31 Μαΐου 2011

Ιστορική ορθογραφία: Η ευθύνη της παρρησίας

Με μεγάλη επιτυχία και με πυκνό ακροατήριο -τόσο στην πρωινή όσο και στην απογευματινή συνεδρία- διεξήχθη το περασμένο Σάββατο 28 Μαΐου η Ημερίδα για την ιστορική ορθογραφία της γλώσσας μας. Συνδιοργανωτές η Εταιρεία Μελέτης Ελληνικού Πολιτισμού και το Ανοικτό Ψυχοθεραπευτικό Κέντρο.


Εκπροσωπώντας τη ΝΕΑ ΕΥΘΥΝΗ, ανέπτυξα το θέμα "Γιατί η ψυχή μας αύριο κάνει πανιά; Η παρρησία της Ευθύνης και η ευθύνη της παρρησίας" , όπου "ψυχή μας" είναι, βέβαια, η εθνική μας γλώσσα. Επειδή οι εισηγήσεις θα δημοσιευτούν προσεχώς, περιορίζομαι να αναρτήσω εδώ ένα μικρό απόσπασμα από το τρίτο σκέλος της ομιλίας μου, που αφορά και ευρύτερα τους χρήστες της Ελληνικής:


  [...] Ἡ ἀνερμάτιστη τόλμη νά ὑπερασπίζεται ὁ ὁποιοσδήποτε –μέ ἄρθρα καί ἐπιστολές στόν τύπο, σέ ἀναρίθμητα ἱστολόγια, σέ τηλεοπτικούς μονολόγους ἤ σέ «πηγαδάκια»– γενικά, ἀόριστα καί μεγαλόστομα τή «μοναδική γλώσσα τῶν προγόνων μας», τή «γλώσσα πού γέννησε ὅλες τίς ἄλλες» καί τά τοιαῦτα, μιά τέτοια λοιπόν «τόλμη» μόνο τόν ἐπιδιωκόμενο ἱερό σκοπό μας δέν ὑπηρετεῖ.  Πολύ συχνά ἐκτρέπεται σέ γραφικότητα ἤ, στήν καλύτερη περίπτωση, ἐκπίπτει σέ στεῖρο διδακτισμό «πρός Δημόνικον καί Νικοκλέα» ἐπισείοντας τό δάχτυλο ἐν εἴδει πελέκεως… Ἐπιστολές σέ ἐφημερίδες, φέρ’ εἰπεῖν, ταξιάρχων ἐν ἀποστρατείᾳ ἤ τέως (ἐννοοῦν πρώην) πολιτευτῶν, πού μέ πάθος στηλιτεύουν τήν «ἐξαχρείωση καί καταρράκωση τῆς γλώσσας μας» καί προκρίνουν ὡς «ἐπιτακτική ἀνάγκη νά ἐπανέλθουν τά Ἀρχαῖα στό Γυμνάσιο», ἐνῶ αὐτό ἔχει συμβεῖ ἐδῶ καί 20 χρόνια, ἀντιλαμβανόμαστε σέ τί αὐτεπίστροφα (κοινῶς μπούμεραγκ) μετατρέπονται.
   Αὐτά παιδαγωγικῶς (ἐννοῶ καί γιά παιδιά καί γιά ἐνήλικες) ἀλλά –μᾶς ἀρέσει ἤ ὄχι– καί ἐπικοινωνιακῶς πιά, ἔχουν χρεοκοπήσει πρό πολλοῦ! Θά πρέπει, ἑπομένως, νά ἐμπιστευόμαστε πρῶτα μεταξύ μας καί νά ἐνθαρρύνουμε τούς ἐπαΐοντες –τόν φιλόλογο ἤ τόν γλωσσολόγο, πρωτίστως, στή δική τους πτυχή, τόν ψυχοπαιδαγωγό (ὅπως στήν ἔρευνα τοῦ Ἀνοικτοῦ Ψυχοθεραπευτικοῦ Κέντρου)  ἤ τόν λογοθεραπευτή στή δική τους, ὅπως καί τόν συγγραφέα καί τόν ἐκδότη στήν ἀντίστοιχη– ὥστε νά ἀποδύονται σέ σοβαρή καί ὑπεύθυνη ἀντιπαράθεση μέ τούς συναδέλφους καί ὁμοτέχνους τῆς ἀντίπερα ὄχθης. Πρός Θεοῦ, ἐγώ εἶμαι ἀπό ἐκείνους πού συμπλέουν ἀπόλυτα μέ τόν Σεφέρη στό ὅτι «ἡ γλώσσα εἶναι ἀνάσα ζωντανῶν ἀνθρώπων καί ὄχι ναυαγοσωστικός ζῆλος γραμματικῶν». Ἀλλά κατά τήν τρέχουσα χρήση της. Ὅταν, ὅμως, κάποιοι διεκδικοῦν ἀβασάνιστα καί ρόλους τιμητῆ ἤ δασκάλου τῆς γλωσσικῆς «ὀρθότητας», ὀφείλουν νά στοιχοῦνται πίσω ἀπό τούς γνῶστες, τούς «γραμματικούς» τοῦ ποιητῆ, γιατί ἡ ἡμιμάθεια ξέρουμε πόσο πιό ἐπικίνδυνη ἀπό τήν ἀμάθεια ἀποβαίνει. Εἶναι θεμιτό νά ὑποδεικνύουν κατά τό δοκοῦν ἤ κατά τήν… κυτταρική μνήμη αἰώνων κανόνες ὀρθογραφίας, τονισμοῦ καί ἐνγένει γραμματικῆς, προκαλώντας αὐτονόητα σύγχυση στούς χρῆστες, ἡ ὁποία μοιραῖα θά ἐξελιχθεῖ σέ ἀπαρέσκεια καί χλευασμό γιά ὅλους συλλήβδην τούς γλωσσικούς κανόνες; [...]
*
Επ' ευκαιρία, να ενημερώσω και για την παρουσίαση του 4ου τεύχους της ΝΕΑΣ ΕΥΘΥΝΗΣ, που θα γίνει μεθαύριο, 2-6-11, στο Σπίτι της Κύπρου.

29 Μαΐου 2011

Λειτουργία μελλοντική οι ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΑΖΙ!..

Δεν οραματιζόμαστε άπιαστα και αιματηρά σενάρια...
Ένα κράτος του 21ου αιώνα απαιτούμε, που -δικαίως ή όχι- μετέχει σε τόσους ευρωπαϊκούς θεσμούς και σχεδιάζει μάλιστα να μεταφέρει την πρωτεύουσά του στην Πόλη.
Ένα κράτος, που να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα
και τα μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς,
όπως η Αγια-Σοφιά!
Και που θα ανοίξει τις πύλες του ναού, να ξαναλειτουργηθεί...

Στις φωτογραφίες Όρθρος και τοιχογραφία από το Άγιο Όρος
Ας περάσουμε τη μέρα με ένα μουσικό αφιέρωμα
και με περίσκεψη για εκείνο το ΜΑΖΙ...
Με Σταμάτη Σπανουδάκη βέβαια:
Μαρμαρωμένος Βασιλιάς
Πόλη γλυκιά &
Θα 'ρθεις σαν αστραπή
(στα δύο τελευταία είμαι κι εγώ στη χορωδία)
Θρήνος με τον Χρόνη Αηδονίδη: Γιατί πουλί μ' δεν κελαηδείς;
Δημοτικό Πόντου: Επάρθεν η Ρωμανία

25 Μαΐου 2011

Ο καλύτερος ερευνητής σε 1 μόνο πρωτοσέλιδο (της Θεσσαλονίκης)!..

Ο καλύτερος νέος ερευνητής παγκοσμίως (Best Young Researcher) για το 2011 είναι Έλληνας και ψηφίστηκε από ερευνητές 150 ξένων πανεπιστημίων, στο πλαίσιο διεθνούς συνεδρίου μηχανικής που έγινε πρόσφατα στην Πράγα!

*

Κι όμως, από όλες τις ημερήσιες εφημερίδες μας μόνο ο ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ της Θεσσαλονίκης το έχει πρωτοσέλιδο! Ούτε μία αθηναϊκή! Έχουν όμως το γενετικό υλικό του Στρος Καν, τις ερωτικές σκηνές που έπαιζαν πίσω από τον Ανδρέα Λοβέρδο καθώς μιλούσε στη ΝΕΤ, τον Ομπάμα στο Μπάκιγχαμ, το συνέδριο του ΣΕΒ και πολλά άλλα...

 Υποθέτω και τα κανάλια κάπως ανάλογα θα προβάλλουν τον άξιο αυτό συμπατριώτη μας, που μας ρίχνει μια ακόμη ακτίνα υπερηφάνειας!


Ο Χρ. Τσαλίκης με τον πρύτανη του Α.Π.Θ. (αριστερά) Γ. Μυλόπουλο και τον πρόεδρο του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών (δεξιά) Χ. Μπανιώπουλο
Ο 29χρονος Χρήστος Τσαλίκης, απόφοιτος του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ, αναδείχθηκε ο καλύτερος ερευνητής για εργασία του πάνω στον σχεδιασμό μεταλλικών κατασκευών που συμπεριφέρονται με τη μέγιστη δυνατή αντοχή σε μία πυρκαγιά.
Η απονομή του βραβείου έγινε μετά το τέλος των εργασιών του διεθνούς συνεδρίου Integrated Fire Engineering and Response και η βράβευση αυτή τον χαροποίησε ιδιαίτερα.
Η ερευνητική εργασία που παρουσίασε στο συνέδριο κέρδισε τις εντυπώσεις των συναδέλφων του από πανεπιστήμια των ΗΠΑ, της Κίνας, της Σιγκαπούρης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αλλού, για την υψηλή ποιότητα, την επιστημονική πληρότητα και την καινοτομία της.
Η μελέτη του, εκτός από τα πλεονεκτήματα που προσφέρει στην αντοχή των κτιρίων σε περίπτωση πυρκαγιάς, ανοίγει τον δρόμο για τη δημιουργία ενός νέου κατασκευαστικού κανονισμού στην Ευρωπαϊκή Ενωση, σε ό,τι αφορά την πυροπροστασία στη δόμηση.
Μηχανική

Ο Χρ. Τσαλίκης κατάφερε να αποτυπώσει στο χαρτί -με βάση τις θεωρίες της μηχανικής- τη συμπεριφορά των μεταλλικών κατασκευών στο ενδεχόμενο πυρκαγιάς, ώστε αυτές να αντέχουν πολύ περισσότερο
χρόνο και να κοστίζουν λιγότερο.
«Η δόμηση εξ ολοκλήρου με μεταλλικές κατασκευές χάλυβα, αν και ανθεκτική, έχει υψηλό κόστος.
Στη συγκεκριμένη μελέτη γίνεται ευέλικτη χρήση του υλικού, ώστε να πέφτει το κόστος και ταυτόχρονα να διπλασιάζεται ο χρόνος αντοχής της κατασκευής, δίνοντας τη δυνατότητα στους ενοίκους να εγκαταλείψουν το κτίριο ή στην Πυροσβεστική να εκτελέσει το έργο της», δήλωσε ο ερευνητής.
Ο ευρωπαϊκός κανονισμός για την πυροπροστασία στις κατασκευές βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο, σε αντίθεση με αυτούς που αφορούν άλλες καταστροφές, όπως σεισμούς και πλημμύρες, και έτσι η συγκεκριμένη έρευνα προσφέρει ένα επιπλέον πλεονέκτημα για τους μηχανικούς των χωρών της ΕΕ.
Χρήστος Τσαλίκης.
«Τα ελληνικά ΑΕΙ μπορούν να συγκριθούν με ξένα πανεπιστήμια»
Ο Χρ. Τσαλίκης είναι απόφοιτος του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Imperial College του Λονδίνου πάνω σε θέματα μεταλλικών κατασκευών. Το τελευταίο διάστημα εκπονεί διδακτορική διατριβή στο Εργαστήριο Μεταλλικών Κατασκευών, ως υποψήφιος διδάκτορας του τμήματος, ενώ η εργασία που παρουσίασε εκπονήθηκε υπό την επίβλεψη των καθηγητών Χ. Μπανιώπουλου, που είναι ταυτόχρονα και πρόεδρος του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών, και Ε. Κολτσάκη.
«Δεν ξέρω ακόμη πώς και πού θα συνεχίσω την ερευνητική μου δραστηριότητα. Τα ελληνικά πανεπιστήμια προσφέρουν άρτια επιστημονική γνώση και μπορούν να συγκριθούν με αναγνωρισμένα πανεπιστήμια του εξωτερικού. Ωστόσο, λείπει η οργάνωση και η χρηματοδότηση. Για τους διδάκτορες του εξωτερικού είναι αυτονόητη η συμμετοχή σε προγράμματα και διεθνή συνέδρια. Σε αυτό τον τομέα τα ελληνικά πανεπιστήμια μοιάζουν περισσότερο με αυτά των Βαλκανίων», είπε.

Είδηση & φωτογραφία: ΕΘΝΟΣ, 25-5-11

20 Μαΐου 2011

Γκουλάγκ για τους μετανάστες! ("Προοδευτικά" όμως...)

Στη σεπτή μνήμη του Μανώλη Καντάρη,
στην τραγική γυναίκα του και στα αγγελούδια του

Αν τα έλεγα εγώ ή κάποιοι άλλοι, που δε δηλώσαμε (ή μας δήλωσαν) ποτέ "προοδευτικοί", θα είχε ξεχυθεί ποταμός ύβρεων και χολής! Όταν τα λένε οι γκουρού της Αριστεράς, πρόκειται για "ρεαλισμό", για "γόνιμες αναθεωρήσεις", για "πρωτοπόρες σκέψεις" τέλος πάντων...
Τους τρεις πατριώτες, που έκαναν -μεταξύ πολλών άλλων- τις πιο κάτω δηλώσεις, τους θαυμάζουμε και τους αγαπάμε! Σε παρουσίαση βιβλίου του Μανώλη Γλέζου, μάλιστα, έχω μιλήσει κι εγώ. Αλλά τέτοιες ανεμοδούρες; Τι με νοιάζει αν ο Περισσός, που δε νομίζω να έχει ανοίξει το Σπίτι του Λαού και να φιλοξενεί πολλούς λαθρομετανάστες, τους αποκαλέσει "ρεβιζιονιστές" ή "λακέδες της αντίδρασης" ή όπως αλλιώς... Εμένα, μια φορά, με έχει ιδεολογικά στοχοποιημένο διά βίου ο συρφετός αυτός, κι ας έχω πολύ πιο ανθρωπιστικές ιδέες και για τους μετανάστες και για πολλά άλλα ζητήματα (βλ. συμμετοχή μου και φωτογραφίες από φεστιβάλ για μετανάστες -ωχ, με στοχοποίησε τώρα ο ακροδεξιός συρφετός!); Μπορεί, μάλιστα, και να απολογούμαι σε λίγο γιατί δεν έχω τόσο... ριζοσπαστικές θέσεις!











Ο Διονύσης Σαββόπουλος χθες σε ραδιομαραθώνιο για τη βία στο κέντρο της Αθήνας:
"Έχουμε εμπρησμούς, έχουμε δολοφονίες, και αυτό σχεδόν καθημερινά. Επομένως, θα έλεγα ότι πρέπει να κηρυχθεί το κέντρο σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης" και συνέχισε: "Πρώτον, να απομακρυνθούν όλοι οι λαθρομετανάστες από το κέντρο της Αθήνας και να πάνε – ας το βρουν οι πολιτικοί, τι τους πληρώνουμε – εγώ θα έλεγα να τους πηγαίνανε σε αραιοκατοικημένα νησιά του Αιγαίου, όπου κατοικείται ένα μικρό μόνο μέρος του νησιού, το υπόλοιπο είναι ελεύθερο. Εκεί, λοιπόν, να καλλιεργήσουν τη γη και να ζήσουν με τη βοήθεια του ΟΗΕ, γιατί μόνοι μας δεν μπορούμε, έως ότου αποφασίσει και μπορέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση να φτιάξει μία πολιτική πάνω στο θέμα των μεταναστών. Δεν μπορεί η Αθήνα να είναι η χωματερή όλων αυτών των ανθρώπων»
*
Ιδού και ο Μανώλης Γλέζος στη "Δημοκρατία":
«[...] Το πρόβλημα είναι μεγάλο. Η κατάσταση σε ορισμένες συνοικίες είναι απαράδεκτη. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν αντιμέτωποι με όλο αυτό το κύμα που εκμεταλλεύεται τους μετανάστες. Οι μαφίες των μεταναστών, τα αποβράσματα των μεταναστών, δεν διστάζω να το πω, δημιουργούν προβλήματα σε βάρος όλων των κατοίκων.
[...] Φταίει επίσης η κυβέρνηση, που δεν κάνει ό, τι πρέπει. Έπρεπε να πιάνει τον καθέναν και να τον ρωτά «από πού είσαι;» και αν απαντά λ.χ. «από το Αλγέρι» να τον στέλνει στη Γαλλία! Να πληρώσει εκείνη που είναι αιτία γι’ αυτό. […] Γιατί να την πληρώνουν μόνο οι κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονα και της Κυψέλης και όχι του Ψυχικού και της Φιλοθέης; Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την Αστυνομία ως όργανο καταστολής των κοινωνικών αγώνων, αντί ως όργανο καταστολής της παραβατικότητας. Αν έκανε το δεύτερο δεν θα είχαμε τέτοια εγκλήματα. Θα αποτρεπόταν».
-Και η Αριστερά;
«Αυτά που λέω δεν τα λέει! Η αριστερά παίρνει άκριτα το μέρος των μεταναστών χωρίς να καταδικάζει τις μαφίες που δρουν μέσα στους μετανάστες, και δεν ξεκαθαρίζει το θέμα. Από κει και πέρα, αυτό το έδαφος βρίσκει ο φασισμός και αναπτύσσεται […]».
*
Άσε πια ο Νίκος Κούνδουρος, που δέχθηκε επίθεση προ μηνών από αλλοδαπούς κακοποιούς! Δήλωνε στο "Βήμα":
«Το γεγονός με έκανε να δω την πραγματικότητα. Είχα μια ανόητη ευαισθησία και γενναιοδωρία με την είσοδο ή μάλλον την εισβολή των ξένων στην Ελλάδα. Έλεγα ότι της ίδιας γης παιδιά είμαστε, να μπει ο κόσμος στην Ελλάδα, να ευφρανθεί, να νιώσει ασφάλεια, να φάει, να πιει ελληνικό νερό. Ε, από την ώρα του περιστατικού τέρμα όλες αυτές οι εφηβικές μ.... Τέσσερα κτήνη, τέσσερις βάρβαροι που ούρλιαζαν και βρωμούσαν και φορούσαν μάσκες με έκαναν να δω την πραγματικότητα.
Από εκεί κινήθηκε ένας μηχανισμός από σκέψεις μου που πέταξε έξω από την Ελλάδα όλους τους μετανάστες. Δεν είναι σωστό όμως και ως κοινωνική συμπεριφορά η Ελλάδα να ανοίγει τις πόρτες της σαν την π... που ανοίγει τα πόδια της: 1.400.000 ξένοι μέσα στη χώρα; Το 15% της χώρας μετανάστες»;

16 Μαΐου 2011

Τα 100 χρόνια του θωρηκτού "ΑΒΕΡΩΦ"!





 





Το Θωρηκτό «Αβέρωφ» είναι ένα πλοίο – θρύλος του Πολεμικού μας Ναυτικού. Οι επιτυχίες του στο Αιγαίο τού χάρισαν αμέσως τον χαρακτηρισμό
«Το τυχερό πλοίο»
Κατασκευάσθηκε στα ναυπηγεία του Λιβόρνο της Ιταλίας, καθελκύστηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1910 και παραδόθηκε στη χώρα μας στις 15 Μαΐου 1911. Την 1η Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου κατέπλευσε στο Φάληρο κι έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από τον ελληνικό λαό. Κόστισε συνολικά 25.000.000 χρυσές ελληνικές δραχμές. Το 1/3 της τιμής του κατέβαλε ο εθνικός ευεργέτης Γεώργιος Αβέρωφ και τα 2/3 το ελληνικό δημόσιο με εξωτερικό δανεισμό.
Το «Αβέρωφ» ήταν από τα πιο σύγχρονα πολεμικά της εποχής του. Ατμοκίνητο, έπλεε με ταχύτητα 23 κόμβων και είχε πλήρωμα 20 αξιωματικών και 670 ναυτών. Αμέσως έγινε η ναυαρχίδα του απηρχαιωμένου ελληνικού στόλου.
Το «Αβέρωφ» σε επιχειρησιακό επίπεδο άλλαξε τις ισορροπίες στο Αιγαίο. Με κυβερνήτη τον ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη ηγήθηκε των ελληνικών ναυτικών δυνάμεων στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13. Οι νικηφόρες ναυμαχίες της Έλλης και της Λήμνου κατά του τουρκικού στόλου διέλυσαν τις προσδοκίες του Σουλτάνου και της Υψηλής Πύλης για τον έλεγχο του Αιγαίο
Τον Οκτώβριο του 1918 το «Αβέρωφ» ύψωσε την ελληνική σημαία στην Κωνσταντινούπολη, καθώς η χώρα μας ήταν μία από τις νικήτριες δυνάμεις του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το «Αβέρωφ» συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία, μεταφέροντας στρατεύματα και παραλαμβάνοντας τους πρόσφυγες μετά την Καταστροφή. Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αν και «γερασμένο» το «Αβέρωφ» συμμετείχε σε νηοπομπές στον Ινδικό Ωκεανό.
Το εύδρομο καταδρομικό, που συνδέθηκε άρρηκτα με τον ναύαρχο Κουντουριώτη και την πολιτική πίστη του Ελευθερίου Βενιζέλου στη ναυτική ισχύ της Ελλάδας, παροπλίσθηκε το 1951. Σήμερα είναι πλωτό μουσείο και ναυλοχεί στο Φάληρο.
_______________________________________
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ "ΑΜΦΙΑΡΑΟΥ":
Διακρίνονται, μεταξύ άλλων χώρων και αντικειμένων,
το καρέ των αξιωματικών
και η πολυθρόνα και η στολή του ναύαρχου Κουντουριώτη.

15 Μαΐου 2011

Το τέλος του παροιμιακού λόγου...

Και μια προδημοσίευση μικρού αποσπάσματος από το δικό μου άρθρο, στο 5ο τχ. της ΝΕΑΣ ΕΥΘΥΝΗΣ, που θα κυκλοφορήσει μέσα στην εβδομάδα.
Θέμα μου η απώλεια ενὀς τεράστιου κεφαλαίου της γλωσσικής και εθνικής κληρονομιάς μας, του παροιμιακού λόγου χιλιάδων χρόνων...


[…] Τα Ελληνόπουλα βρίσκονται πια σε μια κατάσταση έντονης αμηχανίας, αν όχι πλήρους σύγχυσης, για το βάθος και πλάτος της γλώσσας μας. Κραυγαλέα απόδειξη, μεταξύ πολλών άλλων συμπτωμάτων, και η όλο διευρυνόμενη απόστασή τους από τις παροιμίες του λαού μας. Τα παιδιά μας σήμερα έχουν ανεπαίσθητη επαφή και σε ελάχιστα χρόνια θα αγνοούν παντελώς ακόμη και τις πιο τετριμμένες, υποτίθεται, παροιμιώδεις εκφράσεις του λαού μας! […]
Σε πρώτη ανάγνωση, θα παραδεχτούμε ότι τα παιδιά των αστικών κέντρων –αλλά πλέον και της περιφέρειας– αποκόπτονται με ταχύτατους ρυθμούς από το λαϊκό λεξιλόγιο, οπότε δεν κατανοούν βασικές έννοιες του παροιμιακού λόγου. Τι θα πει «νίβει», «γινάτι», «ριζικό», «απίδια», «τσανάκια», «μυλωνού» και «πραματευτάδες», «αγάλι», «αράδα», «ανώγια και κατώγια», «αγώι και αγωγιάτης», «αρμενίζουμε»; Άραγε, να είναι εμφιαλωμένα τα «δυο νερά» που πρέπει να ρίξει ο Απρίλης, τι σχέση έχει το «καλαμάρι» με το χαρτί, πώς το σίδερο «κολλάει στη βράση»; […] Η στάμνα, για παράδειγμα, δεν έχει κανέναν λόγο να πάει σήμερα στη βρύση για νερό, πολύ δε περισσότερο να επιστρέψει γρήγορα, για να το φέρει… δροσερό. Το ψυγείο των παιδιών βγάζει μόνο του παγάκια, ενώ οι πονηρές συναντήσεις στη βρύση γίνονται εκ του ασφαλούς μέσω… facebook. […]
 Όταν, όμως, το ίδιο το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδας στήνει αγγλόγλωσσους θεσμούς, ενώ στο «Νέο Λύκειο» μία εργασία θα μπορεί να είναι γραμμένη στα αγγλικά, τι μήνυμα εκπέμπει και τι αντίκτυπο έχει αυτό στην κοινωνία και στη μέση ελληνική οικογένεια; «Αφού όλα πια γίνονται στα Αγγλικά, τι χρειάζεται στα παιδιά μας η μητρική γλώσσα;». Οι ευαισθησίες για αυτήν καταντά να αφορούν θλιβερά κάτι «γραφικούς» ή «επικίνδυνους εθνικιστές» γονείς (άντε και δασκάλους, κάτι γνωρίζω), όπως οι συμμορίες των «προθύμων» διαχέουν από τα μέσα μαζικής σπίλωσης…
Αντίστοιχα, βέβαια, και η «μέση» οικογένεια έχει το δικό της μερίδιο ευθύνης, ανατροφοδοτώντας τη στάση των «Ποσειδωνιατών», που «τώρα εξέπεσαν, ζουν και ομιλούν βαρβαρικά βγαλμένοι –ω συμφορά! – απ’ τον Ελληνισμό». […]

_________________________

Και, αφού ο λόγος για τον λόγο, να ενημερώσω για την Ημερίδα που διοργανώνεται στις 28/5/11 στην Αθήνα και όπου θα εκπροσωπήσω με εισήγησή μου τη ΝΕΑ ΕΥΘΥΝΗ:
Ἡ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ καὶ τὸ περιοδικό της νέος ΕΡΜΗΣ Ο ΛΟΓΙΟΣ, σὲ συνεργασία μὲ τὸ Ἀνοικτὸ Ψυχοθεραπευτικὸ Κέντρο καὶ μὲ τὴν συμμετοχὴ τῶν περιοδικῶν Ἀντιφωνητής, Ἄρδην, Νέα Εὐθύνη, Πλανόδιον, Τὰ Νεφούρια, Τὰ τετράδια τοῦ Ἐλπήνορα, σᾶς καλοῦν σὲ ἡμερίδα μὲ θέμα «Ἡ ἱστορικὴ ὀρθογραφία στὴν νέα ἐποχή», ποὺ πρόκειται νὰ πραγματοποιηθῇ στὶς 28 Μαΐου 2011, ἡμέρα Σάββατο, στὸ Ἀνοικτὸ Ψυχοθεραπευτικὸ Κέντρο, Σ. Χαραλάμπη 1 καὶ Μαυρομιχάλη 151.
ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕ ΠΡΟΣΕΧΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ

8 Μαΐου 2011

Το ελληνικό πνεύμα και εμείς (εγώ, εσύ...)

   Νιώθω τυχερό τον εαυτό μου καθώς, έχοντας τη φιλολογική επιμέλεια της ΝΕΑΣ ΕΥΘΥΝΗΣ, έρχομαι σε επαφή με τα βαρυσήμαντα κείμενα των συνεργατών της κάποιες εβδομάδες πριν από την κυκλοφορία του κάθε τεύχους.
Αυτή τη φορά -εν αναμονή του 5ου και ενώ το 4ο, αφιερωμένο στους Συγγραφείς της Κύπρου, εξαντλήθηκε και ανατυπώνεται!- με καθήλωσε το άρθρο του καλού φίλου Κώστα Χατζηαντωνίου Εκδοχές νοήματος μιας "άλλης" νεωτερικότητας.


   Ως ελάχιστο δείγμα γραφής προδημοσιεύω αυτά τα μικρά αποσπάσματα, κυρίως από τις παραγράφους εκείνες που αφορούν τον Ελληνισμό:
   [...] Καθώς ο σκοταδισμός επανεμφανίζεται για να πάρει τη ρεβάνς, είναι απαραίτητο να δούμε ότι υπεύθυνη γι' αυτή την κατάπτωση δεν είναι γενικά η λογική της νεωτερικότητας αλλά μία ορισμένη εκδοχή της [...] Αν η καταναλωτική υστερία αναγκάζει ελεύθερους ανθρώπους να φέρονται σαν δούλοι, και η φτώχεια στο ίδιο φαινόμενο οδηγεί: "Δουλικά πράγματα τους ελευθέρους η πενία βιάζεται ποιείν", έγραφε ο Δημοσθένης. Ας μη γελιόμαστε όμως. Κοινή είναι η ηθική αντίληψη της στέρησης και της υπερβολής. Μια ηθική αντίληψη δούλων.
[...] Αν ως Έλληνες έχουμε ακόμη κάποια σημασία για την οικουμένη, είναι γιατί αναπνέουμε πάντα με την ίδια γλώσσα στην οποία διατυπώθηκε ένα πνεύμα που ονομάστηκε ελληνικό. Ένα πνεύμα που σήμαινε κάποτε τη χαρά της ζωής και της δημιουργίας. [...] Το πνεύμα αυτό, όποτε ενεργεί με όραμα προς το μέλλον, οδηγεί σε επιτεύγματα. Όποτε αρέσκεται απλώς να "αντιστέκεται", παράγει σχιζοφρένεια και μας βυθίζει πιο βαθιά στο τέλμα όπου επιπλέουμε αιώνες τώρα. Και κάτι άλλο. Είναι ντροπή για την όποια προσφορά του πνεύματος αυτού στον κόσμο, εμείς να ζητούμε ανταπόδοση, είτε ευγνωμοσύνη την ονομάζουμε είτε προς ελεημοσύνη την προβάλλουμε. Καθήκοντα και όχι δικαιώματα θα έπρεπε να μας γεννά [...]
***
Τιμής ένεκεν, φωτογραφία από τη Λίνδο της Ρόδου,
πατρίδας του Κώστα Χατζηαντωνίου

Ευχές για τις μανούλες

Με ευχές, ευγνωμοσύνη και με Παντελή Θαλασσινό
 ας γιορτάσουμε τις μανούλες!
Να τις χαιρόμαστε!  

1 Μαΐου 2011

Πρωτομαγιά = Τα πρώτα μάγια!

Και ιδού, τα πρώτα "μάγια" του Μαγιού
από το "Περιβόλι της Παναγιάς"!
(για την ακρίβεια, χθεσινές λήψεις, παραμονή Πρωτομαγιάς)

Δείτε το συννεφάκι πάνω από τη Σιθωνία πώς... εγγράφει υποθήκη στο απέραντο Αιγαίο!

Ή τραγουδιστά: Φίλα με ακόμα

Επιστροφή από το Όρος

Έχασα το κομποσκοίνι με τις έγνοιες μου.
Τουλάχιστον ογδόντα κόμπους
είχα επαναπαύσει εκεί.
Τώρα νιώθω έναν κόμπο
πάλι στο λαιμό... 










Κατά σειρά: Μονή Κουτλουμουσίου, Μονή Ζωγράφου (Βουλγάρικο, όπου και οι οδοδείκτες προς... Βάρνα και Σόφια!), Μονή Ιβήρων, υδραγωγείο Μονής Σταυρονικήτα.
Βίντεο από τη μαγευτική διαδρομή Καρυές-Ιβήρων.


video