουλευτής Ν. Ηρακλείου Κρήτης"

Η ανταπάντησή μου

"Σας τιμά ότι απαντάτε και σας ευχαριστώ πολύ!

Φυσικά, η εξήγησή σας -επιτρέψτε μου- δεν αντέχει σε σχολιασμό. Και το μήνυμά σας (προς άνδρες και γ υ ν α ί κ ε ς του κόμματός σας) θα είχε ίσως κάποια απήχηση, αν δε μονοπωλούσε τη δημοσιότητα το απίστευτο φραστικό ολίσθημα!

Καλή δύναμη στις ιστορικές αποφάσεις σας!

Φιλικά

ΓΙΑΝΝΗΣ Β. ΚΩΒΑΙΟΣ"

_____________________________________________________

ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΟΔΑ

ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΘΛΙΒΕΡΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ:

Η Ελένη Αμπατζή

Πολεμά τον αναλφαβητισμό

με 19 ξένες γλώσσες στη φαρέτρα της!

Τι είπαν οι άνθρωποι!!!

2011-06-16T15:15:00.011+03:00

Γιάννης Μιχελογιαννάκης, γιατρός καρδιολόγος, βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ηρακλείου Κρήτης. Ετών 48, δηλαδή από μια γενιά που διδάχτηκε Αρχαία στο Λύκειο και, πάντως, ΕΛΛΗΝΙΚΑ...

Δήλωση βαρυσήμαντη σήμερα -και μάλιστα με... σκονάκι- στις κάμερες, που θα κατάλαβε μόνο ο πρωθυπουργός με τα άπταιστα Ελληνικά του:

"Ανδρός πεσούσης πας ανήρ ανδρεύεται..."

ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΑ

(και επίδοξου υπουργήσιμου... κολακευούσης, όλο και κάποιος θα παντρεύεται)

Στο Παιδείας δεν περισσεύει καμιά θέση υφυπουργού; Έτσι κι αλλιώς, δεν είναι πια Εθνικής...

Και πριν κοπάσει το τσουνάμι από το πρώτο σοκ, ήρθε η δήλωση του αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος Νίκου Σηφουνάκη. Αρχιτέκτων, ετών 62, δηλαδή της γενιάς με τα πολλά Αρχαία και αποκλειστικά διδασκαλία της καθαρεύουσας, και δεδηλωμένος αρχαιολάτρης, αφού την κόρη του τη βάφτισε ο ίδιος ο πατριάρχης... Οδύσσεια! Δήλωση: "περί άλλα να τυρβάζουμε (αντί τυρβαζόμεθα, αλλά τέλος πάντων...)... ο πρωθυπουργός δεν λιποτακτεί, δεν είναι... ριψασπίς"!

ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ!

*
Ο θρυλικός... Ογκουνσότο τούς βάζει τα γυαλιά!
*

Νιώθω την ανάγκη να αναρτήσω
και πάλι το τραγούδι του Παντελή Θαλασσινού ΄
"Γλωσσολαλιά ελληνική".
*

ΣΗΜ. Η φωτογραφία του εθνοπατρός από την ιστοσελίδα του http://vo.pasok.gr/ioannismichelogiannakis/

Κλεφτές ματιές στη Σκύρο!...

2011-06-14T16:58:00.006+03:00

Εικόνες του τριημέρου Αγίου Πνεύματος από τη Σκύρο

Κατά σειρά: Η Χώρα, το λιμάνι της Λιναριάς, σκυριανά κεντήματα, ο όρμος Πεύκος, η μαγευτική παραλία Μαγαζιά, εσωτερικό και εξωτερικό σκυριανού σπιτιού, εκκλησάκι στη Χώρα.

Της Πεντηκοστής και του Αγίου Πνεύματος

2011-06-10T23:46:00.002+03:00

Μεγάλες Γιορτές για τη Χριστιανοσύνη το διήμερο αυτό. Η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος στους Μαθητές και η ίδρυση της Εκκλησίας του Χριστού!

Από το κατά Ματθαίον ερανίζομαι
το μήνυμα προς όλους μας:

7 Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν· ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε· κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν. 8 πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται. 9 ἢ τίς ἐστιν ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος, ὃν αἰτήσει ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον –μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ; 10 ἢ καὶ ἰχθὺν αἰτήσει – μὴ ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ; 11 εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν. (Ματθ. ζ' 7-11)
*

Παραθέτω κι ένα πολύ όμορφο και πρωτότυπο τραγούδι

του Παντελή Θαλασσινού από το δίσκο Από άλλα περιβόλια:

"Γλωσσολαλιά Ελληνική"

ΣΥΝΤΑΓΜΑ, άρθρο 120

2011-06-06T12:28:00.001+03:00

ΑΡΘΡΟ 120 [...]

2. Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.

3. Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.

4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.

***

Τι έχει καταλάβει όμως από όλα αυτά

ο επικοινωνιολόγος του Μαξίμου;

Ιστορική ορθογραφία: Η ευθύνη της παρρησίας

2011-05-31T18:18:00.001+03:00

Με μεγάλη επιτυχία και με πυκνό ακροατήριο -τόσο στην πρωινή όσο και στην απογευματινή συνεδρία- διεξήχθη το περασμένο Σάββατο 28 Μαΐου η Ημερίδα για την ιστορική ορθογραφία της γλώσσας μας. Συνδιοργανωτές η Εταιρεία Μελέτης Ελληνικού Πολιτισμού και το Ανοικτό Ψυχοθεραπευτικό Κέντρο.

Εκπροσωπώντας τη ΝΕΑ ΕΥΘΥΝΗ, ανέπτυξα το θέμα "Γιατί η ψυχή μας αύριο κάνει πανιά; Η παρρησία της Ευθύνης και η ευθύνη της παρρησίας" , όπου "ψυχή μας" είναι, βέβαια, η εθνική μας γλώσσα. Επειδή οι εισηγήσεις θα δημοσιευτούν προσεχώς, περιορίζομαι να αναρτήσω εδώ ένα μικρό απόσπασμα από το τρίτο σκέλος της ομιλίας μου, που αφορά και ευρύτερα τους χρήστες της Ελληνικής:

[...] Ἡ ἀνερμάτιστη τόλμη νά ὑπερασπίζεται ὁ ὁποιοσδήποτε –μέ ἄρθρα καί ἐπιστολές στόν τύπο, σέ ἀναρίθμητα ἱστολόγια, σέ τηλεοπτικούς μονολόγους ἤ σέ «πηγαδάκια»– γενικά, ἀόριστα καί μεγαλόστομα τή «μοναδική γλώσσα τῶν προγόνων μας», τή «γλώσσα πού γέννησε ὅλες τίς ἄλλες» καί τά τοιαῦτα, μιά τέτοια λοιπόν «τόλμη» μόνο τόν ἐπιδιωκόμενο ἱερό σκοπό μας δέν ὑπηρετεῖ. Πολύ συχνά ἐκτρέπεται σέ γραφικότητα ἤ, στήν καλύτερη περίπτωση, ἐκπίπτει σέ στεῖρο διδακτισμό «πρός Δημόνικον καί Νικοκλέα» ἐπισείοντας τό δάχτυλο ἐν εἴδει πελέκεως… Ἐπιστολές σέ ἐφημερίδες, φέρ’ εἰπεῖν, ταξιάρχων ἐν ἀποστρατείᾳ ἤ τέως (ἐννοοῦν πρώην) πολιτευτῶν, πού μέ πάθος στηλιτεύουν τήν «ἐξαχρείωση καί καταρράκωση τῆς γλώσσας μας» καί προκρίνουν ὡς «ἐπιτακτική ἀνάγκη νά ἐπανέλθουν τά Ἀρχαῖα στό Γυμνάσιο», ἐνῶ αὐτό ἔχει συμβεῖ ἐδῶ καί 20 χρόνια, ἀντιλαμβανόμαστε σέ τί αὐτεπίστροφα (κοινῶς μπούμεραγκ) μετατρέπονται.

Αὐτά παιδαγωγικῶς (ἐννοῶ καί γιά παιδιά καί γιά ἐνήλικες) ἀλλά –μᾶς ἀρέσει ἤ ὄχι– καί ἐπικοινωνιακῶς πιά, ἔχουν χρεοκοπήσει πρό πολλοῦ! Θά πρέπει, ἑπομένως, νά ἐμπιστευόμαστε πρῶτα μεταξύ μας καί νά ἐνθαρρύνουμε τούς ἐπαΐοντες –τόν φιλόλογο ἤ τόν γλωσσολόγο, πρωτίστως, στή δική τους πτυχή, τόν ψυχοπαιδαγωγό (ὅπως στήν ἔρευνα τοῦ Ἀνοικτοῦ Ψυχοθεραπευτικοῦ Κέντρου) ἤ τόν λογοθεραπευτή στή δική τους, ὅπως καί τόν συγγραφέα καί τόν ἐκδότη στήν ἀντίστοιχη– ὥστε νά ἀποδύονται σέ σοβαρή καί ὑπεύθυνη ἀντιπαράθεση μέ τούς συναδέλφους καί ὁμοτέχνους τῆς ἀντίπερα ὄχθης. Πρός Θεοῦ, ἐγώ εἶμαι ἀπό ἐκείνους πού συμπλέουν ἀπόλυτα μέ τόν Σεφέρη στό ὅτι «ἡ γλώσσα εἶναι ἀνάσα ζωντανῶν ἀνθρώπων καί ὄχι ναυαγοσωστικός ζῆλος γραμματικῶν». Ἀλλά κατά τήν τρέχουσα χρήση της. Ὅταν, ὅμως, κάποιοι διεκδικοῦν ἀβασάνιστα καί ρόλους τιμητῆ ἤ δασκάλου τῆς γλωσσικῆς «ὀρθότητας», ὀφείλουν νά στοιχοῦνται πίσω ἀπό τούς γνῶστες, τούς «γραμματικούς» τοῦ ποιητῆ, γιατί ἡ ἡμιμάθεια ξέρουμε πόσο πιό ἐπικίνδυνη ἀπό τήν ἀμάθεια ἀποβαίνει. Εἶναι θεμιτό νά ὑποδεικνύουν κατά τό δοκοῦν ἤ κατά τήν… κυτταρική μνήμη αἰώνων κανόνες ὀρθογραφίας, τονισμοῦ καί ἐνγένει γραμματικῆς, προκαλώντας αὐτονόητα σύγχυση στούς χρῆστες, ἡ ὁποία μοιραῖα θά ἐξελιχθεῖ σέ ἀπαρέσκεια καί χλευασμό γιά ὅλους συλλήβδην τούς γλωσσικούς κανόνες; [...]

Επ' ευκαιρία, να ενημερώσω και για την παρουσίαση του 4ου τεύχους της ΝΕΑΣ ΕΥΘΥΝΗΣ, που θα γίνει μεθαύριο, 2-6-11, στο Σπίτι της Κύπρου.