Διάλεξα θέματα για τους φίλους!

Ενδιαφέροντα θέματα, χρήσιμοι ή συγκινητικοί σύνδεσμοι που συγκέντρωσα εδώ για τους αναγνώστες του "ΑΜΦΙΑΡΑΟΥ":

Η ιστοσελίδα ΜΙΚΡΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ του ΕΚΕΒΙ

Η εντυπωσιακή και τρυφερή ιστορία της μικρής "Μύρτιδος"

Η ζωή και το μήνυμα μιας αυτιστικής γυναίκας!

Η ιστοσελίδα ΠΑΝΑΚΕΙΑ
Η ιστοσελίδα της οργάνωσης "ΔΙΑΖΩΜΑ"
Η ιστορική πορεία της ΚΥΠΡΟΥ

Το σποτάκι ευαισθητοποίησης και προβληματισμού
 "Τα αποφάγια"

Η ταινία μικρού μήκους "Ανεπίδοτο"
Οι ταινίες του Κισλόφσκι "Δεκάλογος"

*

Πότε, μικρή, μεγάλωσες; ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Άλλοτε διαβάζαμε τα μαθήματά μας, κάναμε την προσευχή μας

και λέγαμε πως δυο και δυο κάνουν τέσσερα.

Τώρα, δυο λουλούδια και δυο αχτίνες δεν κάνουν τέσσερα -κάνουν την ψυχή μας.

 Κ' ένα τριαντάφυλλο και μια πεταλούδα δεν κάνουν δυο -κάνουν ένα Θεό.

 Κ' ένας Θεός κάνει όλα.

 Λοιπόν, η ψυχή μας μαζί με την ψυχή του Θεού πόσα κάνει; Ο δάσκαλος δεν ξέρει.

Εμείς το ξέρουμε πως κάνει: ένα.

Το διαβάσαμε σήμερα στο ανοιχτό βιβλίο του ήλιου, σήμερα που ξεχάσαμε όλα τα βιβλία.

(Γιάννης Ρίτσος, Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού)

*

Και, επειδή έχει αφαιρεθεί από το σχολικό βιβλίο, βρείτε ΕΔΩ και χαρείτε την "Εκδρομή του Δημητρού" της Κατίνας Γ. Παπά

*

ΑΥΘΕΝΤΙΚΑ ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

ΣΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ!

ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ ΤΗΣ ΜΙΖΕΡΙΑΣ ΤΟΥΣ

ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥΣ...

ΜΙΑ ΦΟΡΑ, ΣΤΑ "ΘΡΑΝΙΑ" ΤΟΥΣ ΔΕ ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΘΙΣΟΥΝ!

*

Τραγουδήστε και με τα παιδιά του Σπύρου Λάμπρου

Να τι έγινε φέτος στη Μάρπησσα!

Μια ομάδα 30 εμπνευσμένων κοριτσιών και αγοριών της Μάρπησσας Πάρου έστησαν με απίστευτο μεράκι ένα πρωτόγνωρο για το χωριό αλλά και το νησί γιορτάσι στις 20, 21 και 22 Αυγούστου!

Τις "Διαδρομές στη Μάρπησσα"

Ξεσήκωσαν σύσσωμους τους ντόπιους, αλλά "ξελόγιασαν" και εκατοντάδες επισκέπτες όλων των ηλικιών -Έλληνες και ξένους- δίνοντας ζωή στις γραφικές γειτονιές του χωριού με μία σειρά ποιοτικών εκδηλώσεων και δρώμενων, στα οποία πήραν όλοι μέρος!

ΣΤΑ ΒΙΝΤΕΟ κάποιες από τις στιγμές του τριημέρου: 1. Λυρική απόλαυση σε πλατεία του χωριού, 2. Αναβίωσε το ξεχασμένο παιχνίδι με τους σβούρους, 3. Τσαμπούνες, τουμπάκια και χορός στις βεγγέρες από γειτονιά σε γειτονιά, 4. Το κεντρικό γλέντι με το βιολί του Νίκου Οικονομίδη και τη φωνή της Κυριακής Σπανού.

*

ΑΛΛΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΟΝ "ΠΑΡΙΑΝΟ ΤΥΠΟ"

Την καθαροτέραν λαμπηδόνων ηλιακών...

Των πολεμουμένων η ειρήνη

των χειμαζομένων η γαλήνη...

*

Μικρό φωτογραφικό αφιέρωμα στην Παναγιά

*

"Απόστολοι εκ περάτων..."
*

Αύγουστος: Κάποιος λες και τον κυνηγάει...

Δε λες "Καλό μήνα" τον Αύγουστο.

Λες "να μας ζήσει".

Λες "του ονείρου μοιάζει στο τούτο του".

Μα ύστερα πάλι: "Πόσο γρήγορα πήγε σχολείο;"

Πώς να πεις καλό μήνα τον Αύγουστο...

*

Και η εμμελής επιβεβαίωση!

Και η Αμοργός των ονείρων μας!

Όποιος δεν έχει επισκεφτεί τέτοιες μέρες του Ιουλίου την Αμοργό, δύσκολα γνωρίζει από κυκλαδίτικο πανηγύρι! Αυτό που γίνεται εδώ και πολλές δεκαετίες στην Κάτω Μεριά, στη γιορτή της Αγίας Παρασκευής, λέγεται ότι είναι το μεγαλύτερο "λαϊκό" -ας το πούμε έτσι- πανηγύρι του Αιγαίου!

Με τους 4-5 χιλιάδες προσκυνητές, κυρίως Αμοργιανούς από όλη την Ελλάδα και από την Ομογένεια, που θα παρακολουθήσουν τον εσπερινό και μετά θα απολαύσουν δωρεάν το περίφημο "πατατάτο" (κρέας με πατάτες βρασμένο σε καζάνια) αλλά και το "κοφτό" (βραστό σιτάρι με τυρί) και το επτάζυμο ψωμί και το κρασί, που έχουν ετοιμάσει με έξοδα και προσωπική εργασία πολλών ημερών εκατοντάδες εθελοντές όλων των ηλικιών και τα προσφέρουν με χαμόγελο!
Μετά θα χορέψουν με τα βιολιά μέχρι το πρωί, οπότε θα αρχίσει ο όρθρος και η λειτουργία. Για επιστέγασμα, πατσάς...

Τα μαγειρεία με τους εθελοντές επί τω έργω

Αλλά και σε κέφι δεν υστερούν μικροί-μεγάλοι!

*

Ο κανόνας παραμένει και σήμερα χωρίς εξαίρεση:

Η Αμοργός δε σε προδίδει ποτέ!
*   

Το "απέραντο γαλάζιο" της ομότιτλης ταινίας είναι πάντα εκεί, στην Αγία Άννα -κάτω από το μοναστήρι της Χοζοβιώτισσας- όπου έγιναν τα γυρίσματα.

Αστυπάλαια: Γοητευτική, εκεί ανάμεσα!

Και ως Αστυπάλαια και ως Αστυνέα (όπως το νεότερο όνομά της μετά το Μεσαίωνα, όταν εποικίστηκε ξανά) κλέβει ματιές, κλέβει καρδιές και επιστρέφει μνήμες...

Το κάστρο στη Χώρα μοναδική "κιβωτός" εποχών, τεχνοτροπιών, εκφάνσεων πίστης!

Ένα νησί ΑΝΑΜΕΣΑ: Στις Κυκλάδες και στα Δωδεκάνησα, στον αιγαιακό και στον βενετσιάνικο πολιτισμό, στην παράδοση και στον τουρισμό.
Ένα ΑΝΑΜΕΣΑ, που σε γεμίζει σε όλα! 

Το Πολυλίμνιο στη Μεσσηνία: Δείγμα Παραδείσου δωρεάν!

Ανακαλύψτε μία γωνιά Παραδείσου, που την έκλεψαν οι πολύχρωμες πεταλούδες και οι σαύρες της και την κρύβουν μεταξύ Καλαμάτας και Πύλου! Πάνω στον άξονα που τις συνδέει, στρίβουμε από το χωριό Καζάρμα προς Πολυλίμνιο και, αφού διασχίσουμε το χωριουδάκι Χαραυγή, μας περιμένει η έκπληξη με τους καταρράκτες, τις λιμνούλες και τις γεφυρούλες! Το έχουν ανακαλύψει Ελβετοί, Γάλλοι και Γερμανοί, αλλά το αγνοούν οι Μεσσήνιοι και οι λοιποί Συνέλληνες...
Επιτόπου θα βρείτε και μια καντίνα, αλλά και η Χαραυγή διαθέτει δύο φιλόξενα καφενεδάκια κι ένα ταβερνάκι. Συμβουλές: Αποφύγετε να πάτε με πολύ μικρά παιδιά για την ασφάλειά τους και φοράτε καπέλο τις θερμές ώρες, γιατί επιστρέφοντας στο αυτοκίνητο θα ανηφορίσετε λίγο δύσκολα...

*

Ακούστε "Φύλακας άγγελος"

Δώστε χρώμα στο καλοκαίρι μας!

Μην τους αφήσετε να μας στερήσουν το χρώμα

από τις διακοπές μας!

Μην επιτρέψετε να γκριζάρουν τις πιο όμορφες στιγμές μας

σε μια απ' τις πιο όμορφες γωνιές του Κόσμου!

Δώστε χρώμα Ελλάδας, χρώμα αγάπης και έρωτα

αλλά και ηχόχρωμα δικό σας μοναδικό!

*

Εδώ Μίκης Θεοδωράκης,

εκτός αν προτιμάτε... Chica bomb

Πόσες φορές χωράει το Αιγαίο σε κάθε νησί του;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όσες και οι γραφικότητές τους!

Στην Κύθνο πολλές: Μία για τα Λουτρά, μία για την Παναγιά την Κανάλα, μία για την Κολόνα, μία για τη Χώρα...

Όπως και σε όλα τα άλλα νησιά μας, άλλωστε.
*
*

Απολαύστε κι αυτό!
Από τη Δεύτερη Γραφή του Ελύτη

Ύδρα: Ακουμπά το βλέμμα κι ο νους!

Να τόπος για απόδραση! Με την αρχοντιά του και τη γραφικότητά του πάντα. Και χωρίς αυτοκίνητα!

____________________

Το τραγούδι της Ρουμανίας,

που πολύ μου άρεσε!

Κυκλοφορεί ήδη ελεύθερο. Προσοχή!

Γιάννη Β. Κωβαίου
«Προσοχή… έργα»
Τριλογία μεταδιηγημάτων

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ,
Αθήνα 2010, σσ. 64, τιμή: 7 ευρώ
*
Επειδή και στον κόσμο της διανόησης τα φώτα της δημοσιότητας και της αναγνωρισιμότητας προκαλούν αναγκαστικά και κάποιες σκιές… Επειδή, μ’ άλλα λόγια, και οι «πνευματικοί άνθρωποι» δεν παύει να είναι κι αυτοί… άνθρωποι.
Με αδυναμίες… Με πάθη… Με ματαιοδοξίες…
Επειδή, μάλιστα, σε μερικούς το «φωτοστέφανο» δε βολεύεται και τέλεια…

Γι’ αυτό, αφιερώνω το έργο «στους άλλους».
Θεματικά, τα 3 «μεταδιηγήματα» της συλλογής (Φαντασία και βίωμα, Το -φευ- αγωνίζεσθαι… και Συνταγές επιτυχίας) κινούνται με παρρησία γύρω από αυτόν τον άξονα, αφού άλλωστε ο αναγνώστης έχει ήδη προειδοποιηθεί από τον τίτλο.
Τεχνικά, πρόκειται για 3 (ή 4 κατόπιν… νεωτέρας μετρήσεως) αυτοτελή διηγήματα, που όμως το καθένα «φιλοξενείται» μέσα σε μια παράλληλη αφήγηση,

εξού και ο χαρακτηρισμός «μετά».
Είναι το πρώτο μου έργο πεζογραφίας, μετά από 14 άλλα στο χώρο του δοκιμίου, του θεάτρου, της ποίησης αλλά και του εκπαιδευτικού βιβλίου.

*

Αν κάποιος φίλος το διαβάσει, θα ήθελα πολύ την άποψή του στα Σχόλια του ιστολογίου

Γράμμα σ' ένα παιδί που γεννήθηκε

(και είχε δικαίωμα να μεγαλώνει...)

Παιδί μου,

Δε θα το κάνω δακρύβρεχτο, αλλά θα σου εξομολογηθώ με ανεπιτήδευτο πραγματισμό:

Πίστευα και πιστεύω στην Ελλάδα. Αλλά βρέθηκαν Έλληνες -πολλοί Έλληνες!- που δεν πίστεψαν ποτέ σ' αυτήν και δεν τους άγγιξε ούτε ελάχιστα το μεγαλείο της, που εξασφαλίζει ακόμη την όποια αξιοπρέπειά μας διεθνώς. Αρκεί να σου θυμίσω ότι ο Ξενοφών στον "Οικονομικό" του διδάσκει με το στόμα του Σωκράτη ότι "ιδιοκτησία" και "χρήματα" είναι μόνο τα ωφέλιμα πράγματα και όχι τα επιζήμια. Το πόσο ωφέλιμη για τη συντριπτική πλειονότητά μας αποδείχτηκε η γιγάντωση στα κεφάλαια ελαχίστων (ημεδαπών και ξένων), το διαπιστώνεις περίτρανα. Και, βέβαια, αυτοί οι γρεκύλοι σε διώχνουν απ' την Ελλάδα, να πας έξω και να διαπρέψεις.

Πίστευα και πιστεύω στη Δημοκρατία. Αλλά βρέθηκαν δημοκρατικά εκλεγμένες ηγεσίες -προσοχή, σε όλα τα σκαλοπάτια της πυραμίδας, από τον ανώτατο που τώρα ζητάει τιμωρία των ενόχων (αλλά ξεχνάμε τι είχε κάποτε "χρηματοδοτήσει") ως τον κοινοτάρχη (που ξεπουλούσε δάση) και ως το συνδικαλιστή (που θα βρεθεί κι αυτός με υπουργικό θώκο σε λίγο, αντίπαλος των συναδέλφων του)- ηγεσίες όλων των κοινοβουλευτικών παρατάξεων, που έχουν στη δική σου συνείδηση αμαυρώσει ανεπανόρθωτα την αξία της Δημοκρατίας και σε κατευθύνουν στα δύο άκρα, δηλαδή στο φασισμό κάθε χρώματος. Μάλιστα, κάποιοι από αυτούς χάιδευαν τόσες δεκαετίες τους τρομοκράτες και κάθε είδους κακοποιά στοιχεία που δήλωναν "προοδευτικά", αλλά τώρα θερίζουμε όλοι μαζί θύελλες και μετράμε νεκρούς...

Πίστευα και πιστεύω στο Διάλογο. Προσπαθώ να τον αναπτύσσω σχεδόν 40 χρόνια γράφοντας και δημοσιεύοντας (σε έντυπη και τώρα και σε ηλεκτρονική μορφή) καθώς και στη σχολική αίθουσα. Αλλά κάποιοι μηχανισμοί ποδηγέτησης, με το "τσίρκο" που έχουν στήσει στα τηλεοπτικά παράθυρα και με τους αστρονομικούς μισθούς που εισπράττουν γι' αυτό, σε έχουν αηδιάσει και σε σπρώχνουν στο "διάλογο" των μολότωφ (που πολλούς βολεύει) ή στη σιωπή των αχαμνών από τα dvd , του λυσσαλέου ξύλου στα γήπεδα, του φρέντο και... βλέπουμε (που βολεύει πολύ περισσότερους).

Πίστευα και πιστεύω στην Ελεύθερη Οικονομία, δηλαδή στην εργατικότητα και στην άμιλλα. Αλλά στην Ελεύθερη, όχι στην ασύδοτη, τη διεστραμμένη, την ανάλγητη, τη δολοφόνο. Οι προαγωγοί της Αγοράς σε καταδίκασαν ή να γίνεις καταθλιπτικός και αυτόχειρας ή να μπαίνεις κι εσύ σε σατανικές σκέψεις, αφού "μόνο έτσι πετυχαίνεις σήμερα"... Και οι πολιτικάντηδες χάριζαν γενναιόδωρα στην κυρία Κλαίρη, τη γειτόνισσα, σύνταξη στα 15 χρόνια υπηρεσίας, ενώ εμένα θα με πηγαίνεις στη δουλειά μου με αμαξίδιο στα 65 μου. Έτσι κι αλλιώς, εσύ άνεργος θα είσαι... Γιατί οι ίδιοι δημαγωγοί χάριζαν τόσα χρόνια και τα βρώμικα χρέη των συνεταιρισμών και των ΠΑΕ του κάθε μεγαλοαπατεώνα...

Πίστευα και πιστεύω στην Παιδεία. Αλλά είδα πανεπιστημιακούς δασκάλους να σε δασκαλεύουν να μάχεσαι κατά της... αξιολόγησής τους και κόμματα να σε βάζουν να παπαγαλίζεις την "κατάκτηση του ασύλου" για κάθε τραμπουκισμό, για κάθε έγκλημα! Είδα και τους συναδέλφους μου συνδικαλιστές στις άλλες βαθμίδες της Εκπαίδευσης να αρνούνται κάθε αξιολόγηση. Βέβαια, αν πρόκειται να κρίνομαι από "κομματόσκυλα", ξέρεις το αποτέλεσμα. Και από τη γενιά σου είδα πολλούς να καίνε και να σπάζουν, για να καταργηθεί η... βάση της βαθμολογίας (σαν να υπάρχει καμιά κλίμακα αξιολόγησης χωρίς βάση!) και είδα πολιτικούς να το δικαιώνουν πανηγυρικά!

Γι' αυτό, οφείλω να σου ζητήσω συγγνώμη!

-Σου έμαθα πώς κάνουν οικονομία -χωρίς στέρηση αλλά και χωρίς χλιδή, ώστε να μη χρωστάμε σε κανέναν!- και τώρα υφίσταμαι κι εγώ κι εσύ τις ίδιες συνέπειες με την οικογένεια του συμμαθητή σου, που δανειζόταν για να κυκλοφορεί πότε στη Eurodisney, πότε στο Ντουμπάι και να σκορπάει πανέρια στα νυχτερινά κέντρα παρκάροντας απ' έξω την καγιέν... Ναι, έχεις δίκιο: Εμείς είμασταν οι φερέγγυοι για τις τράπεζες, αφού ως δημόσιοι υπάλληλοι είχαμε σταθερό μισθό, αλλά εμείς τιμωρούμαστε πρώτοι και βαρύτερα τώρα, αφού ο Εργοδότης μας εμάς έχει του χεριού του. Όμως, ωθούσε τους αεριτζήδες τόσα χρόνια να δανείζονται "με ένα τηλεφώνημα σε μισή ώρα" διακοποδάνεια και εορτοδάνεια... Και, επειδή οι μπαταχτσήδες γονείς του φίλου σου δεν είχαν να ξοφλήσουν την τράπεζα, την ενισχύσαμε πάλι εμείς από την τσέπη μας με δισεκατομμύρια!

-Σε συνήθισα να μαζεύεις τα πλαστικά και να τα ρίχνουμε στον μπλε κάδο και τώρα αυτοί που εγκληματούν συστηματικά κατά του οικοσυστήματος πήραν το πράσινο φως να απολύουν χωρίς περιορισμούς και με μικρότερες αποζημιώσεις.

-Σε μάλωνα, όταν μιλούσες άπρεπα στους γύρω σου. Αλλά τώρα, αυτοί που εξαπολύουν οχετό ύβρεων στη Βουλή και στα δημόσια fora όπως κι εκείνοι που βωμολοχούν ασύστολα στα τηλεοπτικά σώου, στα μυθιστορήματά τους και στα θέατρα αναγορεύονται σε "ταγούς" (πολιτικούς, πνευματικούς κ.λπ.) του Έθνους, χρυσοπληρώνονται και γελάνε και με τα Ραδιοτηλεοπτικά Συμβούλια, με τους εισαγγελείς ή με κάτι γραφικούς σαν εμάς...

Παιδί μου,

Από την άλλη, δε θα μπω στον πειρασμό του λαϊκισμού, με τον οποίο σε κανάκευαν όλοι οι ένοχοι. Δε θα πω: "Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη, ή του μαθητή, ή του φοιτητή". Ούτε ότι "τα παιδιά ξεσπούν το θυμό τους" (κατά ανθρώπινων ζωών και περιουσιών του κάθε τίμιου επαγγελματία και μεροκαματιάρη). Δε θα σε βγάλω "αθώο και ανυποψίαστο θύμα" των μηχανισμών εξουσίας. Γιατί απαίτησες να σε θεωρούμε ώριμο, διεκδίκησες και σου αναγνωρίστηκε να έχεις νωρίς ενεργό ρόλο στα κοινά και δες πώς ακύρωσες τη μαθητική κοινότητα, πώς ευτέλισες το φοιτητικό σύλλογο (που τον έκανες κομματικό μαγαζάκι για συναλλαγές στην εκλογή των καθηγητών σου!). Απλώς, θα κατανείμω το μέγιστο βάρος ευθυνών σ' εμάς -με τις ανάλογες συγγνώμες- και το ελάχιστο σ' εσάς.

Ελπίζω, πάντως, να μη χρειαστεί καμιά τραγικότερη συγγνώμη:

Για "διευκολύνσεις", "παραχωρήσεις", "εκχωρήσεις" ή άλλες "παράπλευρες απώλειες" ΚΑΙ εθνικού μας χώρου ή δικαίων...

Γιατί πίστευα και πιστεύω στο Θεό, στον Ήλιον της Δικαιοσύνης!

*

Με ανάμεικτα συναισθήματα

Ο πατέρας σου

ΓΙΑΝΝΗΣ Β. ΚΩΒΑΙΟΣ

_________

Υ.Γ. Αν νομίζεις ότι κινδυνολογώ, άκου και αυτό:

http://www.youtube.com/watch?v=PLmb0d6BlMw&feature=watch_response_rev

Ακόμα τούτ' η άνοιξη, ραγιάδες των spreads...

Πρώτη φορά φτιάχνω στεφάνι με... περικοπές!

Ωστόσο, καλό μήνα, φίλες και φίλοι!
Σκεφθείτε πως ανθούν ακόμα κι οι παγωμένες Άλπεις!
Θυμηθείτε -από τους "Πέρσες" του Αισχύλου- καιρούς πιο τραγικούς,

όταν "το Αιγαίο ανθούσε νεκρούς"...

Και ίσως τότε πείτε: Ακόμα τούτ' η άνοιξη, ραγιάδες των spreads, τούτο το καλοκαίρι...

Επιστροφή από (ή στον) Άθω

Ένα ακόμη προσκύνημα στο "Περιβόλι της Παναγιάς" (το 5ο σε 8 χρόνια) ολοκληρώθηκε αισίως. Χωρίς πολλά λόγια, οι εικόνες διηγούνται δόξαν Θεού, άνοιξη φύσης και ψυχών! Το φετινό οδοιπορικό περιλάμβανε τις Μονές Ιβήρων, Σταυρονικήτα και Παντοκράτορος και τις Σκήτες Αγ. Νικολάου Μπουραζέρη και Απόστολου Ανδρέα (Σεράι).

Συμπέρασμα:

Δεν είναι το μεγαλείο Του

για δοκιμή.

Εθίζεσαι!