ΝΕΑ ΕΥΘΥΝΗ, νέο τεύχος!

Χορταστικό το καλοκαιρινό τεύχος της Νέας Ευθύνης, ανοίγει με μια ανέκδοτη επιστολή του Τάκη Παπατσώνη στον ποιητή Κυριάκο Χαραλαμπίδη,την οποία σχολιάζει ο ποιητής παραθέτοντας και τα αναφερόμενα σε αυτήν ποιήματα,κάποια από τα οποία παρέμεναν έως σήμερα αδημοσίευτα. Ακολουθεί ένα ανέκδοτο ποίημα του ίδιου του Παπατσώνη («Τempore adventus: Η έρημος Κάδης»), από το μακρινό 1921 και μια ποιητική ενότητα του Κώστα Γ. Παπαγεωργίου («Με μέθοδο άνευ ουρανού»).  
Η Σταυρούλα Γ. Τσούπρου προλογίζει τη συζήτηση για τη σύγχρονη ελληνική πεζογραφία, στην οποία συμμετείχαν οι συγγραφείς Ζέτα Κουντούρη, Τηλέμαχος Κώτσιας, Ανδρέας Μήτσου και Κώστας Χατζηαντωνίου. Πρόκειται για τις ολιγόλεπτες αρχικές τοποθετήσεις των συγγραφέων, οι οποίοι συμμετείχαν στη δημόσια συζήτηση που διοργάνωσε η Νέα Ευθύνη στην «Εστία» Νέας Σμύρνηςστις 29 Φεβρουαρίου 2012.
Ακολουθούν ποιήματα του Γιώργου Κεντρωτή («Τρία τάνγκο»), ένα διήγημα της Σάντρα Σισνέρος («Έντεκα», μτφρ. Ούρσουλα Φωσκόλου), το εμβληματικό διήγημα του Σάκι «Σρέντνι Βάσταρ» (μτφρ. Γιάννης Παλαβός), ποιήματα του Στάθη Κουτσούνη και της Βικτωρίας Παπαδάτου, ένα δοκίμιο του Λίνου Γ. Μπενάκη για την «επιρροή της φιλοσοφικής γλώσσας στη διαμόρφωση της γλώσσας της επιστήμης», ποιήματα των Γιώργου Πετούση και της Μαρίας Περατικού Κοκαράκη, ένα «Ερωτικό γράμμα» του Ντίνο Μπουτζάτι (μτφρ. Μαρία Φραγκούλη), ποίημα του Πιερ Ζαν Ζουβ («Η μελαγχολία μιας όμορφης μέρας», μτφρ. Δημήτρης Π. Μανώλος), ένα σπονδυλωτό διήγημα του Παναγιώτη Αρ. Υφαντή για τον Άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης, ποιήματα του Χουάν Βιθέντε Πικέρας (μτφρ. Βιρχίνια Λόπεθ Ρέθιο) και το σημαντικό θεωρητικό δοκίμιο της Σούζαν Μπάσνετ «Πότε μια μετάφραση δε συνιστά μετάφραση» (μτφτ. Δημήτρης Φίλιας)

Στις μόνιμες στήλες των «Προσανατολισμών», ο Μαριάνος Δ.Καράσης γράφει για τη δυτική χριστιανική αντίληψη περί δικαιοσύνης και τον Λούθηρο, ο Διονύσης Κ. Μαγκλιβέρας αναφέρεται στον «δικό του Απόστολο Παύλο», ο Αντώνης Μακρυδημήτρης προσεγγίζει το κεντρικό ερώτημα της εποχής «Ποια είναι η καλύτερη μορφή διακυβέρνησης», ενώ ο Αντώνης Η. Σακελλαρίου ασχολείται με το διαχρονικό πρόβλημα του λαϊκισμού. Γλωσσικά σχόλια γράφει αυτή τη φορά ο Χρίστος Ι. Κολιός, κριτική βιβλίου οι Ηλίας Κεφάλας, Γιώργος Ρόρρης, Χρυσούλα Παπακυριάκου, Γιάννης Παπακώστας, Νίκη Καλτσόγια-Τουρναβίτη, Βασιλική Τσακίρη.Κριτική τέχνης ασκεί ο Νίκος Αλ. Μηλιώνης, κριτική θεάτρου η Έλενα Σταγκουράκη, με τον κινηματογράφο ασχολείται ο Αχιλλέας Ντελλής. Ακολουθούν κείμενα των Γιώργου Βαρθαλίτη, Ανθούλας Δανιήλ, Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλου, Θάνου Κωτσόπουλου, Π. Κ. Αλεξόπουλου, Κώστα Βραχνού, Νατάσας Κεσμέτη. Ο Νίκος Ορφανίδης θυμάται τον Κύπριο φιλόσοφο και ποιητή Κώστα Π. Μιχαηλίδη και ο Ιωάννης Κ. Τσέγκος τον Ρένο Αποστολίδη. Ο ποιητής Χουάν Βιθέντε Πικέρας απαντάει σε ερωτήσεις του Κώστα Βραχνού, ενώ ο Κωνσταντίνος Λερούνης γράφει για τον Ντήτριχ Φίσερ-Ντίσκαου.
Τα σχέδια που κοσμούν το τεύχος είναι του Κώστα Σιαφάκα.

ΦΩΤΟ-γραφές 2012 στην ΠΑΡΟ

Φίλες και φίλοι, έχω την τιμή και τη χαρά να σας προσκαλέσω στην Έκθεσή μου στο χωριό μου, στην Πάρο!

 

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ

... πόσες φορές
πόσες φορές θα ζήσουμε
την ίδια σκηνή;
(Ατάλαντοι ηθοποιοί
ή ταλαντούχοι αισθηματίες
εις το έπακρον;)

ΦΙΛΟΔΟΞΙΕΣ

Πολλές φιλοδοξίες μου

θα μείνουν ανεκπλήρωτες.

Κάποιος γνωστός μου μάλιστα

-που είναι της καταστάσεως-

προσφάτως με ενημέρωσε

πως ήδη τις ενέταξαν

στα«διατηρητέα»…

Ποιοι έχουν συμφέρον να γίνει Γλώσσα η Κυπριακή;

"ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ"

Προδημοσίευση από τη "ΝΕΑ ΕΥΘΥΝΗ"

Στο συνέδριο με θέμα «Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική», που διοργάνωσε στη Λευκωσία προ καιρού ο Όμιλος Πνευματικής Ανανεώσεως του νησιού, αναφέρεται με άρθρο του στη στήλη «Εύγλωττα» του περιοδικού «ΝΕΑ ΕΥΘΥΝΗ», τχ. 12, ο αντιπρόεδρος του Ομίλου

κ. Χρίστος Ι. Κολιός.

Τα προβλήματα που υπαγόρευσαν την αναγκαιότητα του συνεδρίου «υπήρξαν συνέπεια: α) της σχετικής αποδυνάμωσης και υποβάθμισης της Κοινής Ελληνικής στα σχολεία μας αλλά και στην καθημερινότητά μας και β) μιας υπόγειας ή και φανερής προσπάθειας που καταβάλλεται από κάποια κέντρα ή άτομα για αναβάθμιση και αναγωγή της κυπριακής διαλέκτου σε γλώσσα».

Στην προσφώνησή της η πρόεδρος του Ομίλου, καθηγήτρια στο Παν)μιο της  Κύπρου  κ. Μαίρη Κουτσελίνη, υπογράμμισε:

«Έχουμε την τύχη να μιλούμε ελληνικά και να σκεφτόμαστε μέσα από τον πλούτο τους, είτε διαβάζοντας αρχαία ελληνικά, είτε διδάσκοντας και γράφοντας την κοινή νεοελληνική ή ακόμα εκφραζόμενοι και τραγουδώντας στην κυπριακή διάλεκτο στην καθημερινή μας επικοινωνία ή ακόμη και με τις δυο, την κοινή νεοελληνική και την κυπριακή διάλεκτο. Δεν χαρίζουμε σε κανέναν καμιά ούτε και χρειάζεται να αυτοαναιρούμαστε!»

Μεταξύ άλλων ομιλητών, εξάλλου, ο  Παναγιώτης Περσιάνης, αφού ανέπτυξε τις δύο πρώτες συνέπειες, επισήμανε: «Η τρίτη συνέπεια ήταν η βαθιά αλλαγή στην κοινωνική και πολιτική στάση και συμπεριφορά των Ελληνοκυπρίων. Η εθνική περηφάνια που ξαφνικά ένιωσαν από τη συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι ως απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων είχαν το προνόμιο να έχουν μητρική γλώσσα μια γλώσσα της οποίας τη μεγάλη αξία εξήραν δημόσια οι Άγγλοι ύπατοι αρμοστές της Κύπρου (και τη διδασκόταν στα σχολεία όλης της πολιτισμένης Ευρώπης η ελίτ της Ευρωπαϊκής κοινωνίας), γέννησε στην ψυχή τους μια ισχυρή αυτοπεποίθηση και έναν εθνικό ενθουσιασμό, που εκδηλώθηκε ως ζήλος όχι μόνο για εκπαίδευση αλλά και για επιχειρηματική δράση και για πρόοδο». Η τέταρτη, τέλος, συνέπεια είναι «η μεγάλη επίδραση στην πολιτιστική και πολιτική ιστορία του νησιού… Όλα αυτά δείχνουν πως η εθνική και πολιτική ιστορία του νεότερου κυπριακού ελληνισμού είναι ταυτισμένη σε μεγάλο βαθμό με την ιστορία της ελληνικής γλώσσας στην Κύπρο».

Και ο εισηγητής, αφού υποβάλλει μερικά κρίσιμα ερωτήματα για να αφυπνίσει, συνειδήσεις καταλήγει με τις πιο κάτω καίριες διαπιστώσεις: «Ιδιαίτερα για μας τους Ελληνοκύπριους το εθνικό διακύβευμα είναι πολύ μεγάλο.  Η επιβίωση της ελληνικής γλώσσας στο απομακρυσμένο αυτό νησί για τρεις χιλιάδες χρόνια τώρα ήταν ο ομφάλιος λώρος που κράτησε τον ελληνισμό της Κύπρου δεμένο με τον μητροπολιτικό ελληνισμό και ζωντανό. Αποκοπή αυτού του δεσμού θα σημαίνει απώλεια της εθνικής ταυτότητας και του προσανατολισμού και εξαφάνισή του στη μαύρη τρύπα του κοσμοπολιτισμού».

*

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:

"Σκύβαλα" τα σκουπίδια επί τόσους αιώνες! Ολοζώντανη ελληνική γλώσσα πανάρχαια!

Στο αμόνι του κυρ Αντώνη σφυρηλατείται η ελληνική γλώσσα χιλιάδες χρόνια...

Η Ελλάδα που μας αξίζει!

Όποιο αποτέλεσμα και αν δώσουν σήμερα οι εκλογές, όποιος συνδυασμός κομμάτων και προσώπων κι αν αποτελέσει τη νέα κυβέρνηση, η Ελλάδα των προσδοκιών μας αξίζει να βγει αλώβητη!
Με σοβαρότητα, ανιδιοτέλεια, αυθεντικό πατριωτισμό και όραμα -έστω για τη διαφύλαξη και μόνο των αυτονόητων και δεδομένων του Ελληνισμού- η αυριανή ηγεσία οφείλει, επιτέλους, να αποκαταστήσει το κύρος της χώρας αλλά και του λαού της! Τα περιθώρια της διεθνούς παρουσίας μας ως "δειλών, μοιραίων κι άβουλων αντάμα" εξαντλήθηκαν! Ουδείς στη δημοκρατία υποχρεώνεται να διεκδικεί την ψήφο μας, άρα ουδείς δικαιούται να αντιμετωπίζει την εξουσία είτε διαχειριστικά, είτε υστερόβουλα, είτε ανεύθυνα ενόψει δραματικών ίσως προοπτικών για την τύχη του έθνους των Ελλήνων.
Γνωρίζουν άριστα, άλλωστε, όποιοι πάρουν την πρώτη θέση απόψε: Οι μεν ότι σχεδόν κανείς από τους σημερινούς ψηφοφόρους τους δεν τους δίνει συχωροχάρτι για τα ανομήματά τους ούτε λευκή επιταγή για περαιτέρω λάθη και βάρη. Τους ψηφίζει με βαριά ή ξέπνοη καρδιά, σαν ανάχωμα σε ανατροπές που μπορεί και να αποδειχθούν ολέθριες και ανεπανόρθωτες για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία... Οι δε ότι οι ψηφοφόροι τους της 6ης Μαΐου και οι επιπλέον σημερινοί δεν αποτελούν κομματική πελατεία τους ούτε είναι διατεθειμένοι να στηρίξουν ανεδαφικές και συμπλεγματικές πολιτικές, που θα θέσουν σε αμφισβήτηση κυριαρχικά δικαιώματα και status, όπως το ευρωπαϊκό νόμισμα και η κοινή πορεία μας. Τους ψηφίζουν απαυδισμένοι από τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν καθώς και από το τρίτο που έχει αναγάγει σε αγκύλωση την πολιτική του...

*

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΕΙΝΑΙ...

Πιστή στην Ορθοδοξία

Προκομμένη και νοικοκυρεμένη

Ευγνώμων στους ήρωές της και απρόθυμη να ξεπουληθεί

Με νιάτα που αρνούνται να τα διώχνει ή να τα σκοτώνει 

Με οικοσύστημα σπάνιας ακόμη ομορφιάς και υγείας

Με αναξιοποίητο εθνικό πλούτο πολλών μορφών

Με πίστη στο ΜΕΛΛΟΝ!

*

ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΟΥ ΑΞΙΩΝΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ!

ΤΡΙΤΗ 29... όπως και τότε...

ΘΛΙΒΕΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ: Και μάλιστα, 29 ΜΑΪΟΥ και ΤΡΙΤΗ… Μνήμες που πονούν, διδάγματα που εμψυχώνουν. Αφού…

Ουκ εάλω η Βασιλεύουσα ψυχή των Ελλήνων!

Απολιόρκητη όταν πολιορκείσαι και όταν συλλαβαίνεσαι ασύλληπτη.
Κι όταν κουστωδίες σε πάνε και σε φέρνουνε στα πραιτώρια.
Κι όταν δένεσαι πάνω σε πασσάλους και μαστιγώνεσαι.
Κι όταν δένεσαι πίσω από άλογα κι άρματα και σέρνεσαι βάφοντας κόκκινη

την οδό προς τον Άδη.
Κι όταν ενταφιάζεσαι, δεν μένεις εκεί, παρά μόνο για μια, για δυο,

το πολύ για τέσσερις νύχτες.
Οπότε «όρθρου βαθέος» γιομίζεις το φως με πίδακες της Ανάστασης!

Ουκ εάλω η Ρίζα! Ουκ εάλω το Φως!

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Τοιχογραφία με βυζαντινούς αυτοκράτορες από το Άγιο Όρος και ο ανδριάντας του Κων)νου Παλαιολόγου στον Μυστρά.

ΘΑ' ΡΘΕΙΣ ΣΑΝ ΑΣΤΡΑΠΗ!

***

ΣΥΝΑΥΛΙΑ

Για την υποστήριξη της Ομογενειακής Παιδείας

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΩΝ

Στο ΠΕΡΙΣΤΥΛΙΟ του ΖΑΠΠΕΙΟΥ

ο διεθνώς διακεκριμένος συνθέτης μας

Μίμης Πλέσσας

με τους σολίστες και τους ερμηνευτές του

θα παρουσιάσει ένα ειδικό αφιέρωμα με αναφορές στη Βασιλεύουσα

την Πέμπτη 28 Ιουνίου 2012
και ώρα 8.30 μ.μ.

Παίζουν: Γ. Παχής (νυκτά όργανα), Ν. Σωπύλης (πλήκτρα), Δ. Στασινός( μπάσο), Σ. Μπαρκί (κρουστά), Μ. Πλέσσας (πιάνο) * Ερμηνεύουν: Fide Koksal, Σπύρος Κλείσσας Πληροφορίες – Διάθεση Προσκλήσεων: Γραμματεία 210 64.64.270

Κυκλοφόρησε το 11ο τεύχος της Νέας Ευθύνης!

   Στο τεύχος της "Νέας Ευθύνης" που μόλις κυκλοφόρησε θα βρείτε δοκίμιο του Κώστα Κουτσουρέλη για «Το τέλος της νεωτερικότητας» (Ομιλία τον περασμένο Οκτώβριο στο Καφέ Φλοράλ), ένα επίκαιρο άρθρο του Διονύση Κ. Μαγκλιβέρα με τίτλο «Ενεργοί συμμέτοχοι σε μια νέα Ευρώπη» και τη μελέτη του Λυκούργου Κουρκουβέλα «Το μέλλον του δυτικού πολιτισμού: Ένας διάλογος με αφορμή το "Εμπρός στο κοινωνικό πρόβλημα"», που αναφέρεται στο ομώνυμο βιβλίο του Γ. Θεοτοκά και στην κριτική των Τ.Κ.Παπατσώνη και Κ.Θ. Δημαρά. Δημοσιεύονται, επίσης, εξαιρετικά διηγήματα των Κώστα Μαυρουδή («Ένα απόγευμα Κυριακής»), Γιάννη Πατσώνη(«Σκαλωτή»), του νεότερου Γιάννη Παλαβού («Κάβουρας στον Εύοσμο») και της Άννας Μαρία Ματούτε («Οι σιδεράδες, μτφρ. Βούλας Χρηστίδη).

  Παρουσιάζονται, ακόμα, τρία ποιήματα του Λευτέρη Ξανθόπουλου αφιερωμένα στη μνήμη του Γιάννη Βαρβέρη, καθώς και ποίηση των Κώστα Ριζάκη, ΧάρηΨαρρά, Σωτήρη Σαράκη, Βασίλη Ζηλάκου, Στέλιου Θ. Μαφρέδα και Γιώτας Αργυροπούλου. Το κυρίως σώμα του τεύχους κλείνει με τις επιστολές του Στρατή Τσίρκα στον Γ. Φ. Πιερίδη, τις οποίες παρουσιάζει ο Λευτέρης Παπαλεοντίου («Ο λογοτέχνης ως κριτικός. Επιστολές του Στρατή Τσίρκα στον Γ.Φ. Πιερίδη»).
    Στα δίστηλα του περιοδικού («Προσανατολισμοί») θα διαβάσετε: «Η δυτική χριστιανική αντίληψη περί δικαιοσύνη ς- Ακινάτης» του Μαριάνου Δ. Καράση, «Ολοκληρωτισμός και τέχνη. Η Ωδή του Μάντελσταμ»  του Αντώνη Μακρυδημήτρη και «Η πλειονότητα και οι υποτιθέμενες εξαιρέσεις» του Κώστα Βραχνού.

   Ο Γιάννης Β. Κωβαίος συνεχίζει να σχολιάζει την καινούργια Γραμματική Νέας Ελληνικής Γλώσσας, κριτική βιβλίου γράφουν οι Ηλίας Κεφάλας, Χρίστος Παπαγεωργίου, Ανθούλα Δανιήλ, Κώστας Νικολαΐδης και Ευριπίδης Γαραντούδης, κριτική τέχνης ο Νίκος Αλ. Μηλιώνης, θεατρική κριτική η Έλενα Σταγκουράκη, για τον κινηματογράφο ο Αχιλλέας Ντελλής. Δημοσιεύονται, ακόμα, κείμενα και σχόλια των Γιώργου Βαρθαλίτη, Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλου, Χριστιάννας Λούπα, Νατάσας Κεσμέτη, παρουσιάζεται το μελέτημα του Μιγκέλ Άνχελ Κάνο Πάνιος για τα «μεταναστευτικά προβλήματα στην Ευρώπη», καθώς και συνέντευξη του καθηγητή Αλέξανδρου Μ. Σταυρόπουλου. Για τον Δημήτρη Μητροπάνο γράφει ο Θάνος Μικρούτσικος και για την νεοελληνίστρια Ισαμπέλ Γκαρθία Γκάλβεθ ο Μόσχος Μορφακίδης και η Λόλα Σεράνο Νίθα (μτφρ. Ούρσουλας Φωσκόλου).   
   Καλή ανάγνωση!

Τρία γλυκά χαμογελάκια

Με χαρά παρουσιάζω από τον ΑΜΦΙΑΡΑΟ το πρώτο καθαρά παιδικό τραγούδι μου, που μου έκαναν την τιμή να μελοποιήσουν και να ερμηνεύσουν οι πολύ καλοί φίλοι Ροδούλα Σερδάρη-Παπαϊωάννου και ο Γιάννης Παπαϊωάννου!

ΤΟΥΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΡΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ!

Ο Γιάννης το επένδυσε με φωτογραφίες φίλων και το ανέβασε στο youtube:


http://www.youtube.com/watch?v=U9q5_XzqeO8

ΣΤΗ ΜΑΡΠΗΣΣΑ: Οι μοναδικές αναπαραστάσεις του Θείου Δράματος!

Μες στον "πανάγιο τάφο" της ψυχής μας
ας ζήσουμε το Θαύμα της αφής!
Λούζοντας τις σκιές της ενοχής μας
στο Φως το Θείο της παραγραφής!
                                              Γ.Β.Κ.
***
Δε γίνεται να μη δηλώσω εξαρχής περήφανος για το χωριό μου, τη μικρή και γραφική Μάρπησσα της Πάρου! Εκεί ζωντάνεψε και χθες -όπως επί 80 και πλέον χρόνια!- το μοναδικό έθιμο των ζωντανών αναπαραστάσεων από τον κύκλο του Θείου Δράματος σε όλη τη διαδρομή του επιταφίου! Μικροί και μεγάλοι προετοιμάζουν και πρωταγωνιστούν με μεγάλο μόχθο αλλά και ζήλο στο έθιμο, για το οποίο έρχονται στο χωριό χιλιάδες επισκεπτών.

*

ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΩ ΚΑΠΟΙΕΣ

 

 

ΚΑΙ ΜΙΑ "ΖΩΝΤΑΝΗ" ΜΑΤΙΑ ΣΤΗ ΣΤΑΥΡΩΣΗ:

ΟΛΕΣ ΕΔΩ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΑΚΙ ΠΟΥ ΑΝΕΒΑΣΑ ΣΤΟ YOUTUBE

ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ από μετανάστες!

Καθώς μπήκαμε στη Μεγάλη Εβδομάδα, θα μου επιτρέψετε να αποτίσω φόρο τιμής σε 4 συνανθρώπους μας, που χάθηκαν την Παρασκευή στον Δήμο μου -στο Κρυονέρι Αττικής- πάνω στις γραμμές του τραίνου… Οι δύο, ένα ηλικιωμένο ζευγάρι , επιχειρώντας να περάσουν με το αυτοκίνητό τους από σημείο όπου δεν υπάρχει διάβαση βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στις γραμμές… Εκεί δίπλα εργάζονταν τρεις Πακιστανοί μετανάστες, οι οποίοι έτρεξαν με αυταπάρνηση να απεγκλωβίσουν το ζευγάρι! Σε δευτερόλεπτα όμως εμφανίστηκε η intercity από Θεσσαλονίκη και το μοιραίο ήταν αναπόφευκτο! Από τις λαμαρίνες βρέθηκαν κοντά στον ΘΕΟ οι δύο ηλικιωμένοι και κοντά στον ΑΛΛΑΧ οι δύο από τους τρεις μετανάστες…

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΤΙΜΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ 4 ΘΥΜΑΤΩΝ,

ΑΛΛΑ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ Α Υ Τ Ο Θ Υ Σ Ι Α Σ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΠΟΥ ΞΕΝΙΤΕΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΨΩΜΙ ΕΧΑΣΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ

ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΞΕΚΛΗΡΙΣΑΝ ΠΙΣΩ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥΣ

ΑΠΟ ΑΛΤΡΟΥΙΣΜΟ!!!
ΤΑ MEDIA ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥ… (ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΙ ΓΙΑ «ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ», ΒΛΕΠΕΙΣ…) ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ε Υ Γ Ν Ω Μ Ω Ν Σ’ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ!!!

Ήταν ο πατέρας μου!

ΤΟΝ ΗΞΕΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ!

Αυτός ο άγνωστος στο Σύνταγμα…

Αυτός ο άγνωστος…

Αυτός, λέω, που άφησε μια παπαρούνα αξιοπρέπειας

για να σκοντάφτουν οι επίορκοι άστεγοι

-ποιοι πέρασαν, αλήθεια, απ’ το μυαλό σου;-

και να τη δείχνουν όλο περίσκεψη στα αδέσποτα…

Αυτός ο άγνωστος στο Σύνταγμα

πρέπει να ήταν ο πατέρας μου!

Αυτό το Σύνταγμα πρέπει επιτέλους να επαφίεται

και στων αδέσποτων τον κυνισμό…

ΓΙΑΝΝΗΣ Β. ΚΩΒΑΙΟΣ

4 / 4 / 2012

------------------------------------

Εις μνήμην του 77χρονου αυτόχειρα στην Ελλάδα και χθες της 78χρονης στην Ιταλία… Των προχθεσινών, των αυριανών…

"Ο καθένας από ένα μικρό Μεσολόγγι στο στήθος του..."

Τιμώντας -χαμηλόφωνα αλλά εν πλήρει κατανύξει, όπως του πρέπει- το Έτος Βρεττάκου αφήνω εδώ για τη "Λαμπρή" της Πίστης και του Έθνους μας, την 25η Μαρτίου, αυτά τα λίγα αλλά ευωδιαστά άνθη ευλαβείας από τη "Λειτουργία κάτω από την Ακρόπολη":

Είναι εύνοια να γεννιέται κανείς,

Έστω κι ως ένας θάμνος στο χώμα σου…

Και το όνομα Ελλάδα, δεν είναι λέξη, αλλά λόγος·

Όλες οι λέξεις που ονομάζουν το φως.

Αλλά εκεί που όλα έδειχναν ότι έγινες έρημος

«με ολίγο χορτάρι» ακουγόντουσαν ψίθυροι…

Ακλουθούσαν τα κλεφτοφάναρα

κ’ οι Ακαδημίες του Πλάτωνα λειτουργούσαν κανονικά.

Ήτανε τα «Κρυφά Σκολειά» όπου μέσα τους
«χιονισμένο, βρεγμένο» συνάζονταν όλο το έθνος.
Και το κιτρινισμένο ράσο του παπά,
το υφασμένο πριν απ’ την Άλωση,
μύριζε σμύρνα από κείνη που οι μάγοι οδοιπορούντες
επήγαν κι εφιλέψανε τον Ιησού.
Κι oι τύραννοι έσερναν στο κριτήριο τα παιδιά σου.
Τους παζάρευαν την ψυχή, αλλά δεν την πουλούσανε.
Σου κατέβαζαν την ψυχή και την έκλειναν στο λαγούμι
κι ας μη χώραγε πουθενά, καμωμένη για τον ορίζοντα.
Σε γυμνώναν ως μέσα στο πετσί και το κόκκαλο,
όμως δεν μπορούσαν να βγάλουν και το πάλεμα από μέσα σου.
Κι όπου έβρισκες άνοιγμα,
ξεσπούσες σε ακριτικά τραγούδια και κλέφτικα.
Κι έτσι οι Έλληνες,
άλλοι στα σίδερα κι άλλοι ελεύθεροι ψηλά στις κορφές
περιφέρονταν στον ορίζοντα.

Κι ο καθένας είχε κι από ένα μικρό Μεσολόγγι στο στήθος του.

Ουκ εάλω η ρίζα! Ουκ εάλω το φως!

Ενυπάρχει στο φως η ψυχή σου,

στη ρίζα το σώμα σου.

Ουκ εάλω η Βασιλεύουσα ψυχή των Ελλήνων!

*

Στις φωτογραφίες: Το κρυφό σκολειό στη Μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού.

Οι ανδριάντες του Κολοκοτρώνη στα Δερβενάκια

και του Μακρυγιάννη στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου στην Πλάκα.

10 τεύχη για τη "ΝΕΑ ΕΥΘΥΝΗ"

Ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα στον σπουδαίο φιλόσοφο Εμμανουέλ Λεβινάς (1906-1995) και ένα μικρότερο στον ποιητή Γιώργο Γεραλή (1917-1996) περιλαμβάνει το δέκατο τεύχος του περιοδικού "Νέα Ευθύνη".

Το τεύχος ανοίγει με μελέτημα του Κώστα Στεργιόπουλου για τον ποιητή ΓιώργοΓεραλή. Ακολουθούν κείμενο του Βαγγέλη Χατζηβασιλείου («Λυρική συνάντηση. Επιστολές προς Γιώργο Γεραλή»), το οποίο παρουσιάζει τέσσερις επιστολές (των Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, Μανόλη Αναγνωστάκη, Πέτρου Σπανδωνίδη και Νίκου Καρούζου), διαφορετικών χρονικών περιόδων προς τον Γ. Γεραλή, και ποιήματα των Αντώνη Μακρυδημήτρη («Έρμη στα ξένα», «Εικόνες ανθρώπων») και Άγγελου Καλογερόπουλου («Ο ξένος»).

Το αφιέρωμα στον Λεβινάς ανοίγει μ' ένα θεμελιώδες για τη φιλοσοφία του κείμενο, το «Η ηθική ως πρώτη φιλοσοφία» (μετάφραση: Δημήτρης Αγγελής, θεώρηση: Μιχάλης Πάγκαλος). Ακολουθούν κείμενα των Κώστα Ανδρουλιδάκη («Ε. Λεβινάς και Ι. Κάντ - παράλληλοι»), Άγγελου Μουζακίτη («Η ριζική ετερότητα ως θεραπευτική πρακτική: ηθική, ψυχανάλυση, ψυχοθεραπεία»), δύο μεταφράσεις κειμένων του Λεβινάς («Η κιβωτός και η μούμια», σε μετάφραση Μιχάλη Πάγκαλου και «Οφθαλμός αντί οφθαλμού», σε μετάφραση ΔημήτρηΤσινικόπουλου και θεώρηση Μιχάλη Πάγκαλου). Στη συνέχεια δημοσιεύονται τα μελετήματα του Μιχάλη Πάγκαλου («Μοναδικότητα μέσα στην καθολικότητα. Σκέψεις για τον Λεβινάς και τον Μπέννι Λέβι») και του αρχιμ. Παντελεήμονα Μανουσάκη («Διαβάζοντας τον Λεβινάς ενάντια στον Λεβινάς: Θάνατος, επιθυμία, γονιμότητα», μετάφραση: Νίκος Μανωλόπουλος). Το ποίημα του Πάουλ Τσελάν «Καθώς την επομένη ήταν ν' αρχίσουν οι εκτοπισμοί» (μετάφραση: Βίκτωρ Ιβάνοβιτς) αποτελεί την καλύτερη εισαγωγή για ένα ακόμα κείμενο του Λεβινάς, το «Πάουλ Τσελάν: Από το είναι στο άλλο» (μετάφραση: Δημήτρης Ελευθεράκης, θεώρηση: Ευστάθιος Γιαννής).

Μετά το τέλος του αφιερώματος δημοσιεύονται «Οι ψυχές της γιαγιάς μου», διήγημα της Μαρίας Κουγιουμτζή, δύο ποίηματα της Τζίνας Ξυνογιαννακοπούλου («Αριστερόστροφα του ρολογιού» και «Παραλλαγή») και το πεζό του Δημήτρη Θ. Γκότση «Μια φούχτα»).
8

Γιάννη Β. Κωβαίου, Διάτρητο
*

Στους «Προσανατολισμούς» θα βρείτε: «Η δυτική χριστιανική αντίληψη περί δικαιοσύνης-Αυγουστίνος» του Μαριάνου Δ. Καράση, «Η ανάγκη της συνειδητοποιημένης επικοινωνίας» του Διονύση Κ. Μαγκλιβέρα και «Ανάξιοι της τραγωδίας;» του Κώστα Χατζηαντωνίου. Γλωσσικά σχόλια γράφει ο Γιάννης Β. Κωβαίος, κριτική τέχνης ο Νίκος Αλ. Μηλιώνης, θεατρική κριτική η Έλενα Σταγκουράκη, για τον κινηματογράφο ο Αχιλλέας Ντελλής. Δημοσιεύονται, ακόμα, κείμενα και σχόλια των Γιώργου Βαρθαλίτη, Λάκη Παπαστάθη (Για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο), Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλου, Κώστα Βραχνού, Νατάσας Κεσμέτη, Μερόπης Ν. Σπυροπούλου, Αντρές Σάντσεθ Ρομπάυνα (Για τον Τάπιες, μετάφραση: Ούρσουλα Φωσκόλου) κ.ά.

Καλή ανάγνωση!

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στον "ΑΜΦΙΑΡΑΟ" το νέο τραγούδι του Σπανουδάκη!

Θα πρωτοακουστεί στις συναυλίες στο Μέγαρο Μουσικής. Αλλά σήμερα, που έγινε η ηχογράφησή του -Κυριακή της Ορθοδοξίας, κατά ευτυχή σύμπτωση- ο "ΑΜΦΙΑΡΑΟΣ" εξασφάλισε την άδεια από τον κορυφαίο δημιουργό να δημοσιεύσει πρώτος τους στίχους του νέου τραγουδιού "Χαίρε θάλασσά μου"!

Χαίρε πονεμένη

χαίρε αγαπημένη

χαίρε το μεγάλο Ναι!

Χαίρε νύμφη ανύμφευτε

Χαίρε θάλασσά μου

φωτεινά νησιά μου

γλυκειά μου γη και ουρανέ

Χαίρε νύμφη ανύμφευτε

(R) Μη μιλάς, μη μιλάς

Άκου, άκου...

Χαίρε η καρδιά μου

τρυφερά όνειρά μου

χαίρε αγάπης ποταμέ

Χαίρε νύμφη ανύμφευτε

Χαίρε σκέπασέ με

και αγκάλιασέ με

κι η ψυχή να λέει Ναι!

Χαίρε νύμφη ανύμφευτε

Στις φωτογραφίες: Ο Σταμάτης Σπανουδάκης κατά την ηχογράφηση και ο Σπύρος Λάμπρου διευθύνοντας από την κονσόλα τα παιδιά της χορωδίας του.

Και ένα σύντομο βίντεό μου από τα "Πέτρινα χρόνια"

Μυσταγωγία Σταμάτη Σπανουδάκη! "Ελλάδα στους ώμους τη γη κουβαλάς"

Στη μεικτή χορωδία συμμετέχω και εγώ, όπως αρκετές φορές στο παρελθόν σε συναυλίες του Σπανουδάκη.

             

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ

«Ελλάδα, στους ώμους τη γη κουβαλάς»

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

24 & 25 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012

Η εφημερίδα «Δημοκρατία» και το «Μελωδικό Καράβι» παρουσιάζουν τον συνθέτη Σταμάτη Σπανουδάκη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το Σάββατο 24 και την Κυριακή 25 Μαρτίου 2012, ώρα 8.30 μμ, στη συναυλία «Ελλάδα, στους ώμους τη γη κουβαλάς».

Ο διακεκριμένος δημιουργός θα παρουσιάσει τις πιο αγαπημένες επικές και θρησκευτικές μελωδίες του, που δικαίως τον ανέδειξαν σε συνθέτη της Ελλάδας και της Ορθοδοξίας. Η συναυλία αυτή συνδυάζεται ιδανικά με το διπλό ιστορικό και θρησκευτικό μήνυμα της Εθνικής Γιορτής της 25ης Μαρτίου, και έρχεται να προσφέρει όραμα και ανάσα υπερηφάνειας στους δοκιμαζόμενους Έλληνες.

Η ορχήστρα του συνθέτη, η μεικτή και η παιδική χορωδία του Σπύρου Λάμπρου, συμπράττουν επί σκηνής σε μια μουσική γιορτή της αληθινής δημοκρατίας, που λεγόταν, λέγεται και θα λέγεται παντοτινά Ελλάδα!

Εισιτήρια διατίθενται στα εκδοτήρια του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, στην Αθήνα, Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη, και Ομήρου 8, στα τηλ. 210 7282333 και 210 7282367 (για ομαδικές κρατήσεις), και online στο www.megaron.gr.

Οι τιμές των εισιτηρίων είναι 15 € (φοιτητικά), 20 € (Ζώνη Γ), 32 € (Ζώνη Β), 47 € (Ζώνη Α) και 75 € (Διακεκριμένη Ζώνη)

.  

 Για τη συναυλία ο Σταμάτης Σπανουδάκης εμπνεύστηκε από τις παρακάτω εικόνες και στίχους του έργου του, για να δώσει μια μοναδική διάσταση και χαρακτήρα στην παράσταση αυτή:

Αλέξανδρος, Ηφαιστίων, Βουκεφάλας, η Ελλάδα αγκαλιάζει την Ανατολή, τα Ευαγγέλια γράφονται στα Ελληνικά.

Μαρμαρωμένος Βασιλιάς, Βόσπορος, Πόλη γλυκιά, Μαύρη Τρίτη,  Τέσσερα Βήτα, η Ελλάδα σώζει και δημιουργεί την Ευρώπη.

 Πλαστήρας, Σαϊτάν Ασκέρ, Παρίσι της Ανατολής, Σμύρνη, φωτιά, καταστροφή, η Ελλάδα που ξεχνάει τα παιδιά της.

Κυρά Δέσποινα, Υπέρμαχος, Θάλασσά μου, Βασίλισσα των ουρανών, που η Ελλάδα κυλάει απ' τα μάτια Σου.

Όσα γίνανε, δεν ξεγίνονται, ούτε ξεχνιούνται.  Είναι η δύναμη που ζητάμε τώρα, είναι η ελπίδα που είναι κρυμμένη στο αύριο. Γιατί είναι όλα "κομμάτια απ' την ψυχή μας".

Η μουσική και τα λόγια,  οι ήρωες και οι "αγαπημένοι" μου θα γιορτάσουν την αληθινή Ελλάδα, του τότε, του τώρα και του πάντα, την παραμονή και ανήμερα της 25ης Μαρτίου, για πρώτη φορά όλοι μαζί.

Ελλάδα, στους ώμους τη γη κουβαλάς,

εσύ που χάραξες τους δρόμους

τη φωνή σου να βρεις ζητάς

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ